Mathayo 7

Maandiko

Yesu anaanza na jicho: acha kuhukumu, kwa sababu kipimo unachopima kitarudi kwako, na kwanza toa gogo lililomo kwenye jicho lako mwenyewe kabla ya kushika kibanzi cha ndugu yako. Kisha maneno yanatembea kwa hatua za haraka, kama mtu anayeweka mawe njiani: kilicho kitakatifu hakitupwi mbele ya mbwa; ombeni na mtapewa, kwa kuwa Baba aliye mbinguni hawapi watoto wake jiwe wanapoomba mkate; wafanyie wengine kile unachotaka kufanyiwa; ingieni kwa geti jembamba; jihadharini na manabii waliovaa ngozi ya kondoo, kwa kuwa matunda husema ukweli ambao midomo huufunika. Na mwisho ni mbili tu: nyumba juu ya mwamba, nyumba juu ya mchanga, mvua ile moja ikiwapiga wote wawili; na makutano wakashangaa, kwa kuwa alifundisha kama mtu mwenye mamlaka.

Kiini

Kuna kitu kinachotisha kwa utulivu katika sura hii: Yesu hakatai kwamba dini inaweza kufanya kazi bila Mungu. Watu watasimama siku ile wakiwa na orodha ya unabii, mapepo yaliyotolewa, matendo makuu, wote kwa jina lake, na jibu ni maneno sita yanayokata: "sikuwatambua ninyi." Yaani kiini si utendaji, ni kujulikana. Na hapo ndipo neno la kati linapotokea: Baba. Mungu anayechorwa hapa si hakimu anayepima maneno yetu, bali Baba anayejua tofauti kati ya jiwe na mkate, kati ya nyoka na samaki, na hataki kuchezea njaa ya mtoto wake. Neema iko katika kile kinachotolewa bure kwa yule anayebisha hodi. Ukali uko katika kwamba neema hiyo haiwezi kunakiliwa kwa sauti ya "Bwana, Bwana." Ni nini, basi, kutenda mapenzi ya Baba, kama si kukaa kimya mbele ya maneno yake hadi yanapoingia mifupani?

Uzi Unaopita

Njia mbili si wazo jipya. Mwisho wa safari ya jangwani Musa aliwaweka watu mbele ya uchaguzi wa uzima na mauti, baraka na laana, na akawaambia wachague uzima (Kumbukumbu la Torati 30). Yesu anasimama katika mkondo huo, lakini anafanya kitu ambacho Musa hakufanya: geti jembamba analitaja akijua yeye mwenyewe ndiye linalofungua. Ndiyo maana anasema "maneno yangu", si "maneno ya Bwana". Sheria na manabii wote wanakunjwa katika sentensi moja kuhusu kuwafanyia wengine kile unachotaka kufanyiwa, na kunjo hilo linafanywa na mtu anayesimama juu ya Torati kama mwenye mamlaka juu yake. Mwamba ambao nyumba imejengwa juu yake, katika mfano huu, si kanuni bali ni sauti inayozungumza. Kila kitu kinategemea sauti ya nani unaiamini vya kutosha kuijenga juu yake.

Kioo

Gogo na kibanzi ni mfano wa kuchekesha kwa kusudi: hakuna mtu anayeweza kubeba boriti kwenye jicho asijue. Ndiyo maana Yesu anatumia neno gumu, "Mnafiki wewe". Tunajua. Tunachagua kutokujua, kwa sababu jicho linalotazama kosa la mwenzako halina muda wa kujitazama. Fikiri mahali unapoifanya hii kwa uhakika mkubwa: kuhusu mume au mke anayeshindwa kusikiliza, kuhusu mfanyakazi mwenzako aliyepandishwa cheo bila kustahili, kuhusu ndugu mwenye pesa au asiye nazo, kuhusu mzazi aliyekuvunja miaka ishirini iliyopita. Sura hii haisemi hukumu zako zote ni za kosa. Inasema kipimo unachotumia kitageuzwa kikuelekee. Leo, chukua kipande cha karatasi, andika jina la mtu mmoja unayemhukumu kimyakimya, na kando ya jina hilo andika kosa lako mwenyewe unaloliona ukiwa mnyoofu; kisha lisemee jina hilo mbele ya Mungu kwa sauti, na uliomba baraka.

Mhusika Mkuu

Mwalimu huyu anastaajabisha kwa jinsi anavyochanganya upole na ukali bila kujikanganya. Yeye ndiye anayesema "Omba, nawe utapewa" kwa uhakika wa mtoto aliyezaliwa katika nyumba ya Baba, na ndiye anayesema "uharibifu wake ukakamilika" bila kupunguza neno. Hasemi kama mtu anayetafuta kupendwa. Hatoi nafasi ya kati kati: mti mzuri, mti mbaya; geti pana, geti jembamba; mwamba, mchanga. Na hapo katikati ya vigawanyo hivyo vyote anasimama akiwa mwenye mamlaka ya kuhukumu, "sikuwatambua ninyi", akiwa yule yule anayeahidi mlango unaofunguliwa kwa yeyote anayebisha hodi. Tabia yake inaonyesha kwamba upendo wa Mungu si upole usiojali; ni upendo unaotaka kweli. Baba anayejua tofauti kati ya nyoka na samaki pia anajua tofauti kati ya moyo na maneno.

Maandiko Yanayoitana

Yakobo anachukua mfano wa nyumba na kuubadilisha kuwa kioo: anayesikia neno na kutokulitenda ni kama mtu anayejitazama kwenye kioo na kusahau mara moja uso wake (Yakobo 1). Ni ufafanuzi mzuri wa mchanga; mchanga si kutokuwa na neno, ni kuwa na neno lililopita tu masikioni. Na kwa upande wa manabii wa uongo, sauti ya Yeremia inaitwa: Mungu alilalamika juu ya manabii walioahidi amani wakati hapakuwa na amani. Hilo linatuambia kwamba "ngozi ya kondoo" mara nyingi haitambulikani kwa mafundisho ya kushtua, bali kwa faraja isiyodaiwa kitu. Ndiyo maana kipimo cha Yesu ni matunda, si ufasaha: "Kwa matunda yao mtawatambua."

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliokuwa wamekaa mlimani walikuwa wakulima na wavuvi wa Galilaya, watu waliojua jinsi mvua ya majira inavyofurika mikondo iliyokauka na kuosha kila kilichojengwa kwa haraka kwenye mchanga wa bonde. Mfano huo haukuwa wa kifalsafa kwao; ulikuwa habari ya kijiji. Walijua pia mbwa wa mitaa na nguruwe, wanyama ambao Myahudi mwaminifu alijiepusha nao, na hivyo walisikia kali ya kile kinachotokea unapotoa kilicho kitakatifu bila busara. Na jambo la mwisho ni kubwa zaidi: waandishi walifundisha kwa kunukuu, kwa kutegemeza kila neno juu ya mtu aliyetangulia. Huyu hakunukuu mtu. Ndiyo maana walishangazwa. Sauti yenyewe ilikuwa hoja, na kwao swali lililobaki lilikuwa lile linalotubakia: nitajenga juu ya sauti hii, au nitaisikiliza tu?

Tafakari

Ni kipimo kipi ninachotumia kwa wengine ambacho ningeogopa kikitumiwa kwangu, na kwa nini bado ninakishikilia?

Kati ya kusikia na kutii, ni mahali gani hususa maneno ya Yesu yanakomea kwangu, na nyumba yangu imejengwa juu ya nini hapo?