Zaburi 47:9

Maandiko

Mstari huu unafunga zaburi nzima kwa picha isiyotarajiwa: watawala wa mataifa, wale wakuu waliokuwa wanatisha Israeli kwa majeshi yao, sasa wanaonekana wamekusanyika pamoja, si kama mateka waliofungwa minyororo, bali kama mkutano mmoja na "watu wa Mungu wa Ibrahimu." Wanasimama upande ule ule wa ukumbi. Na sababu inatolewa papo hapo: "ngao za duniani ni za Mungu." Yaani kila chombo cha ulinzi, kila jeshi, kila mkataba wa usalama, kila kitu ambacho taifa hutegemea ili kujihisi salama, kinamilikiwa na Mungu mmoja. Hakuna silaha iliyo nje ya mkono wake. Na hitimisho la zaburi ni neno moja tu la mwinuko: "yeye ameinuliwa juu sana." Si Israeli iliyoinuliwa, si mfalme wa Yerusalemu. Mungu peke yake.

Kiini

Zaburi hii yote imekuwa ikipanda ngazi kuelekea mstari huu. Ilianza kwa makofi na kelele za ushindi, ikasema Mungu "anawatiisha chini yetu" mataifa, lugha ya ushindi wa kivita inayoweza kututia wasiwasi. Lakini inapofika mwisho, ushindi huo unageuka kuwa jambo lingine kabisa: mataifa yaliyotiishwa yanaishia yakiabudu, si yakiomboleza. Hili ndilo jambo la kushangaza kuhusu ufalme wa Mungu; anashinda kwa kukusanya, si kwa kuangamiza. Na anapotajwa kama "Mungu wa Ibrahimu," si bahati mbaya. Ibrahimu ndiye yule aliyeahidiwa kwamba katika yeye jamaa zote za dunia zitabarikiwa. Hivyo mstari huu si tangazo la utaifa wa kidini; ni ahadi ya zamani ikitimia mbele ya macho. Mungu hadai sehemu ya dunia. Ngao zote ni zake, na kwa hiyo mioyo yote ni haki yake pia.

Uzi Mmoja

Mstari huu unaning'inia kati ya ahadi na utimilifu. Mungu alimwambia Ibrahimu kwamba mataifa yote yatabarikiwa kupitia kwake, na hapa mwimbaji anaona, kwa mbali kama mtu anayeona mlima kupitia ukungu, siku ambayo wakuu wa mataifa watasimama pamoja na wazao wa Ibrahimu wakimwabudu Mungu yule yule. Agano Jipya linasema kwamba siku hiyo ilifika mtu mmoja alipopanda juu. Mstari wa tano unasema "Mungu ameinuliwa juu kwa shangwe," na Kanisa la kwanza halikuweza kuusoma mstari huo bila kumwona Yesu akipaa. Lakini angalia jinsi alivyoshinda mataifa: si kwa ngao, bali kwa kuchukuliwa silaha zote, akiwa uchi msalabani. Ushindi wa Mungu daima unachukua sura hii; anakusanya maadui kwa kujitoa mwenyewe, kisha anawapa kiti mezani pamoja na watu wake.

Kioo

Fikiri kwa dakika moja juu ya ngao zako mwenyewe. Akaunti ya akiba uliyoihesabu usiku wa manane. Jina lako mahali pa kazi, lile unalolilinda kwa uangalifu zaidi kuliko unavyokiri. Afya yako, bima, mtoto wako anayefanya vizuri shuleni ambaye kimya kimya amekuwa uthibitisho kwamba maisha yako yana maana. Zaburi haisemi vitu hivyo ni vibaya. Inasema ni vya Mungu. "Ngao za duniani ni za Mungu." Hiyo inaumiza mahali pamoja: ikiwa ngao yako ni mali yake, basi hana deni kwako la kuiacha mkononi mwako milele. Lakini hapo hapo ndipo uhuru ulipo, kwa sababu ulinzi wako haukutegemei nguvu zako za kuushika. Kuna jambo lingine pia. Wale unaowaona kama tisho, jirani wa dini nyingine, mfanyakazi mwenzako mkali, taifa lile unalolisoma kwenye habari kwa hofu, zaburi hii inawaweka katika mkutano ule ule na wewe. Sio chini ya miguu yako. Kando yako.

Leo, andika kwenye karatasi jina la kitu kimoja unachokitegemea kwa usalama wako, kisha chini yake andika maneno haya: "ngao za duniani ni za Mungu," na uliache karatasi hiyo mahali utakapoliona kesho asubuhi.

Wasifu

Walioimba zaburi hii hawakuwa taifa lenye nguvu. Israeli ilikuwa kitu kidogo kati ya himaya kubwa, njia ya kupita kwa majeshi ya Misri na Ashuru. Wakuu wa mataifa, kwao, walikuwa watu halisi wenye magari ya vita na kodi za kulazimisha. Kuimba kwamba siku moja wakuu hao watakusanyika pamoja na watu wa Mungu wa Ibrahimu kulikuwa ni tendo la kuthubutu, karibu la kejeli takatifu. Walikuwa wakiimba kinyume cha kila kitu walichokiona kwa macho. Tunaposoma mstari huu leo tukiwa na faraja ya karne ishirini za Ukristo ulioenea, tunakosa ukali wake. Haukuwa ukweli uliothibitishwa; ulikuwa imani iliyoimbwa hekaluni na watu waliokuwa wakihesabu ngao za adui mlangoni.

Swali

Lakini mstari wa tatu bado umesimama pale, hauondoki: "Yeye anawatiisha chini yetu na mataifa chini ya miguu yetu." Je, tunaweza kweli kusema kwamba kutiishwa huko ni kukusanywa kwa upole? Historia imejaa Wakristo walioshika mstari wa tatu na kusahau mstari wa tisa, wakichukua ardhi na watu kwa jina la Mungu. Siwezi kuufuta ugumu huo kwa maelezo laini. Ninachoweza kusema ni kwamba zaburi yenyewe inaamua mwelekeo wake mwishoni, na mwisho wake si "sisi tumeinuliwa" bali "yeye ameinuliwa juu sana." Nguvu yoyote inayojichukulia mstari wa tatu bila kufika mstari wa tisa imeiba wimbo ambao si wake. Mvutano huo unabaki, na labda unapaswa kubaki, ili tusiwe wepesi wa kujihesabu washindi.

Maandiko Mengine

Katika Ufunuo 7 Yohana anaona umati "kutoka katika kila taifa" wakisimama mbele ya kiti cha enzi, na hiyo ndiyo picha iliyoanzia hapa, ikikamilika. Zaburi 47 inaimba kwa matumaini jambo ambalo Yohana anaona likiwa limetimia. Na katika Waefeso 2, Paulo anasema ukuta wa uadui kati ya Wayahudi na mataifa umebomolewa kwa damu ya Kristo. Hilo ndilo jibu la swali ambalo zaburi hii inaliacha wazi: ni jinsi gani wakuu wa mataifa wanakuja kukusanyika pamoja na watu wa Ibrahimu bila kulazimishwa? Kwa kuwa kuna mmoja aliyeweka chini ngao yake mwenyewe ili wote wawili wapate nafasi mezani.

Tafakari

Ni ngao gani maishani mwako ambayo kwa kweli hujaiweka chini ya umiliki wa Mungu, na unahofia nini kingetokea ukifanya hivyo?

Ni nani unayemwona kama tisho ambaye zaburi hii inamweka katika mkutano mmoja na wewe, na hilo linabadilisha nini katika jinsi utakavyomsalimu?