2 Mga Taga-Corinto 3:18

Ang Teksto

Walang takip na ngayon ang mukha natin. Habang tumitingin tayo sa kaluwalhatian ng Panginoon, unti-unti tayong binabago sa parehong larawan na iyon, "mula sa isang uri ng antas ng kaluwalhatian tungo sa isa pa." At hindi tayo ang gumagawa nito sa ating sarili: ito ay "tulad ng mula sa Panginoon, na Espiritu."

Ang Puso

Ang pinakamatinding sinasabi ng talatang ito ay hindi tungkol sa karanasan kundi tungkol sa direksyon ng kaligtasan. Hindi lang tayo pinatawad; binabago tayo. At ang paraan ng pagbabago ay kakaiba: hindi sa pagsisikap, kundi sa pagtingin. Ang nakikita mo ang humuhubog sa iyo. Si Pablo ay matagal nang nakikipagtalo sa mga tagapagturo na nagsasabing ang kabanalan ay bunga ng tamang pagsunod sa nakasulat na batas, "ang sulat ay nakamamatay, ngunit ang Espiritu ay nagbibigay ng buhay" (3:6). Dito niya ipinapakita kung bakit: ang batas ay naglalagay ng pamantayan sa harap mo, ngunit ang Espiritu ay naglalagay ng mukha ng Panginoon sa harap mo, at ang mukhang iyon ang nagpapabago sa iyo. Hindi reporma ang pangako, kundi pagbabalik ng larawan ng Diyos sa tao.

Ang Hibla ng Kasaysayan

Ang salitang "larawan" ay hindi basta napili. Sa simula pa lamang, ginawa ang tao ayon sa larawan ng Diyos, at ang kuwento ng Kasulatan ay ang kuwento ng larawang iyon na nabasag, ngunit hindi nabura. Si Moises, na kaharap ang Diyos sa bundok, ay umuwing nagniningning ang mukha, isang sulyap sa kung ano sana ang tao. Ngunit naglalaho ang ningning na iyon, at kailangang takpan. Ngayon, sabi ni Pablo, ang kaluwalhatiang dating nasa isang mukha lamang ay nasa lahat na: "tayong lahat na walang takip sa mga mukha." Ang nakuha ni Moises sa isang pag-akyat sa Sinai ay tinatanggap natin bilang pang-araw-araw na gawain ng Espiritu. Dito patungo ang buong hibla: hindi lang tayo iniligtas mula sa kamatayan, ibinabalik tayo sa hugis ng Anak.

Ang Salamin

May takip ka pa rin ba? Minsan ito ay ang mukha na isinusuot mo sa trabaho, iyong palaging kaya, palaging kontrolado, dahil natatakot kang makita ng iba ang antas ng iyong kakayahan. Minsan ito ay ang kahihiyan sa pamilya, ang bagay na alam ng asawa mo at wala nang iba. Ang sabi ni Pablo, tinanggal na ang takip. Hindi mo na kailangang itago ang mukha mo sa Diyos, at kakatwa, doon lang nagsisimula ang pagbabago. Pansinin din ang bilis: "mula sa isang uri ng antas ng kaluwalhatian tungo sa isa pa." Hindi biglaan. Kaya kung nakikita mong ang parehong kasalanan ay bumabalik sa iyo sa edad na apatnapu, hindi iyon patunay na wala kang Espiritu; ito ay paalala na nasa gitna ka pa ng proseso. Ngayong araw: maglaan ng limang minuto, buksan ang Lucas sa alinmang kabanata kung saan nagsasalita si Jesus, basahin ito nang dahan-dahan, at huwag maghanap ng aral o aplikasyon. Tingnan lang kung sino siya.

Ang Mukha ng mga Unang Mambabasa

Ang mga taga-Corinto ay bihasa sa kultura ng rekomendasyon at reputasyon. Kaya nga nagsimula si Pablo sa mga "liham ng rekomendasyon" (3:1). Sa lungsod na iyon, ang isang tao ay kasinghalaga ng kaniyang mga tagasuporta, at may mga guro na dumarating na may dalang papeles at karisma. Dumating si Pablo na walang dala kundi mga sugat at isang iglesiang gulo-gulo. Narinig nila sa talatang ito ang isang bagay na nakakabaligtad: ang tunay na katibayan ng kaluwalhatian ay hindi isang nagniningning na mukha sa harap ng madla kundi isang buong kongregasyon na dahan-dahang nagiging kahawig ni Cristo. Para sa mga Judiong mambabasa, may dagdag pang bigat: ang sinasabi ni Pablo ay ang Sinai mismo ay naging anino ng isang bagay na mas malaki, at iyon ay hindi madaling tanggapin.

Ang Detalye

Ang salitang Griyego sa likod ng "makikita" ay katoptrizomenoi, na galing sa salitang salamin. Maaari itong mangahulugang tumitingin na parang sa salamin, o sumasalamin, nagpapakita ng liwanag na natanggap. Hindi tiyak kung alin ang nasa isip ni Pablo, at posibleng pareho. Ganito talaga ang nangyari kay Moises: dahil tumingin siya, nagningning siya. Ang nakakagulat ay sino ang salamin. Hindi si Cristo ang salamin natin; tayo ang nagiging salamin ng kaniyang kaluwalhatian sa mundo. At ang mga Corinto, na kanina lang ay tinawag na liham na "nasusulat hindi sa tinta kundi sa pamamagitan ng Espiritu ng Diyos na buhay" (3:3), ay ngayon ay naging mga salamin din. Nababasa ka ng tao. Nakikita ka ng tao. Iyon ang panganib at ang biyaya.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Tatlong linya ang nagtatagpo dito. Una, ang Exodo 34, kung saan nagniningning ang mukha ni Moises at tinatakpan niya ito. Ibinabasa iyon ni Pablo sa paraang hindi inaasahan: hindi lang proteksiyon ang takip, kundi pagtatago ng paglalaho. Ikalawa, ang Roma 8:29, kung saan sinasabi ni Pablo na itinalaga tayong maging kawangis ng larawan ng Anak. Doon ay layunin ng Diyos mula sa walang hanggan; dito ay kasalukuyang gawain ng Espiritu. Pareho ang hugis na pinupuntahan. Ikatlo, ang 1 Juan 3:2, na nangangakong magiging katulad tayo niya dahil makikita natin siya kung paano siya. Iisa ang lohika: ang pagtingin ay nagpapabago. Ang pinagkaiba lamang ay ang talatang ito ay tungkol sa ngayon, at ang kay Juan ay tungkol sa dulo. Nagsimula na ang gawain na matatapos lamang kapag nakita natin siya nang harapan.

Pagninilay

Anong takip ang pinakamahirap mong tanggalin sa harap ng Diyos, at ano ang kinatatakutan mong makita niya?

Kung ang pagbabago ay nangyayari sa pagtingin at hindi sa pagsisikap, ano ang kailangang baguhin sa paraan ng iyong pagbabasa ng Kasulatan?