Warumi 10:19

Maandiko Yenyewe

Paulo anauliza swali ambalo linaonekana kuwa la mwisho katika mnyororo wake wa hoja: je, Israeli hakujua? Jibu lake si maelezo yake mwenyewe bali ni sauti ya Musa, iliyonukuliwa kutoka kwenye wimbo wa kale: "Nitawachokoza kuwatia wivu kwa watu ambao si taifa. Kwa njia ya taifa lisilo na uelewa, nitawachochea hadi mkasirike." Yaani: onyo lilikuwepo tangu mwanzo kabisa, limeimbwa, limekaririwa, limehifadhiwa katika kumbukumbu ya taifa.

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiria mahali pale panapozaa maneno haya. Nyanda za Moabu, mwisho wa safari ya miaka arobaini. Harufu ya vumbi na mifugo, mahema yaliyosimama kwa mpangilio, mto Yordani ukimeta kwa mbali. Musa ni mzee, anajua hataingia. Hawaachii kabila lake hotuba tu, bali wimbo, kwa sababu wimbo unakaa kwenye ulimi wa watoto hata miaka mia baadaye. Na wimbo huo si wa kufariji. Unatabiri usaliti wao, na unatamka adhabu ya ajabu: Mungu atawafanya wawe na wivu kwa kutumia "watu ambao si taifa." Kwa Mwisraeli, hakuna tusi kubwa kuliko hilo. Mataifa yasiyo na agano, yasiyo na Torati, yasiyo na jina, ndiyo yatakayopokea kile walichodhani ni chao peke yao.

Kiini

Mstari huu unasema jambo zito kuhusu Mungu: yeye hutumia wivu kama dawa. Si wivu wa kipumbavu, bali uchungu wa mtu anayeona kile alichokidharau kikipokelewa kwa shangwe na mwingine. Paulo hasemi Israeli alikosa habari; anasema Israeli alijua na bado hakugeuka. Hii inafuta kisingizio kilichozoeleka, kile cha kusema "laiti ningejua." Kwa kuwa kujua si kuamini. Mstari wa pili wa sura hii tayari ulituonya: "wanajuhudi kwa ajili ya Mungu, lakini si kwa ajili ya ufahamu." Hapa ndipo neema inapoonekana kwa ukali wake: Mungu haachi watu wake, lakini anakataa kuwabembeleza. Anawaamsha kwa kuwaudhi, na huo uchungu wenyewe ni rehema iliyovaa nguo ngumu.

Uzi Unaounganisha

Wimbo wa Musa ulitabiri hali ambayo Paulo sasa anaiona kwa macho yake. Katika miji ya Korintho, Efeso na Roma, watu wasio na ukoo wa Ibrahimu, wasio na tohara, wasio na kumbukumbu ya Pasaka, wanamwita Yesu Bwana na kuokolewa. Ndilo taifa "lisilo na uelewa" likiingia ndani. Lakini hili halikuwa mpango wa dharura. Tangu nyanda za Moabu Mungu alijua mwisho wa safari hii, na akauweka ndani ya wimbo ili wasiweze kudai walidanganywa. Kristo ndiye kitovu cha zamu hii: yeye ndiye "utimilifu wa sheria," na kwa kuwa haki sasa inapatikana kwa imani, mlango uliokuwa mwembamba umekuwa mpana kiasi cha kuwashangaza walioukalia. Wivu wa Israeli, basi, ni sehemu ya mpango wa upendo, si mwisho wake.

Kioo

Sisi tuliozoea kanisa tunakaa upande gani wa mstari huu? Unapomwona mtu aliyeokoka mwaka jana akiwaka moto, akiomba kwa maneno yasiyo na mpangilio, asiyejua majina ya vitabu vya Biblia, na ndani yako kunapotokea sauti ndogo inayosema "yeye hajui anachosema," huo ndio wivu wa Deuteronomia ukizaliwa upya. Au mtu ambaye familia yake haikuwahi kukanyaga kanisani, lakini sasa ndiye anayehudumia wagonjwa kwa unyenyekevu ambao wewe uliuacha miaka mingi iliyopita. Unaweza kugeuza uchungu huo kuwa dharau, au kuuacha ukufanye uamke. Paulo anasema ndiyo kusudi la Mungu: wivu uwe mlango, si ukuta. Leo, taja kwa sauti jina la mtu mmoja unayemwona akiishi imani kwa namna inayokugusa kwa uchungu, kisha mwombee kwa dakika tatu bila kujilinganisha naye.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Mstari unaofuata unasukuma zaidi, kwa maneno ya Isaya: "Nilipatikana na wale ambao hawakunitafuta. Nilionekana kwa wale ambao hawakunihitaji." Paulo anaweka manabii wawili bega kwa bega kwa sababu wanasema kitu kimoja kwa sauti mbili: Mungu anajipeleka kwa wasiojisumbua kumtafuta. Hiyo ni kashfa, kama mwalimu akimpa zawadi mwanafunzi aliyelala darasani. Lakini msitari wa mwisho wa sura hii hauruhusu tufikiri Mungu amemtupa Israeli: "Siku zote nilinyoosha mikono yangu kwa wasiotii na kwa watu wagumu." Picha ya mikono iliyonyooshwa siku nzima, isiyoshikwa na mtu, inaonyesha kwamba wivu anaotuma si kisasi. Ni mkono mwingine wa Mungu uleule uliokataliwa, ukijaribu njia nyingine.

Swali Gumu

Je, ni haki Mungu kutumia maumivu ya kundi moja kama njia ya kulifikia tena? Mstari hausemi "nitawafundisha" au "nitawasihi," bali "nitawachochea hadi mkasirike." Hii inaweza kutukwaza, kwa sababu tungependa Mungu amshawishi kila mtu kwa upole. Lakini wimbo wa Musa ulikuwa wa watu waliokuwa wameshaonyeshwa kila upole uwezekanao: mkate kutoka mbinguni, maji kutoka mwambani, msamaha baada ya ndama wa dhahabu. Upole ulishajaribiwa. Kinachobaki ni mshtuko. Na bado, hatupewi ahadi ya wazi kwamba mshtuko utafanya kazi kwa kila mtu. Paulo hatatui fumbo hili hapa; anaendelea nalo hadi sura ya kumi na moja. Tunapaswa kubaki na mvutano huu: Mungu anayekataa kutuacha, lakini pia anayekataa kutubembeleza kwa gharama ya ukweli.

Tafakari

Ni nani katika maisha yako anayekuamsha kwa wivu badala ya kukuhamasisha, na unafanya nini na hisia hiyo?

Ikiwa "kujua" hakuleti imani, ni sehemu gani ya maisha yako unajua ukweli lakini bado hujatii?