Mathayo 7:21

Maandiko

Yesu anakata kauli fupi inayokata kama kisu: si kila anayemwita "Bwana, Bwana" ataingia katika ufalme wa mbinguni. Cheti cha kuingia si jina linalotamkwa kwa shauku, bali maisha yanayotenda mapenzi ya Baba aliye mbinguni. Kwa maneno yake mwenyewe: "Si kila mtu aniambiaye mimi, 'Bwana, Bwana,' ataingia katika ufalme wa mbinguni, bali ni yule pekee atendaye mapenzi ya Baba yangu aliye mbinguni." Ni sentensi moja, lakini inagawanya umati uliokuwa umekaa mlimani katika makundi mawili ambayo hayaonekani kwa macho.

Kiini

Fikiria jinsi neno "Bwana" lilivyokuwa zito masikioni mwa waliokuwa pale. Halikuwa neno la ibada tu; lilikuwa neno la mtumwa kwa bwana wake shambani, la mkulima kwa mwenye ardhi, la raia kwa mwenye mamlaka ya kuua na kuacha hai. Kumwita mtu "Bwana" kulimaanisha kwamba maisha yako yapo mikononi mwake. Ndiyo maana Yesu anaonesha upuuzi wa kurudia jina mara mbili huku maisha yakiendelea kama mtu asiye na bwana. Hapa hakuna kanuni ya wokovu kwa matendo, bali onyo dhidi ya imani isiyo na mizizi: neema haipokelewi kwa midomo peke yake. Anayemkubali Yesu kuwa Bwana amemkabidhi ufunguo wa nyumba yake yote, si chumba cha maombi pekee. Na tazama alichosema: "mapenzi ya Baba yangu." Yesu anajiweka mahali ambapo hakuna nabii aliyewahi kusimama, akitofautisha "Baba yangu" na "ninyi," akijitangaza kuwa yeye ndiye mlango wa ufalme wenyewe.

Uzi Mwekundu

Sauti ya mlimani inaamsha kumbukumbu ya mlima mwingine: Sinai, ambako Mungu alitoa sheria na watu wakaahidi kwa midomo yao kwamba watatii yote. Historia ya Israeli ikawa hadithi ya midomo iliyoahidi na mioyo iliyotangatanga, mpaka manabii wakalalamika kwamba taifa linamheshimu Mungu kwa midomo huku moyo ukiwa mbali. Yesu hasemi jambo jipya hapa; anafunua tatizo la kale, lakini sasa akiwa yeye mwenyewe ndiye kipimo. Ufalme haujengwi juu ya mikataba ya maneno bali juu ya moyo uliobadilishwa. Na ndiyo maana mistari michache baadaye anazungumzia nyumba iliyojengwa "juu ya mwamba": si mwamba wa juhudi zetu, bali wa maneno yake yaliyosikilizwa na kutiiwa. Msalaba unakuja kutoa kile ambacho ahadi za Sinai hazikuweza kutoa: moyo unaoweza kutii kwa upendo, si kwa hofu.

Kioo

Sisi hatuna watumwa wala mabwana wa mashamba, lakini tuna matoleo yetu ya "Bwana, Bwana." Ni wimbo unaoimbwa kwa machozi Jumapili asubuhi, halafu Jumatatu bei inapandishwa kwa mteja asiyejua. Ni maombi ya usiku kwa ajili ya familia, huku mke au mume akikaa mezani miaka mitatu bila kusikilizwa kweli. Ni jina la Yesu linalotajwa katika kikundi cha Biblia, huku ndugu aliyekukosea akiendelea kuwa jina lisilotamkwa nyumbani kwako. Yesu hasemi maneno yetu ni ya uongo; anasema hayatoshi kuwa cheti cha kuingia. Swali lake ni rahisi na baya: nani anaamua jinsi utakavyotumia saa zako na pesa zako leo? Chukua dakika tano sasa, taja jambo moja dogo unalojua kuwa ni mapenzi ya Baba na umelikwepa kwa wiki nzima, kisha lifanye kabla jua halijazama: piga ile simu, lipa ile deni ndogo, omba msamaha kwa sentensi moja.

Swali Gumu

Basi ni kiasi gani cha utii kinatosha? Kama kuingia kunategemea "atendaye mapenzi ya Baba," ni nani miongoni mwetu aliye salama? Yesu hatoi kipimo, na ukweli ni kwamba hana nia ya kutupa kipimo; angetupa, tungeanza kuhesabu na kujihesabia haki, jambo ambalo ndilo hasa alilokemea. Onyo hili halilengi kuua uhakika wa mwamini bali kuua uhakika wa bandia, ule wa mtu anayejihakikishia kwa dini yake huku maisha yake hayajaguswa. Mstari unaofuata unatisha zaidi: watu waliotoa mapepo na kufanya miujiza kwa jina lake wanaambiwa "sikuwatambua ninyi." Yaani hata huduma yenye nguvu inaweza kuwa bila uhusiano. Tunabaki na kitu kimoja tu cha kushikilia: si kwamba mimi ninamjua yeye vizuri, bali kwamba yeye anijue mimi. Na hilo halipimiki; linaombwa.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wale waliomsikiliza siku ile walikuwa wakulima, wavuvi, wafanyabiashara wadogo wa Galilaya, watu waliolipa kodi kwa Roma na zaka kwa Hekalu, na walioishi wakiangalia waandishi na Mafarisayo kama wataalamu wa mbinguni. Kwao, dini haikuwa hisia binafsi bali ni utambulisho wa taifa: kutahiriwa, Sabato, chakula halali, jina la Mungu lililoheshimiwa. Walipomsikia Yesu akisema kwamba kuita "Bwana, Bwana" hakutoshi, hawakusikia mahubiri ya maadili; walisikia mtikisiko chini ya miguu yao. Kama uanachama wa taifa teule hautoshi, ni nini kinatosha? Na zaidi ya hapo, huyu mwalimu asiye na cheo anaongea kama ndiye anayeamua nani anaingia. Ndiyo maana Mathayo anamalizia sehemu hii akisema makutano "walishangazwa," maana "alifundisha kama mtu mwenye mamlaka, na si kama waandishi wao."

Mazingira

Tuko mwishoni mwa mahubiri marefu ya Yesu mlimani, mahali pa wazi penye upepo karibu na ziwa, umati umekaa juu ya nyasi kavu na mawe. Sura tatu zilizotangulia zimefungua ufalme kwa maskini wa roho na kuweka mzizi wa sheria ndani ya moyo. Sasa, katika sehemu ya mwisho, Yesu anaweka njia panda mbele ya kila mtu: geti jembamba na geti pana, mti mzuri na mti mbaya, manabii wa kweli na "mbweha wakali" waliovaa ngozi ya kondoo. Mstari wetu unaingia hapo kama uamuzi wa mwisho wa hukumu. Katika ulimwengu ambao ushirika wa dini uliamuliwa na mila na ukoo, Yesu anaweka mizani mpya kabisa: si damu, si cheo, si maneno matamu, bali maisha yaliyoshikamana na mapenzi ya Baba.

Tafakari

Ukiangalia wiki yako iliyopita, ni wapi maneno yako kuhusu Yesu na maamuzi yako halisi yalitofautiana zaidi?

Kama hoja yako ya kuingia si "nilimjua," bali "alinijua," hilo linabadilishaje jinsi unavyoomba leo?