Habakuk 3

The Explanation

Ang Habakuk 3 ay isang panalangin, isang awit din, na isinulat ng propeta Habakuk. Narinig niya ang balita mula sa Diyos tungkol sa paparating na kaguluhan, at aminado siya: natakot siya. Kaya nanalangin siya, hinihiling na alalahanin ng Diyos na magkaroon ng habag sa kaniyang galit.

Pagkatapos ay nakikita ni Habakuk ang isang malaking pangitain tungkol kay Yahweh. Dumarating ang Diyos mula sa Teman at sa Bundok Paran, puno ng kaluwalhatian, tinatakpan ang kalangitan ng liwanag. Sa kaniyang harapan ay may salot, sa likod niya ay kamatayan. Kapag tumingin siya, nayayanig ang mga bansa, gumuho ang matandang mga bundok. Ang araw at buwan ay tumigil dahil sa liwanag ng kaniyang mga palaso. Ito ay ang Diyos na dumarating bilang mandirigma, may pana at karwahe, para iligtas ang kaniyang bayan at durugin ang mga naniniil sa kanila.

Pero pagkatapos ng malakas na pangitain, may pagbabago sa tono. Nanginginig ang katawan ni Habakuk sa narinig niya, ngunit tahimik siyang naghihintay sa araw na darating ang kaguluhan sa mga sumasalakay. At sa dulo, kahit walang bunga ang puno ng igos, kahit walang ubas, walang olibo, walang pagkain sa bukid, walang hayop sa kulungan, si Habakuk ay nagsasabi: magagalak siya sa Panginoon, matutuwa siya dahil ang Diyos ang kaniyang kaligtasan.

What Does This Mean?

Ang panalangin na ito ay hindi nagsisimula sa katiyakan. Nagsisimula ito sa takot. Iyon ang kagandahan nito. Hindi niya itinago sa Diyos ang kaniyang kaba, sinabi niya lang: “natakot ako.” Pero hindi siya natigil sa takot lang. Naalala niya kung sino ang Diyos na kinakausap niya, ang Diyos na may kapangyarihan sa mga bundok, sa dagat, sa mga bansa. Ang alaala ng kabanalan ng Diyos ay hindi nagpawala sa takot, kundi naging batayan ng kaniyang pananalig.

At pagkatapos, ang pinakamahirap ngunit pinakamagandang parte: kahit walang inaasahan mangyari, kahit ang mga pananim mabigo at ang mga hayop mawala, sasabihin niya na magagalak siya sa Diyos. Ang kagalakan niya ay hindi galing sa mabuting pagbubukas ng araw. Galing ito mula sa Diyos mismo, mula sa Diyos na hindi nagbago kahit ang lahat sa paligid ay nabago.

The Common Thread

Ang Diyos na dumarating para iligtas ang kaniyang bayan sa pangitain ni Habakuk ay hindi bagong kaisipan. Ito ay ang pangako ng tipan, ang kasunduan na ginawa ng Diyos sa kaniyang bayan noon pa, na siya ang magliligtas at hindi iiwan sila. Sa buong Bibliya, palagi may sandali kung kailan tila tahimik ang Diyos, at pagkatapos ay dumarating siya, kadalasan sa paraang hindi inaasahan ng tao.

Sa kalaunan, dumating ang Diyos sa pinaka-hindi inaasahan na paraan, hindi bilang mandirigma na may pana at karwahe, kundi bilang isang sanggol sa Betlehem, at kalaunan bilang isang tao na namatay sa krus. Si Jesus ang sagot ng Diyos sa mga hinaing ni Habakuk, pero hindi ito agad na sagot. Kailangan din niyang hintayin, tulad ni Habakuk na tahimik na naghintay sa araw na darating ang kaguluhan. Ang pananampalataya ay palaging may bahagi ng paghihintay, kahit hindi pa nakikita ang katuparan.

For You

May mga araw kung kailan hindi rin maganda ang lagay ng buhay mo. Baka nabagsak ka sa exam, nag-away ka sa kaibigan, o may problema sa bahay. Sa mga panahong ganito, tinatanong tayo ni Habakuk: matutuwa ka pa rin ba sa Diyos, hindi dahil maganda ang lahat, kundi dahil ang Diyos ang kaligtasan mo?

Hindi ito ibig sabihin na kunwari kang masaya kung malungkot ka talaga. Si Habakuk mismo ay nanginig at natakot. Pero sa gitna ng lahat, patuloy niyang tiningnan ang Diyos. Iyon din ang maaari mong gawin: sabihin sa Diyos ang totoong nararamdaman mo, at pagkatapos ay alalahanin kung sino siya.

Talk About It

Bakit kaya kailangan munang matakot si Habakuk bago siya nagalak sa Diyos? Ano ang natutunan mo mula rito?

May pagkakataon ba sa buhay mo na hirap kang magalak, pero sinubukan mong tumingin sa Diyos kahit papaano? Ano ang nangyari?

Praying Together

Panginoon, kung minsan natatakot din kami tulad ni Habakuk. Salamat na hindi mo kami pinapahiya kapag inaamin namin ang aming takot. Tulungan mo kaming tumingin sa iyo, kahit hindi maganda ang paligid namin, at ituro mo sa amin ang kagalakan na hindi natin sinusukat mula sa kalagayan namin, kundi mula sa iyo. Amen.