Ruth 4

Maandiko

Boazi anaenda langoni mwa Bethlehemu, anamwita yule jamaa wa karibu zaidi, anakusanya wazee kumi, na kuweka mezani suala la shamba la Elimeleki, kisha akaongeza kitu ambacho yule mtu hakukitarajia: pamoja na shamba huja Ruth. Yule jamaa anajitoa, anavua kiatu, na Boazi anamchukua Ruth kuwa mke wake. Mungu anampa mimba, anazaa Obedi, Naomi anamlaza mtoto kifuani pake, na hesabu ya vizazi inatuvusha hadi kwa Daudi.

Kiini

Angalia jambo moja: kila kitu katika sura hii kinatokea hadharani. Langoni, mbele ya wazee kumi, mbele ya "watu wote." Neema ya Mungu haifanyi kazi kwa siri hapa; inapita kwenye njia za sheria, ushuhuda, na kiatu kilichovuliwa. Boazi hakuiba Ruth kwa upendo wa haraka; alilipa, akatangaza, akakubali kupunguza urithi wake mwenyewe. Yule jamaa wa kwanza alifanya hesabu sahihi kabisa: "Mimi siwezi kuikomboa ardhi kwa ajili yangu bila kuleta athari kwenye urithi wangu binafsi." Alikuwa na haki; hesabu yake haikuwa na kosa. Tofauti kati yake na Boazi si sheria, ni utayari wa kupoteza. Hapo ndipo tunaona sura ya Mungu wa agano: mkombozi si yule anayeweza tu, ni yule anayekubali gharama.

Uzi Unaopita

Wazee wanabariki kwa maneno ya kushtua: "Na nyumba yako kama nyumba ya Peres, ambaye Tamari alimzalia yuda." Wanaanzisha jina la Tamari, mwanamke mwingine wa nje aliyelazimika kudai haki yake kwa njia isiyo ya kawaida, na hesabu ya vizazi mwishoni inaanza pale pale: "Peres alimzaa Hezroni." Hii si nasaba safi ya watu wema. Ni njia ya Mungu kuvuta uzao wa Masiya kupitia njaa, ukiwa, na wageni. Mmoabu, mwanamke kutoka taifa lililokatazwa, anakuwa nyanya wa Daudi, na Mathayo baadaye anaweka jina lake kwenye ukoo wa Yesu Kristo. Ukombozi wa Boazi ni kivuli: mtu mmoja anakubali hasara ili jina la wafu lisipotee. Msalaba unafanya jambo hilo hilo, kwa kiwango kikubwa zaidi.

Kioo

Kuna sehemu yako inayofanya hesabu ya yule jamaa wa karibu. Ni hesabu ya kawaida sana: naweza kuwasaidia wazazi wangu wazee, lakini haitaathiri ndoa yangu? Naweza kumchukua mtoto huyu, kumkaribisha huyu mgeni, kutoa fedha hizi, bila kuvuruga mipango niliyoipenda? Sisi hatuseme "hapana"; tunasema "siwezi." Na mara nyingi tuna sababu nzuri, kama yule mtu alikuwa nazo. Sura hii haiwakemei walioweka mipaka; inatuonyesha kwamba baraka ilipita kwa mtu aliyekubali kubebeshwa mzigo. Naomi aliyekuwa "mchungu" anaishia na mtoto kifuani. Sio kwa sababu aliomba vizuri, bali kwa sababu Ruth alishikilia na Boazi alifungua mkono wake. Uliza mwenyewe: ni nini nimeliita "siwezi" hivi karibuni, na ni nani anaingoja hesabu yangu?

Mazingira

Lango la mji lilikuwa mahali pa mahakama, biashara, na habari; ukikaa hapo asubuhi, unaona kila mtu anayetoka kwenda shambani. Boazi hakutafuta yule mtu nyumbani, alimsubiri hadharani, kisha akakusanya wazee kumi, idadi ya kutosha kufanya jambo lisipingwe kesho. Nyuma ya haya kuna sheria mbili zilizounganishwa: kununua tena shamba la familia lililokuwa linapotea, na kuinua jina la marehemu asiyekuwa na mtoto. Ruth ni Mmoabu, mjane, mgeni, mwanamke bila mlinzi, mtu wa chini kabisa katika mfumo huo. Naomi anauza shamba kwa sababu hana namna nyingine ya kuishi. Katika ulimwengu huo, "jina" halikuwa sifa tu, lilikuwa uhai unaoendelea, ardhi, kizazi, nafasi langoni. Kupoteza jina lilikuwa ni kufa kwa mara ya pili.

Swali

Kwa nini Mungu hasemi neno katika sura hii? Anatajwa mara nyingi, kwenye baraka za wazee, kwenye shukrani za wanawake, na katika sentensi moja tulivu: "Yahweh alimruhusu kupata mimba." Lakini hasemi. Hakuna sauti kutoka mbinguni, hakuna nabii, hakuna agizo. Watu wanapanga, wanajadili, wanavua viatu, na Mungu anafanya kazi ndani ya maamuzi yao. Hii inatia moyo na inatisha kwa wakati mmoja. Inatia moyo kwa sababu maisha yako yasiyo na miujiza yanaweza kuwa yamejaa Mungu. Inatisha kwa sababu haujui, ukiwa langoni siku hiyo, kwamba unatengeneza njia ya Daudi. Naomi hakujua. Hakupata maelezo yoyote kwa miaka yake ya machungu. Alipata mjukuu, sio jibu.

Mhusika Mkuu

Boazi ni mtu wa maneno yaliyopimwa. Anamwambia Ruth "yule jamaa wa karibu," anamwita "rafiki yangu," anaeleza kesi kwa mpangilio, kwanza shamba, kisha Ruth, akijua kabisa kwamba mpangilio huo unaweza kubadili jibu. Hii si ujanja mchafu; ni hekima ya mtu anayetaka jambo lifanyike vizuri na kwa haki. Na anapotangaza, hataji faida yake: "ili kuendeleza jina na urithi wa marehemu, ili kwamba jina lake lisipotee." Boazi anakuwa tajiri kwa jambo ambalo hakuweka mfukoni. Kwa nyuma yake, Naomi, aliyerudi mikono mitupu, anakaa kimya sura yote hii hadi wanawake wanamwambia Mungu hakumwacha bila mkombozi. Yeye hasemi lolote. Anachukua mtoto, anamlaza kifuani. Wakati mwingine imani inaonekana hivyo tu: mikono inayoshika kile Mungu ameweka.

Tafakari

Ni wapi maishani mwangu nimesema "siwezi" ilhali kwa kweli nilikuwa nikilinda urithi wangu binafsi?

Naomi alipata mjukuu, sio maelezo ya miaka yake ya machungu. Nini ninachotaka kutoka kwa Mungu ambacho ni maelezo, na naweza kukubali badala yake kile anachoweka mikononi mwangu?