Mambo ya Walawi 21:16

Maandiko Yenyewe

Mstari huu ni mfupi kiasi cha kuwa rahisi kuurukaruka: "Yahweh akamwambia Musa, akasema." Hakuna sheria hapa, hakuna onyo, hakuna ahadi. Ni pumzi tu kabla ya hotuba mpya, mlango unaofunguliwa kuelekea maneno mazito yanayofuata kuhusu makuhani wenye kasoro mwilini. Mungu anaanza tena kunena, na mara hii maneno yake yataenda moja kwa moja kwa Aroni mwenyewe, kuhusu wana wake na wajukuu wake na miili yao.

Kiini

Kabla hujasikia takwa lolote, unasikia sauti. Kitabu chote cha Mambo ya Walawi kimejengwa juu ya kifungu hiki kinachorudiwarudiwa: Yahweh akanena. Utakatifu si jambo ambalo Israeli aliligundua kwa akili yake wala kulirithi kutoka kwa majirani zake; ni jambo alilonenewa. Hii ndiyo tofauti kati ya dini na ufunuo. Dini hupanda ngazi kumtafuta Mungu; ufunuo huanza na Mungu anayeshuka na kufungua kinywa. Na kinachofuata mstari huu hakiko juu mbinguni: kinahusu macho, miguu, mikono, ngozi. Mungu anayenena anaingia hadi kwenye nyama na mifupa ya watumishi wake. Utakatifu wake haukai katika mawazo matupu; unagusa mwili unaosimama mbele ya madhabahu.

Uzi Unaopita

Waebrania inaanza pale pale: Mungu alinena zamani kwa manabii, siku hizi amenena kwetu kwa Mwana. Yaani, kifungu hiki cha "Yahweh akamwambia Musa" hakikuishia Sinai; kilifikia kilele chake katika Neno lililofanyika mwili. Na tazama namna kilele hicho kilivyokuja: Kuhani Mkuu asiye na kasoro alichukua mwili ambao ulipigwa, ukatobolewa, ukavunjwa. Yeye ndiye pekee aliyekidhi kipimo cha usafi kikamilifu, na ndiye pekee aliyekubali kuharibiwa umbo lake. Kisha, katika Hekalu, vipofu na viwete, watu ambao sheria hii iliwazuia kusogea madhabahuni, walimjia, naye akawaponya badala ya kuwafukuza. Kile ambacho madhabahu ilikizuia, Kristo alikikaribisha. Sheria ilichora kivuli cha ukamilifu; Kristo aliuleta ukamilifu wenyewe na hivyo kufuta hitaji la kivuli.

Kioo

Kuna sehemu ya mwili wako unayoificha. Labda ni kovu, labda ni uzito, labda ni goti linalouma linalokufanya usiweze tena kufanya ulichozoea, labda ni akili inayosahau. Na ndani kabisa kuna hofu isiyosemwa: kwamba mwili unaokataa kufanya kazi unanifanya nisifae, kwa kanisa, kwa familia, kwa Mungu. Waamini wengi hubeba imani hii kimyakimya, hasa wanapozeeka au wanapougua muda mrefu. Mstari huu unasema jambo moja tu: Mungu bado ananena. Hotuba haijaisha. Na hata katika sheria kali inayofuata, kuhani mwenye kasoro hakufukuzwa nyumbani; aliendelea kula mkate mtakatifu pamoja na ndugu zake. Leo, mtumie ujumbe au mpigie simu mtu mmoja wa kanisani kwenu ambaye hajaweza kuja kwa sababu ya ugonjwa au mwili uliochoka, na mwambie kwa maneno wazi kwamba nafasi yake mezani bado ipo.

Undani

Neno la mwisho katika mstari huu, "akasema", linatafsiri neno moja la Kiebrania: lemor, maana yake "ili kusema". Halielekezi nyuma bali mbele. Si kwamba Mungu alinena na mambo yakaishia hapo; ni kwamba alinena ili maneno hayo yasemwe tena, yapitishwe, yafike kwa Aroni na kwa watu. Ndiyo maana sura hii inaishia hivi: "Kwa hiyo Musa akamwambia maneno haya Aroni, wanawe, na watu wote wa Israeli." Neno la Mungu daima huja likiwa na mzigo wa kupelekwa. Hakuna ufunuo wa kubinafsishwa kabisa. Ukilisikia, umekwisha kuwa mjumbe.

Swali

Kwa nini Mungu awazuie vipofu na viwete kusogea madhabahuni? Hii inauma, na haifai kuipaka rangi. Hakuna sehemu inayosema kwamba mtu huyo ana dhambi au kwamba thamani yake ni ndogo; kinyume chake, anaruhusiwa kula chakula kitakatifu sana. Lakini bado hakusogei pazia. Nadhani jibu la karibu zaidi ni hili: madhabahu ilikuwa picha, na kila kitu kilichoigusa kilipaswa kubeba ukamilifu wa kile kilichokuwa kinaonyeshwa. Kasoro ya mwili haikuwa dhambi, ilikuwa alama inayoonekana ya ulimwengu uliovunjika, na Mungu hakuruhusu alama hiyo kusimama mahali pa ahadi. Lakini kwa nini bei hiyo ibebwe na mtu asiye na hatia? Hapo maandiko yananyamaza. Tunachojua ni kwamba mwishowe Mungu mwenyewe alikuja kubeba alama hiyo mwilini mwake.

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiria mwana wa Aroni aliyezaliwa kipofu. Amezaliwa katika ukoo mmoja tu wa Israeli uliokuwa na kazi ya kudumu mbele za Mungu. Ndugu zake wote wanavaa mavazi ya ukuhani; yeye anakaa nje ya pazia. Kwa masikio ya Waisraeli, hili halikuwa jambo la ajabu kabisa: mataifa yaliyowazunguka pia yalidai makuhani wasio na kasoro, na sadaka zenyewe zilipaswa kuwa bila dosari. Kilichokuwa cha ajabu ni sababu iliyotolewa. Si "kwa sababu miungu huchukizwa", bali "kwa kuwa Mimi ndimi Yahweh anayewafanya watakatifu." Utakatifu si kitu wanachozalisha kwa juhudi zao; ni zawadi ya yule anayenena. Na hapo, hata mtu aliyekaa nje ya pazia alikuwa na kitu cha kushikilia.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako unayoiona kama "kasoro" inayokufanya usimfae Mungu, na ungebadilika vipi ukiamini kwamba ni yeye anayekutakasa, si wewe?

Neno la Mungu linakuja likiwa na mzigo wa kupelekwa; ni nani anayesubiri usikilizapo, ambaye hujampelekea kile ulichopokea?