Zaburi 63

Kiu Mchana wa Jangwani

Daudi hasemi "nakupenda Mungu" kama tamko tulivu. Anasema mwili wangu unakutamani sana, kama mtu aliyekosa maji siku tatu jangwani. Hii ndiyo hatua ya kwanza ya maadili katika Zaburi hii: hamu yako ya Mungu inapaswa kuwa na uzito wa kimwili, si tu wa kihisia. Tunaishi katika utamaduni unaokataza uhitaji, tunajifanya wenye kutosheka, tunajaza kiu kwa vitu vidogo, simu, chakula, burudani. Daudi hakubali mchezo huo. Anakiri kiu yake wazi wazi, na hii inatuhukumu sisi tunaoishi tukijifanya hatuna njaa yoyote.

Maandiko

Daudi anamtafuta Mungu kwa bidii ya mtu jangwani, akikumbuka utukufu wake alioushuhudia mahali patakatifu. Anaahidi kumsifu maisha yake yote kwa sababu upendo wa Mungu ni bora kuliko uhai wenyewe. Anajua adui wapo, lakini anakaa katika uvuli wa mbawa za Mungu na kushikamana naye usiku kucha.

Kiini

Andiko hili linadai jambo la kushtua: "uaminifu wa agano lako ni bora kuliko uhai." Fikiri hilo. Uhai wenyewe, kupumua, kuwaona watoto wako, kufurahia asubuhi, siyo mwisho. Kuna kitu bora zaidi, nacho ni Mungu mwenyewe. Hii ni kauli ya kimaadili ya hatari, kwa sababu inabadilisha jinsi tunavyofanya maamuzi yote. Kama uhai ni thamani ya juu kabisa, tutalinda uhai wetu kwa gharama yoyote, hata kwa gharama ya ukweli, uadilifu, au wengine. Lakini kama Mungu ni bora kuliko uhai, ghafla tunaweza kupoteza vitu vingi bila kupoteza kila kitu. Hapa ndipo mashahidi wa imani walipopata ujasiri wao.

Uzi wa Pamoja

Daudi anasema mwili wake unamtamani Mungu jangwani mahali pasipo maji. Karne nyingi baadaye, Yesu anasimama jangwani mwenyewe, akifunga siku arobaini, na kwenye kisima cha Samaria anamwambia mwanamke: "yeyote anywaye maji nitakayompa hataona kiu milele." Kiu ya Daudi haikupata kutulizwa kabisa katika Agano la Kale, ilibaki kama alama ya kunyooshea mbele. Katika Kristo, mbawa ambazo Daudi alijificha chini yake zinapata sura na jina. Na tazama mstari wa mwisho: "mfalme atashangilia katika Mungu." Daudi mwenyewe alikuwa mfalme, lakini maneno haya yanaonyesha mbali zaidi, kwa Mfalme yule ambaye furaha yake katika Baba ni chemchemi ya furaha yetu.

Kioo

Ni saa ngapi za usiku umekuwa umelala ukimfikiria Mungu, si kwa wasiwasi bali kwa hamu? Daudi anasema anamtafakari Mungu "wakati wa saa za usiku." Sisi tunatafakari mishahara, migogoro kazini, ujumbe uliotusumbua kwenye simu. Hii siyo hukumu ya kujenga aibu, ni kioo tu. Andiko hili linakuuliza pia jambo la vitendo: unatumia mikono yako namna gani? Daudi anasema "kwa jina lako nitainua mikono yangu juu." Mikono ile ile inayofanya kazi, inayolea watoto, inayohesabu pesa, inayogusa mwenzi wa ndoa, inaweza kuwa mikono iliyoinuliwa kwa Mungu, au mikono iliyofungwa kwa vitu vingine. Na swali kali zaidi: kama upendo wa Mungu ni bora kuliko uhai, uko tayari kupoteza nini kwa ajili yake wiki hii? Fursa ya kazi iliyopatikana kwa uongo mdogo? Uhusiano unaokusonga mbali na kanisa? Mazoea ya usiku yanayokugharimu roho yako?

Maandiko Mengine

Yesu katika Mathayo 5 anasema, "heri wenye njaa na kiu ya haki, maana watashibishwa." Neno lile lile la Daudi, kiu, linapata baraka kwenye midomo ya Kristo. Wasiokiu hawajabarikiwa katika andiko hilo, wenye kiu ndio walioahidiwa kushibishwa. Na Paulo katika Wafilipi 3 anaandika kuwa amehesabu vitu vyote kuwa hasara kwa ajili ya kumjua Kristo. Hii ni tafsiri ya kivitendo ya "uaminifu wa agano lako ni bora kuliko uhai." Paulo aliishi ukweli huo hadi kifoni.

Muktadha

Kichwa cha Zaburi hii kinasema Daudi aliiandika akiwa jangwani mwa Yuda. Uwezekano ni wakati wa uasi wa Absalomu, mwanawe alipomfukuza kutoka Yerusalemu. Fikiria hilo, mfalme anakimbia kutoka mji wake mwenyewe, akiacha hema ya Mungu nyuma, akifuatwa na askari wa mtoto wake. Ndiyo maana anakumbuka "watu watakatifu," yaani mahali pa ibada alipoacha. Anaandika akiwa na ardhi kavu chini ya miguu yake, adui wenye upanga wakimtafuta. Mistari ile ya mwisho kuhusu wale wanaotafuta uhai wake haiji kutoka kwenye nadharia; inatoka kwa mtu ambaye kwa kweli anafuatwa. Hii inabadilisha jinsi tunavyosoma imani yake. Siyo imani ya jumapili ya utulivu, ni imani ya mtu aliyefukuzwa.

Mhusika Mkuu

Daudi katika Zaburi hii ni mtu wa aina fulani ya kipekee: mfalme aliyepoteza kila kitu ambaye bado anajua tofauti kati ya kupoteza mambo na kupoteza Mungu. Watu wengi wanapoingia kwenye jangwa la kihalisi au la kihisia, wanamgeukia Mungu kwa hasira au kwa mashaka. Daudi anamgeukia kwa hamu. Hii ni ukomavu wa kiroho ambao haujengwi katika siku moja. Anakumbuka nyakati alizoona utukufu wa Mungu hekaluni; kumbukumbu hizo zinamshikilia sasa. Kuna somo la kimaadili hapa: kile unachojenga wakati wa ustawi ndicho kitakachokushikilia wakati wa jangwa. Daudi hakuwa akijenga imani yake mara ya kwanza jangwani; alikuwa akiitumia. Na tazama kwamba hana chuki dhidi ya adui zake; anakabidhi haki yao mkononi mwa Mungu, mistari 9 na 10. Hii pia ni maadili, kutoa kisasi kwa Mungu badala ya