Mathayo 20:18

Maandiko Yenyewe

Yesu anapanda kwenda Yerusalemu, lakini kabla hawajafika anawatenga wale kumi na wawili kando ya njia na kuwaambia jambo baya kabisa: "Tazama tunaelekea Yerusalemu, na Mwana wa Adamu atatiwa katika mikono ya wakuu wa makuhani na waandishi. Watamhukumu kifo." Hakuna ukungu hapa, hakuna lugha ya mafumbo. Anataja mahali, anataja watu, anataja hukumu. Mstari unaofuata unaongeza mataifa, dhihaka, mijeledi, msalaba, na siku ya tatu. Lakini mstari wa kumi na nane ndio mahali ambapo Yesu anaweka kidole chake juu ya ramani na kusema: huko tunakoelekea, ndiko ninakouawa.

Kiini

Watu wengi hudhani ujasiri ni kutojua kinachokuja. Hapa tunaona kinyume chake. Yesu anajua kwa undani, kwa majina ya ofisi na kwa mfuatano wa matukio, na bado anaendelea kupanda. Neno "atatiwa" linabeba uzito wa kukabidhiwa, kutolewa mikononi mwa wengine, kupoteza udhibiti wa mwili wako kwa hiari. Huu si msiba unaomkuta mtu; ni njia anayoichagua akiijua. Na hapo ndipo neema inapopata sura halisi: Mungu hatuokoi kwa mbali, kwa amri kutoka mbinguni, bali kwa kutembea miguu yake mwenyewe hadi mahali pa hatari. Wokovu wako una ramani, una tarehe, una barabara ya kupanda kutoka Yeriko hadi Yerusalemu. Hiyo si hadithi ya kishujaa; ni upendo unaokubali gharama kabla haijafika.

Uzi Unaounganisha

Hii ni mara ya tatu Yesu kutangaza kifo chake katika Mathayo, na kila mara wanafunzi wanashindwa kusikia. Lakini ona kinachofuata mara moja: mama wa wana wa Zebedayo anakuja kuomba viti vya heshima. Yesu anazungumzia msalaba; wao wanazungumzia cheo. Na Yesu hawakemei kwa hasira, bali anaunganisha mambo mawili: "Mwana wa Adamu hakuja kutumikiwa, bali kutumika, na kutoa uhai wake kuwa ukombozi kwa wengi." Hapo ndipo uzi unakazwa. Safari ya kwenda Yerusalemu si tukio la pekee lisilohusiana na sisi; ni kipimo cha ukuu wote katika ufalme wa Mungu. Mfano wa shamba la mizabibu uliotangulia ulisema wa mwisho atakuwa kwanza. Mstari huu unaonyesha jinsi gani: kwa kushuka, si kwa kupanda.

Kioo

Sasa swali gumu. Ni mahali gani unalolijua ambalo linakugharimu, na umekuwa ukipanga njia nyingine ya kulizunguka? Mazungumzo na mzazi mzee ambayo utayaahirisha tena wiki hii. Kosa kazini ambalo unajua litakupotezea heshima ukilikiri, na umeamua kusubiri "wakati mwafaka." Pesa uliyokopa na kuamua kuwa mtu amesahau. Ndugu uliyemnyamazia miaka miwili kwa sababu kunyamaza ni rahisi kuliko kukabiliana. Yesu hakusubiri wakati mwafaka. Alitaja kwa sauti mahali alikokuwa anakwenda na nani angemkabidhi, na akapanda. Tofauti kati yake na sisi mara nyingi si ujasiri, bali uwazi: tunakwepa kutaja kwa maneno kile tunachokijua moyoni, kwa sababu tukikitaja kinakuwa halisi.

Leo, chukua kalamu na karatasi. Andika sentensi moja tu: jina la mtu au jambo moja unalolikwepa, na neno moja linaloeleza gharama yake. Kisha sema kwa sauti, peke yako: "Ninaelekea huko." Hiyo tu. Isichukue zaidi ya dakika kumi.

Muktadha

Tuko njiani kutoka Yeriko kwenda Yerusalemu, kupanda mwinuko wa karibu mita elfu moja kwa umbali wa kilomita ishirini na saba, barabara ya jangwa inayojulikana kwa wanyang'anyi. Ni msimu wa Pasaka; maelfu ya mahujaji wanapanda njia hiyo hiyo wakiimba. Yerusalemu si tu mji mtakatifu; ni kituo cha mamlaka. "Wakuu wa makuhani na waandishi" waliotajwa hapa ni Baraza la Sanhedrini, taasisi yenye uwezo wa kuhukumu lakini isiyo na uwezo wa kuua chini ya utawala wa Roma, ndiyo maana mstari wa kumi na tisa unataja "watu wa mataifa." Yesu anaeleza utaratibu kamili wa kisheria utakaotumika dhidi yake. Anapanda akijua ni nani ataketi kuhukumu, na anaendelea kupanda.

Picha ya Wasikilizaji

Kwa wanafunzi hawa, kupanda Yerusalemu kulimaanisha kitu kimoja: hatimaye. Walikuwa wameona umati, miujiza, mkate uliozidi. Yerusalemu ilikuwa mahali ambapo Masihi angechukua kiti chake. Ndiyo maana ombi la mama wa Zebedayo halikuwa la kijinga machoni mwao; lilikuwa la busara ya kisiasa, kuhakikisha nafasi kabla ya msongamano. Wasomaji wa kwanza wa Mathayo, Wayahudi walioamini, walikuwa tayari wamekwishaona Yerusalemu ikianguka na jumuiya zao zikitengwa katika masinagogi. Kwao mstari huu ulikuwa faraja kali: Bwana wao hakushangazwa na mateso. Aliyatangaza. Kuteseka kwao kwa ajili ya jina lake hakukuwa ishara kwamba Mungu amewaacha, bali kwamba wanatembea njia aliyoitembea kwanza.

Mahusiano ya Maandiko

Isaya alimtaja mtumishi anayenyamaza mbele ya wachinjaji wake, lakini Mathayo anaongeza kitu: huyu mtumishi anazungumza kabla. Anaeleza. Anawaandaa wengine kwa kile kinachokuja. Na tukisoma mbele kidogo katika sura hii hii, Yesu anawauliza vipofu wawili, "Mnataka niwafanyie nini?", swali lile lile alilomuuliza mama wa Zebedayo. Wawili wanaomba viti; wawili wanaomba kuona. Mathayo anaweka maombi haya karibu kwa makusudi. Mstari wa kumi na nane unaweka kipimo: yeyote anayeelewa Yesu anakwenda wapi hataomba kiti. Ataomba macho.

—

Ni jambo gani ambalo unalijua vizuri kabisa moyoni, lakini bado hujalitaja kwa sauti mbele ya Mungu wala mbele ya mtu yeyote?

Ukiangalia maamuzi yako ya wiki iliyopita, ni mangapi yalichagua njia ya kushuka badala ya njia ya kupanda?