Mikas 5

Ang Teksto

Habang napapalibutan ng kaaway ang Jerusalem at hinahampas ng pamalo ang pinuno ng Israel sa pisngi, biglang lumipat ang tanaw ni Micah patungo sa isang maliit na baryo: Bethlehem Efrata. Mula doon, sa lugar na halos hindi mapansin sa mapa ng Juda, isang tagapamuno ang lilitaw na ang pinagmulan ay "mula sa mga unang panahon, mula sa walang hanggan." Siya ang magpapastol, siya ang magiging kapayapaan, at sa kaniya lilinisin ni Yahweh ang bayan mula sa mga diyus-diyosan at pagtitiwala sa sariling sandata.

Ang Ubod

Ito ang pambihira sa Micah 5: ang kapangyarihan ng Diyos ay dumarating sa pamamagitan ng kaliitan. Habang gumugulong ang makinarya ng imperyo ng Asiria, ang sagot ng Diyos ay hindi mas malaking hukbo kundi isang sanggol mula sa isang nakakalimutang baryo. Dito nasasalamin ang kakaibang pattern ng biyaya: ang kaligtasan ay hindi ipinapataw mula sa itaas ng mga makapangyarihan, ito ay sumisibol mula sa ilalim. At ang tagapamunong ito ay hindi isang bagong idea ng Diyos bilang solusyon sa krisis. Ang pinagmulan niya ay "mula sa walang hanggan." Ibig sabihin, matagal nang inihanda ng Diyos ang kaniyang tugon bago pa man umusbong ang problema. Ang kasaysayan ng pagliligtas ay hindi improvisasyon.

Ang Karaniwang Sinulid

Alam natin kung saan tumatanaw ang tekstong ito. Sinipi ng mga eskriba sa Mateo 2 ang mismong talata para sa mga pantas na naghahanap sa bagong hari. Ngunit huwag nating dali-daling laktawan ang lalim: sinasabi ni Micah na ang darating ay "magpapastol ng kaniyang kawan sa lakas ni Yahweh." Ito ang tunog ng Awit 23 na naging tao. Ang isang pastol, hindi isang heneral. At ang kaniyang pamumuno ay aabot "sa bawat sulok ng mundo," hindi lamang sa Israel. Ang maliit na Bethlehem ay nagiging simula ng pandaigdigang paghahari. Ito ang pangako sa tipan kay Abraham na natupad sa isang kakaibang paraan: sa pamamagitan ng isang sanggol na naging pastol, na naging tinapay para sa mundo.

Ang Salamin

May tukso tayo, lalo na sa ating panahon ng platform at influence, na sukatin ang halaga sa laki at ingay. Kung ang iglesia mo ay maliit, kung ang ministeryo mo ay hindi kilala, kung ang tahanan mo ay tila hindi mahalaga sa kasaysayan, may bulong ang kulturang nagsasabi: wala kang halaga. Ipinapakita ni Micah ang kabaligtaran. Ang Diyos ay pumipili ng Bethlehem. Ngunit tingnan din ang huling bahagi: sinisira ng Diyos ang mga kabayo, ang mga tanggulan, ang pangkukulam, ang mga rebulto. Ano ang iyong tanggulan? Sa ano ka umaasa kapag naramdaman mong nanganganib ka: pera, koneksyon, sariling kakayahan, kahit "espirituwal" na ritwal na parang engkanto? Ang Diyos ay hindi nagpapahintulot ng competing loyalty. Nililinis niya, kahit masakit.

Ang Tanong

Ngunit narito ang matinik: "Kaya nga hahayaan na lang sila ng Diyos hanggang sa panahon na isang babae ang mahihirapan sa panganganak." May panahon ng pagpapabaya. May pagitan sa pagitan ng pangako at katuparan, at sa pagitang iyon ay may pagdurusa, may pananakop, may pisngi na hinahampas ng pamalo. Bakit hinahayaan? Hindi sinasagot ni Micah nang direkta. Ang sinasabi lang niya: darating ang oras, at magkakaroon ng panganganak. Ang buhay na bago ay hindi dumarating nang walang sakit. Kailangan nating tanggapin na ang timing ng Diyos ay madalas hindi ang timing ng ating agarang pangangailangan, at hindi ito palaging maipapaliwanag. Ito ay hindi malamig na doktrina, ito ay pinagdadaanan ng bawat bayan ng Diyos sa bawat henerasyon.

Ang Interteksto

Ang pastol mula sa Bethlehem ay dinala tayo pabalik kay David, na kinuha mula sa mga tupa upang maging hari. Ngunit sinasabi ni Micah na ang darating ay higit pa kay David: ang kaniyang pinagmulan ay "mula sa walang hanggan." Ito ang tinig na naririnig natin muli sa Juan 1, na ang Salita ay nasa Diyos bago pa man magsimula ang lahat. At ang larawan ng nalabi na parang "hamog mula kay Yahweh" ay kabaligtaran ng hamog na natutuyo sa Oseas. Ang bayan na tila mawawala ay magiging pagpapala sa mga bansa, tulad ng pangako kay Abraham sa Genesis 12. Ang leon at ang pastol na parehong ginagamit para sa iisang pigura ay hindi kontradiksyon: siya na malumanay sa mga tupa ay malakas sa mga kaaway.

Ang Detalye

"Siya ang magiging kapayapaan natin." Pansinin: hindi sinabing "magdadala siya ng kapayapaan" o "gagawa siya ng kapayapaan." Siya mismo ang kapayapaan. Ang shalom ay hindi isang produkto ng kaniyang pagtatrabaho na maaari nating dalhin nang hiwalay sa kaniya. Siya mismo ang sagot. Kaya nga ang kapayapaan sa Bibliya ay hindi kailanman nagiging bagay na maaari mong angkinin habang tinatalikuran mo ang nagbibigay nito. Ang kapayapaan ay isang Persona na dapat mong tanggapin, kilalanin, sundan. Ito rin ang dahilan kung bakit maraming naghahanap ng "peace of mind" ngunit hindi natatagpuan: hinahanap nila ang bagay, hindi ang Panginoon.

Repleksyon

Ano ang mga "kabayo at karwahe" sa aking buhay ngayon, ang mga tanggulan na hindi ko namamalayang nakakaagaw sa aking tiwala sa Diyos?

Sa aling bahagi ng aking buhay ako nasa "gitna ng panganganak," sa masakit na pagitan ng pangako at katuparan, at paano ako makakapaghintay nang hindi nawawala ang pag-asa?