Warumi 10:11

Maandiko

Paulo anafunga hoja yake kwa kunukuu Maandiko: "Kila amwaminiye hata aibika." Hili si wazo lake mwenyewe; ni neno la zamani kutoka kwa nabii, linalowekwa hapa kama msingi wa yote aliyosema tangu mstari wa tisa, kwamba mtu huamini moyoni na kukiri kwa kinywa. Yaani, yule anayemtegemea Kristo hatasimama siku moja akiwa amefedheheka, akigundua kuwa alijenga maisha yake juu ya kitu kilichomwangusha. Na neno "kila" ni zito kuliko tunavyolisikia haraka: halina mpaka wa kabila, wala wa historia ya mtu, wala wa kiwango chake cha utakatifu. Mstari unaofuata unalifafanua: "hakuna tofauti kati ya Myahudi na Myunani." Ahadi hii ni ya yeyote anayethubutu kumwamini, bila mapendeleo wala vigezo vya ziada.

Kiini

Neno "aibika" linagusa pale tunapoumia zaidi. Katika ulimwengu wa Paulo, aibu haikuwa hisia binafsi tu; ilikuwa hukumu ya jamii nzima juu ya thamani yako. Kuaibika ni kusimama hadharani ukiwa umeonekana bure. Na hapo ndipo Injili inapoingia kwa ukali: Mungu haahidi kwamba hutapata hasara, wala kwamba hutadharauliwa na watu. Anaahidi kitu kingine, kwamba imani yako kwa Kristo haitawahi kuthibitika kuwa ilikuwa upumbavu. Tofauti na wale wanaotafuta "kujenga haki yao wenyewe" kama Paulo alivyosema katika mstari wa tatu, mtu wa imani hategemei rekodi anayoijenga kwa jasho lake. Hii ina maana ya kimaadili mara moja: ukishaachana na kazi ya kujitetea, unakuwa huru kuishi bila kujihesabia haki mbele ya wenzako, bosi wako, au familia yako.

Uzi Unaopita Katikati

Nukuu hii imechukuliwa kutoka kwa Isaya, mahali ambapo Mungu anatangaza kuwa ameweka jiwe la msingi Sayuni, na anayeliamini hataaibika. Hapo Israeli walikuwa wakitafuta usalama katika mikataba ya kisiasa, mapatano na mataifa yenye nguvu, kwa sababu waliogopa kuachwa peke yao. Nabii anasema: ulinzi wenu wa kweli si mkataba, ni jiwe nililoliweka mimi. Paulo anachukua ahadi hiyo na kuisema kwa jina: jiwe hilo ni Kristo. Hapa ndipo uzi unapoonekana. Tangu mwanzo Mungu amekuwa akiwaondoa watu wake kwenye misingi inayobomoka, akiwaelekeza kwake mwenyewe. Na mstari wa nne unaweka muhuri: "Kristo ndiye utimilifu wa sheria kwa ajili ya haki ya kila mtu aaminiye." Jiwe halikubadilishwa; limefunuliwa tu.

Kioo

Fikiri mahali ambapo unaogopa kuaibika. Labda ni kazini, pale unapojikuta ukinyamaza kuhusu imani yako kwenye meza ya wenzako kwa sababu hutaki kuonekana mjinga. Labda ni kwenye familia, pale unapojitetea kwa dada yako kuhusu uamuzi wa miaka kumi iliyopita, ukieleza tena na tena kwa nini haukukosea. Labda ni pesa: unahesabu akiba yako kila wiki si kwa busara bali kwa sababu idadi ile inakuambia kuwa wewe si mtu wa kudharauliwa. Hiyo ndiyo "haki yako mwenyewe" ya mstari wa tatu, ikivaa nguo za kisasa. Mstari huu unakunyang'anya hitaji la kujitetea, na hilo linaumiza kabla halijafariji. Leo, chukua dakika kumi: andika kwenye karatasi sentensi moja unayotumia mara kwa mara kujitetea mbele ya watu, kisha chini yake andika kwa mkono wako, "Kila amwaminiye hata aibika," na uichane ile ya kwanza.

Mazingira

Paulo anaandika kwa kanisa la Rumi katikati ya miaka ya hamsini, kanisa alilolikuta tayari limegawanyika kwa namna fulani. Wayahudi waliokuwa wamefukuzwa jijini na Klaudio walikuwa wakirudi, na kukuta makutaniko yakiongozwa na watu wa mataifa. Swali la nani ni wa ndani zaidi lilikuwa hewani. Katika jiji la kifalme, heshima na aibu vilikuwa sarafu halisi; nafasi yako mezani, mtu uliyemtegemea, ukoo wako, yote yalitangaza thamani yako. Ndani ya mazingira hayo Paulo anasema neno "kila" bila kuliwekea masharti. Hilo lilikuwa ni kugeuza meza. Sura ya kumi haianzi na mafundisho bali na uchungu wa moyoni: "nia ya moyo wangu na ombi langu kwa Mungu ni kwa ajili yao." Hii si hoja baridi; ni maombi ya mtu anayewalilia ndugu zake.

Maandiko Mengine

Isaya ndiye chanzo cha nukuu, na Paulo anaitumia tena katika barua hii hii akiongelea jiwe la kujikwaa, ikionyesha kuwa jiwe lile lile huwa msingi kwa anayeliamini na kikwazo kwa anayejikwaa juu yake. Hiyo inatuzuia tusifanye mstari huu kuwa faraja laini; kuna uamuzi unaodaiwa. Pili, ndani ya sura yenyewe, mstari wa kumi na tatu unairudia ahadi kwa maneno mengine: "kila mtu ambaye huliitia jina la Bwana ataokoka." Neno la Yoeli lililosemwa kuhusu Bwana wa Agano la Kale linawekwa juu ya Yesu bila woga. Maandiko mawili haya yanashikana: wa kumwamini na wa kumwita ni mtu mmoja, na hatarudi mikono mitupu.

Sura ya Wasikilizaji

Kwa Myahudi aliyekuwa Rumi, "kila" lilisikika kama upotevu wa kitu cha thamani: je, miaka ya tohara, Sabato, na uaminifu wa baba zetu haina uzito wowote? Kwa Mgiriki aliyeokoka, lilisikika kama mlango uliofunguliwa ghafla kwa mtu aliyezoea kusimama nje ya ukumbi. Wote wawili walisikia kitu kinachotusukuma pembeni sisi tunaosoma leo: ahadi hii haikuwa nadharia bali ilikuwa ikigusa nani anakaa karibu na nani kwenye meza ya Bwana. Kukiri kwa kinywa kwamba Yesu ni Bwana, katika himaya iliyomwita Kaisari bwana, kulikuwa na gharama ya kweli. Hawakuwa wakitafuta faraja ya kihisia; walikuwa wakiulizwa kuhatarisha heshima yao hadharani kwa jina la mtu aliyesulubiwa.

Tafakari

Ni ipi ile "haki yangu mwenyewe" ninayoijenga kwa bidii, na nitajuaje siku inapoanguka?

Kama kuaibika mbele ya watu si ahadi niliyopewa kuepushwa nayo, ni nini hasa ninachoahidiwa, na je kinanitosha?