Yohana 15:5

Maandishi Yenyewe

Yesu anaweka picha wazi kabisa: "Mimi ni mzabibu; ninyi ni matawi." Hakuna uhusiano wa mbali hapa, bali ni mshipa mmoja wa uhai unaopita kutoka kwake kwenda kwetu. Anayedumu ndani yake, na yeye akidumu ndani ya mtu huyo, "huzaa matunda mengi." Kisha anaongeza sentensi ambayo hukwaruza kila msikilizaji mwenye uwezo na ujuzi: "kwa kuwa pasipo mimi hamuwezi kufanya jambo lolote." Si "mtapata shida," si "itakuwa vigumu zaidi." Ni sifuri. Tawi lililokatwa linaweza kuonekana kijani kwa siku kadhaa, likaonekana hai machoni pa wengi, lakini halizai kitu tena. Yesu anasema hivyo akiwa amezungukwa na wanaume waliokuwa wamemwacha kila kitu ili kumfuata.

Kiini

Shida yetu na mstari huu si kuamini kwamba tunamhitaji Mungu. Shida ni neno "lolote." Tunakubali kwa urahisi kwamba hatuwezi kuokoa nafsi zetu, lakini tunadhani tunaweza kufundisha somo, kulea mtoto, kuendesha biashara na kusamehe jirani kwa nguvu zetu wenyewe, kisha kumwomba Mungu abariki kazi iliyokwisha kamilika. Yesu anang'oa fikra hiyo. Matunda si bidhaa tunayotengeneza kwa juhudi; ni matokeo ya uhai unaotiririka. Na tazama mpangilio: kwanza kudumu, kisha matunda. Tawi halijikazi kuzaa zabibu; linabaki limeshikamana, na zabibu huja. Hii ndiyo neema ikiingia kwenye maisha ya kila siku: maadili ya Kikristo si orodha ya majukumu ya kutimiza, bali ni uzao wa muunganiko. Mtu aliyekatwa anaweza kuwa na shughuli nyingi sana na asiwe na tunda hata moja.

Uzi Unaopita Katikati

Katika Agano la Kale, Israeli ndiye mzabibu wa Mungu. Isaya 5 unasimulia habari ya shamba la mizabibu lililopandwa kwa uangalifu, likatarajiwa kuzaa zabibu nzuri, likazaa chungu. Ni hadithi ya huzuni ya taifa lililopewa kila kitu na likashindwa kuzaa haki. Sasa Yesu anasimama katikati ya wanafunzi wake na kusema, "Mimi ni mzabibu wa huu kweli." Anachukua jina la taifa zima na kulivaa mwenyewe. Palipo na kushindwa kwa karne nyingi, anasimama yeye ambaye hatashindwa. Na ajabu ni hii: hatuitwi kuwa mizabibu mingine midogo inayojaribu kufanikiwa pale Israeli alipoanguka; tunaitwa kuwa matawi yaliyo ndani yake. Ushindi wake unakuwa uhai wetu. Haki haitokani na jitihada zetu bali hutiririka kutoka kwake kwenda ndani yetu.

Kioo

Ni rahisi kugundua mahali ambapo umekatika: angalia pale unapojitahidi zaidi na kuchoka zaidi. Yule mzazi anayeendesha nyumba kwa nidhamu kali akiwa amepoteza upendo. Mfanyabiashara anayelipa zaka ipasavyo lakini anawakandamiza wafanyakazi kwa sababu "soko ndivyo lilivyo." Mwenye kiongozi wa kikundi cha Biblia anayeandaa somo zuri Jumamosi usiku bila kusali hata dakika moja juu yake. Yote hayo ni matawi ya kijani yasiyo na zabibu. Na mstari huu unaumiza zaidi tunapofikiria maadui zetu: kumsamehe mtu aliyekuharibia jina ni kazi isiyowezekana kabisa pasipo Kristo, na ndiyo sababu wengi wetu huacha tu. Lakini ndani ya mzabibu, hata hilo huzaa.

Leo, fungua kalenda yako, chagua ile saa moja utakayoiogopa zaidi, na kabla haijafika sema kwa sauti, peke yako: "Bwana Yesu, pasipo wewe siwezi kufanya jambo lolote katika saa hii."

Mazingira

Ni usiku wa mwisho. Yuda ameshatoka, mkate umeshamegwa, na Yesu anatembea pamoja na kumi na mmoja kuelekea Gethsemane. Chini ya saa chache, mmoja atamkana mara tatu na wengine watakimbia. Hapo ndipo anapozungumza maneno haya. Si hotuba ya kuwapa moyo wanafunzi wenye nguvu, bali ni maagizo ya mwisho kwa watu ambao karibu watavunjika. Katika utamaduni wa walimu wa wakati ule, mwanafunzi alifunzwa ili siku moja asimame peke yake, akibeba mafundisho ya bwana wake mbele. Yesu anapindua desturi hiyo kabisa: hawatawahi kusimama peke yao. Zaidi ya hayo, mzabibu ulikuwa alama ya taifa, ukichongwa hata kwenye lango la hekalu kwa dhahabu. Wanafunzi walijua kabisa kwamba mtu anayejiita mzabibu wa kweli anadai jambo kubwa mno.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Isaya 5 ndio msingi wa picha hii, na unatoa mwangwi mchungu: shamba zuri lililozaa matunda machungu, likaachwa likaharibike. Yesu anatumia lugha hiyo hiyo katika mstari wa sita, akizungumzia tawi linalokauka na kutupwa motoni. Hii si tishio la kibabe bali ni maelezo ya uhalisia: kitu kilichokatika kutoka kwenye uhai hakiwezi kujifanyia uhai. Upande mwingine, Paulo anapoorodhesha katika Wagalatia 5 upendo, furaha na amani, haviiti matendo bali tunda la Roho. Ni neno lile lile la Yesu kwa maneno mengine. Tabia ya Kikristo haikuzwi kwa nguvu za utashi, inakuzwa kwa kubaki mahali ambapo uhai unapita. Hilo halituondolei bidii; linaibadilisha bidii yetu kuwa bidii ya kudumu ndani yake.

Wasikilizaji wa Kwanza

Yohana aliandika kwa makanisa yaliyokuwa yametengwa, yakichukiwa, mengine yakiwa yametupwa nje ya masinagogi. Kwao swali la "sisi ni akina nani sasa?" lilikuwa chungu. Walikuwa wamepoteza nafasi yao katika jamii na mahali pao kwenye hadithi ya Israeli. Mstari huu uliwajibu: hampo nje: mko ndani ya mzabibu wa kweli. Walisikia pia onyo. Katika dunia yenye uhasama, mtu hujaribiwa kuishi kwa busara ya kujilinda, kunyamaza, kuficha, kujitegemea. Yesu anasema hamna nguvu kama hizo. Wale wanaoishi chini ya shinikizo wanajua vyema zaidi kuliko sisi maana ya "pasipo mimi hamuwezi kufanya jambo lolote." Si fundisho la unyenyekevu tu; ni ramani ya kuishi.

Maswali ya Kutafakari

Ni jambo gani maishani mwako unalolifanya kwa uhodari mkubwa lakini bila kumhusisha Kristo hata kidogo, na kwa nini umeridhika hivyo?

Kama matunda huja kwa kudumu na si kwa kujikaza, ni nini halisi katika ratiba yako ya wiki hii kinachopaswa kubadilika?