Isaya 59

Maandiko Yenyewe

Isaya anafungua kwa kukanusha lawama iliyokuwa ikinong'onezwa miongoni mwa watu: si kwamba Mungu amechoka au ni kiziwi. "Tazama, mkono wa Yahwe sio mfupi ambao hautweza kukuokoa wewe; wala sikio lake sio zito, ambalo haliwezi kusikia." Tatizo liko upande mwingine wa uhusiano, kwa mikono yenye madoa ya damu, midomo inayozungumza uongo, na miguu inayokimbilia uovu. Kisha sauti inabadilika: kutoka mashtaka ya nafsi ya pili ("dhambi zenu") hadi kukiri kwa nafsi ya kwanza ("makosa yetu mengi yako mbele zako"), taifa likipapasa ukuta kama kipofu mchana kweupe, likingoja haki isiyofika. Na pale ambapo hakuna mtu wa kusimama katikati, Mungu mwenyewe anajivika silaha, anakuja kama Mkombozi Sayuni, na kufunga agano la Roho na neno lisiloondoka milele.

Kiini cha Ujumbe

Sura hii inaharibu picha mbili za uongo mara moja. Ya kwanza: kwamba Mungu ni dhaifu, mzee, amelegea, hasikii tena. Ya pili, ambayo ni chungu zaidi: kwamba tukijitahidi vya kutosha tutajipatia wokovu wenyewe. Mstari wa 16 ndio bawaba ya sura nzima. Mungu anatafuta mtu wa kuombea, na hakuna. Si kwamba hakuna aliyestahili tu; hakuna aliyekuwepo kabisa. Katika ombwe hilo, haki ya Mungu haigeuki kuwa hukumu pekee; inageuka kuwa wokovu. "Mkono wake uliletao wakovu kwake, na haki yake unamtosheleza yeye." Hii ndiyo neema isiyo na mchango wa mwanadamu: Mungu anavaa vazi la vita kwa sababu hakuna mwingine wa kuvaa. Wokovu hapa si ushirikiano; ni kazi ya Mungu peke yake, ikitolewa kwa wale wanaogeuka kutoka uasi wao.

Uzi Unaounganisha

Mstari wa 20 ni miongoni mwa mistari michache ya Agano la Kale ambayo Paulo anaunukuu moja kwa moja anapozungumzia hatima ya Israeli katika Warumi 11: "Mkombozi atakuja Sayuni." Paulo aliona hapa si ahadi ya jumla bali mtu: yule ambaye Mungu alimtoa pale ambapo hapakuwa na mtu. Na vazi la vita la mstari wa 17, ngao ya haki na kofia ya wokovu, linarudi katika Waefeso 6, lakini sasa likivaliwa na kanisa. Mpangilio huo ni muhimu: silaha ni za Mungu kwanza, zinakuwa zetu tu kwa sababu tumeunganishwa naye. Hatujitengenezei silaha zetu wenyewe kama vile hatujisukii mavazi ya haki kwa mtandao wa buibui. Tunavaa alichokuwa amevaa yeye alipokuja kuokoa.

Kioo

Kuna aina ya uchovu wa kiroho unaosikika kama malalamiko dhidi ya Mungu: sala hazijibiwi, ndoa inagandamana, kazi imekwama, mwili unaumwa, na moyoni unanong'ona kwamba labda Mungu amelegea. Isaya hakatai maumivu yako; anakataa uchunguzi wako. Kabla hujahitimisha kuwa mkono wake ni mfupi, angalia mikono yako: maneno yale uliyoyapinda ofisini ili usionekane mbaya, hesabu ile uliyoirekebisha kidogo, ukimya wako pale ukweli ulipohitaji sauti. Mstari wa 15 unauma zaidi: "yeyote anayegeuka mbali na maovu anajiathiri mwenyewe." Uadilifu unaweza kukugharimu kazi, urafiki, heshima. Isaya haahidi kwamba haitakugharimu. Anaahidi kwamba Mungu anaona. Leo, kabla hujalala, sema kwa sauti mbele ya Mungu uongo mmoja mahususi uliousema wiki hii, kwa maneno yake halisi, bila kuulainisha.

Swali Gumu

Kama wokovu ni kazi ya Mungu peke yake, kwa nini mstari wa 20 unauwekea mpaka: Mkombozi anakuja kwa "wale watkaojeuka kutoka matendo yao ya uasi"? Je, toba yetu inakuwa mchango wetu baada ya yote? Isaya haturuhusu kutatua hili kwa unadhifu. Sura nzima imeonyesha kwamba hakuna hata mmoja aliyeweza kugeuka; ndiyo maana Mungu alilazimika kuvaa silaha mwenyewe. Toba, basi, si bei tunayolipa bali ni ishara kwamba Mkombozi amefika. Lakini mvutano unabaki. Mstari wa 18 unazungumzia kisasi na hasira kwa adui, na hatuwezi kuufuta. Mungu anayeokoa ni yule yule anayehukumu, na Isaya hatuachi tuchague mmoja. Tunabaki na Mungu ambaye upendo wake si upole usio na meno.

Kidokezo Kimoja

Angalia neno "mavazi." Katika mstari wa 6 watu wanasuka mitandao ya buibui: "Mitando yao haitatumika kama mavazi, wala hawawezi kujifukia wenyewe kwa kazi yao." Mtandao wa buibui ni kazi halisi, ni ustadi wa kweli, lakini haufuniki mwili wala haukingi baridi. Kisha katika mstari wa 17 Mungu anavaa: haki kama ngao kifuani, kofia ya wokovu kichwani, vazi la bidii. Picha ile ile ya kuvaa, lakini sasa kwa upande wa Mungu. Aibu ya uchi wa mwanadamu tangu bustani inajibiwa si kwa kumpa mwanadamu nguo bora, bali kwa Mungu kujivika mwenyewe kwa ajili yake. Kila jaribio letu la kujifunika kwa juhudi zetu ni utando: mzuri, dhaifu, wa kupasuka kwa upepo mmoja.

Muktadha

Sura hii inatoka sehemu ya Isaya inayozungumza na jamii iliyorudi, au inayotarajia kurudi, kutoka uhamisho. Sayuni ipo, lakini ndoto haijatimia. Mahakama zinafanya kazi kwenye lango la mji, mahali ambapo wazee walikaa kutoa hukumu, na hapo ndipo ukweli "uko mashakani katika mraba wa umma." Mashahidi wa uongo wanauzwa kwa bei, wanyonge wanapoteza kesi, na mtu mwaminifu anaonekana mjinga. Wale walioamini kwamba kurudi nyumbani kungeleta enzi mpya wanapapasa ukuta kama vipofu. Hapo ndipo Isaya anasimama: si kwa ahadi ya mageuzi ya kisiasa, bali kwa tangazo kwamba Mungu mwenyewe ataingia uwanjani, na kwamba agano lake la Roho na neno litadumu vizazi vitatu na zaidi, "kuanziia sasa na hata milele."

Tafakari

Ni wapi maishani mwangu ninasuka utando wa buibui, nikijaribu kujifunika kwa juhudi zangu badala ya kuvikwa haki ya Mungu?

Mstari wa 16 unasema Mungu "akastaajabu kwamba hakuna mtu wa kuoma." Ni nani, leo, ambaye hakuna anayemwombea, na je, ninaweza kuwa mimi?