Mathayo 23:23

Maandishi

Yesu anawageukia waandishi na Mafarisayo na kuwashtaki si kwa kuwa wanafanya machache, bali kwa kuwa wanafanya mengi kuhusu mambo madogo. Wanapima hata majani ya bustani, "bizali, mnaanaa na mchicha," na kutoa sehemu ya kumi yake kwa Mungu, lakini wanayaacha yale ambayo sheria inayaita mazito: haki, rehema na imani. Na kisha Yesu anaongeza kitu ambacho tungependa kukisahau: haya mazito mlipaswa kuyafanya, bila kuyaacha yale madogo. Hakuna ruhusa hapa ya kudharau undani wa utii; kuna shtaka la kuupanga vibaya.

Kiini

Shtaka hili linafunua kitu kuhusu Mungu mwenyewe. Sheria si orodha tambarare ya maagizo yenye uzito sawa; ina mpangilio, kwa sababu inatoka kwa moyo wa Mungu, na moyo huo una mwelekeo. Neno linalotumika kwa "mazito," barytera, linamaanisha vitu vyenye uzani mkubwa zaidi kwenye mizani. Mungu mwenyewe anapima. Na kile kinachozidi uzito ni haki kwa aliyeonewa, rehema kwa aliyeanguka, na uaminifu unaoshikilia agano. Hii ndiyo tabia ya Mungu aliyejifunua kwa Musa kama mwingi wa rehema na kweli. Kwa hiyo kushika amri ndogo huku ukimpuuza jirani si utii wa nusu; ni kumuumba Mungu upya kwa sura nyingine, Mungu anayependa usahihi lakini hajali damu ya watu. Huo ni uongo kuhusu Mungu, ndiyo maana Yesu anaita hiyo unafiki.

Uzi Mwekundu

Yesu hasemi jambo jipya; anarudia sauti ya manabii. Mika aliuliza taifa lililojaa sadaka: Bwana anataka nini kwako, kama si kutenda haki, kupenda rehema, na kutembea kwa unyenyekevu na Mungu wako. Na mara mbili katika Injili hii Yesu amenukuu Hosea, "nataka rehema, si sadaka," akiweka wazi kwamba agano halikuwahi kuwa biashara ya vipimo. Tangu Sinai, sheria ilikuwa njia ya watu waliokombolewa kuishi kama watu wa Mungu, si bei ya kununua upendeleo wake. Hapa Yesu anasimama kama yule anayehitimisha mstari huo wote wa manabii, si kama mkosoaji wa sheria bali kama Bwana wake. Yeye mwenyewe ndiye haki ya Mungu na rehema ya Mungu zikikutana katika mwili mmoja, akielekea Yerusalemu ambako mazito ya sheria yatabebwa juu yake.

Kioo

Ni rahisi kusoma mstari huu tukifikiria watu wengine. Lakini jiulize: ni wapi unapima kwa usahihi mambo madogo ili usilazimike kuangalia makubwa? Mtu anaweza kuwa mwaminifu kwa ibada ya Jumapili na kumfanyia mfanyakazi wake dhuluma kwenye mshahara. Mtu anaweza kusoma Biblia kila asubuhi na kuwa mkali, asiye na huruma, nyumbani kwake jioni. Tunapenda vipimo tunavyoweza kuvidhibiti, kwa sababu haki na rehema hazina mstari wa mwisho; hazimalizi orodha kamwe. Na hofu iliyofichika ni hii: kama nikianza kutenda haki kweli, itanigharimu pesa, muda, na sifa. Leo, fikiria mtu mmoja ambaye umemkosea haki au rehema katika wiki mbili zilizopita, mfanyakazi, ndugu, jirani. Andika jina lake kwenye karatasi, na uliandike pia neno moja la kile unachopaswa kumfanyia.

Swali

Kama haki na rehema ni mazito kuliko zaka ya mimea ya bustani, kwa nini Yesu bado anasema "na siyo kuacha mengine bila kuyatekeleza"? Kwa nini asiiachilie kabisa ile zaka ya majani? Hapa tunakwama. Tungependa Yesu aseme: acheni upuuzi huo wa vipimo, shughulikieni wanyonge. Lakini hasemi hivyo. Anashikilia vyote viwili. Labda kwa sababu kudharau mambo madogo ni ugonjwa mwingine wa moyo, unaoitwa kiburi cha kiroho, unaojificha nyuma ya lugha ya haki ya kijamii. Lakini bado kuna mvutano halisi: wakati siku ina saa chache, nini hupata umakini? Yesu hatupi mfumo wa kuhesabu. Anatupa mizani na anatuacha tukiwa tumeshikilia mizani hiyo mikononi, tukijua sasa kwamba tunapima mbele ya macho yake.

Mhusika Mkuu

Yesu anayezungumza hapa si yule tuliyemzoea kwenye picha nzuri. Anarudia "ole wenu" mara saba, akitumia lugha ya manabii waliotangaza maombolezo juu ya miji. Lakini sikiliza sura nzima inakoishia: "mara ngapi nimewakusanya watoto wako pamoja kama vile kuku awakusanyavyo vifaranga wake chini ya mbawa zake." Hasira hii inatoka kwa upendo uliokataliwa. Yeye hawachukii Mafarisayo; anaumia kwa sababu walimu wa watu wamewafungia watu mlango wa ufalme. Hii ndiyo sura ya hukumu ya Mungu katika Biblia nzima: si baridi, bali yenye uchungu wa mpenzi aliyedharauliwa. Na yule anayetamka ole hizi ndiye atakayekwenda msalabani wiki hiyo hiyo, akibeba hukumu aliyoitangaza. Hapo ndipo haki na rehema zinapoacha kuwa mapenzi mawili yanayovutana.

Undani

Angalia maneno matatu: haki, rehema, na imani. Mawili ya kwanza yanaelekea kwa jirani; la tatu linaelekea kwa Mungu. Neno la Kiyunani hapa linaweza kumaanisha imani au uaminifu, na pengine linamaanisha yote mawili: kumtegemea Mungu na kushika neno lako. Kwa hiyo orodha hii si ya kijamii tu. Inakamata mahusiano yote mawili ya agano, mlalo na wima, kwa mpigo mmoja. Mafarisayo walikuwa na dini nyingi lakini walikosa imani, kwa sababu dini yao ilikuwa imejengwa juu ya kujihesabia haki badala ya kumtegemea Mungu. Ndipo neema inapoingia: haki, rehema na imani haziwezi kupimwa kwenye mizani ya mimea. Zinakua tu ndani ya moyo ambao umepokea rehema kwanza.

Tafakari

Ni kipimo gani kidogo cha utii kinachonifanya nijisikie salama, hata ninapoepuka swali gumu la haki au rehema linalonisubiri?

Kama Mungu angepima maisha yangu ya mwaka uliopita kwenye mizani ya Yesu, ni upande gani ungeonekana mwepesi?