Kutoka 10

Maandiko Yenyewe

Mungu anamtuma Musa tena kwa Farao, si kwa sababu Farao atasikia, bali ili vizazi vijavyo vipate hadithi ya kusimulia. Nzige wanakuja kwa upepo wa mashariki na kula kila kilichobaki baada ya mvua ya mawe; giza nene linafunika Misri siku tatu, giza "linalo weza kuhisiwa," huku Waisraeli wakiwa na taa. Kati ya mapigo haya mawili, Farao anajaribu kupatana: nendeni, lakini waacheni watoto; nendeni, lakini acheni mifugo. Sura inaishia kwa vitisho: "usinione tena."

Kiini

Jambo linalochoma hapa si nguvu za Mungu juu ya nzige, bali maneno ya kwanza: "nimeufanya moyo wake mgumu." Mungu hajitetei. Hasemi kwamba Farao amejikwaza mwenyewe tu, ingawa sura zilizotangulia zilituonyesha Farao akijikaza mwenyewe mara kwa mara. Hapa Mungu anachukua jukumu wazi, na sababu anayotoa si adhabu bali ushuhuda: "ili muwaambie watoto wenu na wajukuu wenu." Historia ya ukombozi inajengwa ili isimuliwe. Mungu anataka kujulikana, si kama wazo, bali kama Yule aliyefanya jambo fulani mahali fulani wakati fulani. Ndiyo maana ukaidi wa Farao hauzuii mpango wa Mungu; unakuwa jukwaa lake. Mungu si mwathirika wa upinzani wa binadamu; anaugeuza kuwa mahali pa kujidhihirisha.

Uzi Unaopita

Waisraeli wanaomba jambo moja tu: waende kumwabudu. Si uhuru wa kisiasa kwanza, bali ibada. Ukombozi katika Biblia daima una mwelekeo: tunatolewa kutoka mahali fulani ili tuende kwa Mtu fulani. Musa anakataa kuacha hata mnyama mmoja kwa sababu "hatujui tutakacho muabudu nacho Yahweh mpaka tufike pale." Ibada kamili inadai kila kitu, na hii inatuelekeza mbele, hadi pale ambapo Mungu mwenyewe atatoa Mwana-Kondoo ambaye hakuna sehemu yake iliyobaki nyuma. Giza la siku tatu juu ya Misri, huku nuru ikiwaka mahali Waisraeli wanapoishi, ni kivuli cha giza lile lililofunika nchi wakati Kristo alipoangikwa msalabani, giza la hukumu likipita juu ya Mmoja ili wengi wapate taa katika makazi yao.

Kioo

Sikiliza mazungumzo ya Farao kwa makini, kwa sababu ni yako. "Nendeni, lakini watu gani wataenda?" "Familia zenu za weza kwenda, lakini ng'ombe zenu na kondoo zenu zitabaki." Farao hakatai Mungu moja kwa moja; anajadiliana bei. Naye ni mwerevu: anaanza na wanaume peke yao, kisha anaruhusu watoto, hatimaye anashikilia mali tu. Hii ndiyo namna tunavyofanya. Unampa Mungu Jumapili asubuhi lakini si kalenda yako ya kazi. Unampa sadaka lakini si mishahara yako yote ikiwa wazi mbele yake. Unampa maisha yako ya ndani lakini si namna unavyozungumza na mkeo mlangoni mwa chumba cha kulala. Unasema "Bwana ni wangu" huku ukiweka rehani sehemu moja isiyoguswa, akiba yako, sifa yako, hasira yako uliyoihalalisha. Musa hakubali. Hata mmoja hawezi kubaki.

Swali Gumu

Lakini je, ni haki kwa Mungu kuufanya moyo wa Farao mgumu, kisha kumhukumu kwa ugumu huo? Sura hii haitupi jibu laini. Haisemi kwamba Mungu alimlazimisha Farao kufanya kile ambacho hakutaka kufanya; Farao anaonekana akifurahia madaraka yake, akitishia, akidharau. Wakati anaposema "nimefanya dhambi dhidi ya Yahweh," maneno yake yanaonekana kuwa ya kweli kwa muda wa saa moja, kisha yanapotea nzige wanapoondoka. Toba inayotegemea kuondolewa kwa maumivu si toba. Bado, hatuwezi kufuta sentensi ya mstari wa kwanza. Maandiko yanaacha mkono wa Mungu na moyo wa mwanadamu vikiwa vimeshikana kwa namna ambayo hatuwezi kuvitenganisha. Tunaweza kukaa katika fumbo hilo bila kulipunguza, tukijua kwamba hukumu ni yake, si yetu.

Waliosikia Kwanza

Hadithi hii iliandikwa kwa ajili ya watu waliokuwa nyikani, au baadaye katika nchi, watu waliokuwa wakiuliza kwa nini wako hapa na kwa nini wanamtii Mungu asiyeonekana. Kwao, jina la Farao halikuwa jina la kihistoria tu; lilikuwa jina la mfumo ambao ulikuwa umewameza kwa vizazi. Nzige na giza vilikuwa mashambulizi juu ya miungu ya Misri: jua lililoabudiwa likizimwa kwa siku tatu, mavuno yaliyokuwa fahari ya bonde la Nile yakiliwa yote. Waisraeli waliposikia "walakini, Waisraeli wote walikuwa na taa katika sehemu walizo ishi," walisikia kitu ambacho sisi tunapitia haraka: kwamba katikati ya nchi iliyopofuka, Mungu anajua anwani zao.

Undani Mmoja

"Hatujui tutakacho muabudu nacho Yahweh mpaka tufike pale." Musa hasemi hivi kama mbinu ya majadiliano; anasema ukweli usio na raha. Yeye hajui kile Mungu atakachotaka. Hana orodha. Ndiyo maana lazima achukue kila kitu, kwa sababu kizuizi cha kutojua kinaweza kuondolewa tu kwa utayari kamili. Hii ndiyo tofauti kati ya kumtii Mungu na kufanya makubaliano naye. Makubaliano yanahitaji ujue gharama mapema. Utii unakubali kuondoka ukiwa na kila kitu mkononi, tayari kuweka juu ya madhabahu chochote atakachotaja. Wewe unaposali "Bwana, nitafanya lolote," je, unamaanisha lolote ambalo tayari umeshalikadiria? Musa anaondoka Misri bila kujua ni kondoo gani atachinjwa. Hiyo ni imani.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako unayoiweka nyuma kama "mifugo" wakati unamfuata Mungu, ukisema utamtolea kila kitu kingine?

Umewahi kutubu kwa sababu maumivu yalikuwa makali, kisha ukarudi ulipokuwa yalipoondoka? Toba yako ya kweli itaonekanaje wiki hii?