2 Samuel 22

Ang Paliwanag

Matagal na hari na si David nang isulat niya ang awit na ito. Tumingin siya pabalik sa buong buhay niya, mula noong siya ay binatilyo pa lang na tinutugis ni Haring Saul, hanggang sa naging hari na siya mismo at nakipaglaban sa maraming digmaan. Sa awit na ito, sinasabi niya kung ano talaga ang naranasan niya: takot, panganib, at pagkalunod sa problema na tila mga alon na bumabalot sa kaniya. Gamit niya ang malakas na larawan, sinabi niyang ang mga gapos ng kamatayan ay nakapalibot sa kaniya, gaya ng isang taong nabibitin sa gilid ng bangin.

Pero sa gitna ng kalungkutan niya, tumawag siya sa Diyos. At ang Diyos ay dumating, hindi tahimik at mahina, kundi makapangyarihan, gaya ng isang bagyo na nag-aalog ng lupa, may usok at apoy, may kulog at kidlat. Inilarawan ni David ang Diyos na sumasakay sa hangin, bumababa mula sa langit para iligtas siya. Pagkatapos, iniligtas talaga siya ng Diyos, hinawakan siya at hinila palabas ng malalim na tubig, dinala sa isang malawak, ligtas na lugar.

Sa gitna ng awit, sinabi ni David na ginantimpalaan siya ng Diyos ayon sa kaniyang katuwiran, dahil pinanatili niya ang mga kaparaanan ng Diyos. Malakas ang sinabing ito, at maaari itong magtaka sa atin: bakit parang ipinagmamalaki ni David ang sarili niyang kabutihan? Pero tandaan, hindi ito nangangahulugang perpekto si David. Alam niyang mali ang ginawa niya kay Uria at kay Batsheba sa ibang bahagi ng kaniyang buhay. Dito, marahil, tinutukoy niya ang katapatan niya sa Diyos sa partikular na sitwasyon laban kay Saul, na hindi niya kinuha ang trono gamit ang karahasan, kahit na pwede niya itong gawin.

Sa dulo ng awit, ipinagdiriwang ni David ang tagumpay na ibinigay ng Diyos laban sa kaniyang mga kaaway, at nagpapasalamat siya sa harapan ng ibang mga bansa. Ang huling talata ay isang malaking pangako: ipinapakita ng Diyos ang kaniyang katapatang tipan kay David at sa kaniyang mga apo magpakailanman.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang awit na ito ay tungkol sa isang tao na nasa gitna ng totoong panganib, hindi lang sa isip niya, kundi sa buhay niyang aktwal. Nararamdaman ni David na malapit na siyang mamatay, pero hindi siya sumuko. Tumawag siya kay Yahweh, at nakinig ang Diyos. Ito ang mahalagang bahagi: hindi tahimik ang Diyos kapag tumatawag tayo sa kaniya sa totoong kahirapan.

Pero mahirap din tanggapin ang bahaging pagbibigay-gantimpala ayon sa katuwiran. Hindi ito nangangahulugang kung mabuti ka, palaging madaling ang buhay mo. Alam natin mismo mula sa kuwento ni David na nagkasala rin siya, kaya't hindi ito tungkol sa isang taong walang kasalanan kailanman. Ito ay tungkol sa isang tao na, sa kabuuan ng buhay niya, pumili na manatili malapit sa Diyos, kahit na nahirapan siya at nagkamali.

Ang Kaugnayan sa Buong Kuwento

Sa huling talata, may pangako na binigay ang Diyos kay David at sa kaniyang mga apo magpakailanman. Ito ay tumutukoy sa kaharian ni David na hindi kailanman matatapos. Alam natin bilang mga mambabasa ng buong Bibliya na ang pangakong ito ay natupad sa pinakahuli sa pagdating ni Jesus, na apo ni David, na Hari magpakailanman. Kapag umaawit si David na "aking bato," "aking tanggulan," "ang siyang nagliligtas sa akin," maaari nating isipin si Jesus, na tinatawag din nating aming Kanlungan.

Para sa Iyo

Marahil ikaw man ay may sariling "mga alon ng kamatayan," problema na tila lumulubog sa iyo: takot sa paaralan, away sa bahay, o kalungkutan na hindi mo maintindihan. Ang awit ni David ay nagturo sa atin na hindi kailangang itago ang totoong nararamdaman natin sa Diyos. Maaari mo ring sabihin sa kaniya, gaya ni David, "nasa gitna ako ng kaguluhan." At maaari kang maniwala na naririnig ka niya.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya kinailangan pang gamitin ni David ang malakas na larawan tungkol sa bagyo at kidlat para ilarawan ang Diyos na dumating para sa kaniya?

Sa palagay mo, paano natin maiintindihan ang bahaging pinagmamalaki ni David ang kaniyang katuwiran, kung alam nating nagkasala rin siya sa iba pang bahagi ng buhay niya?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat na ikaw ang aming bato at kanlungan. Kung kami man ay nasa gitna ng takot o kaguluhan, tulungan mo kaming tumawag sa iyo gaya ni David, at tulungan mo kaming maniwala na naririnig mo kami. Amen.