Nahum 3

The Explanation

Nagsisimula ang kabanatang ito nang may matinding sigaw: "Aba sa lungsod na puno ng dugo!" Ang lungsod na ito ay Nineve, ang malaking kabisera ng Asiria. Sinasabi ng Diyos sa pamamagitan ni propeta Nahum na puno ng kasinungalingan at ninakaw na ari-arian ang lungsod na ito. Pinahirapan nila ang ibang mga bansa. Pagkatapos, inilalarawan ni Nahum kung ano ang mangyayari: darating ang mga kabayo, mga karwahe, mga espada, at magiging tambak ang mga bangkay sa mga lansangan. Grabe ang paglalarawan, hindi ito pinalambot ni Nahum.

Sinabi ng Diyos na ang lahat ng ito ay mangyayari dahil sa kasamaan ng Nineve, na inihahalintulad sa isang babaeng nagbebenta ng aliw na nandaraya sa mga tao gamit ang panlilinlang. Ipapahiya ng Diyos ang lungsod na ito sa harap ng lahat, tulad ng ipinapahiya ang isang taong nahuli sa kasalanan. Ihahambing pa ni Nahum ang Nineve sa Tebes, isang malakas at matibay na lungsod sa Egipto na napalibutan ng tubig at protektado ng dagat. Kung nagapi ang Tebes kahit malakas ito, gagapi rin ang Nineve.

Sa dulo, inilalarawan ni Nahum ang Nineve bilang isang punong-igos na nayuyugyog, ang mga hinog na bunga nito ay agad na nahuhulog. Ang mga tao ng Nineve ay parang mga balang, marami sila pero pagsikat ng araw, lumilipad silang lahat palayo, walang natitira. Sa huling talata, tinatanong ng propeta kung sino ang makakagaling sa sugat ng Nineve, at sinabi niyang ang lahat ng nakarinig ng balita tungkol sa pagbagsak nito ay ipapalakpak nila ang kanilang mga kamay sa tuwa.

What Does This Mean?

Mahirap basahin ang kabanatang ito. Walang pagpipigil ang mga salita, at hindi ito pinagandang tignan. Pero mahalagang tandaan natin: hindi ito tungkol sa Diyos na gustong manakit lang. Ang Nineve ay nagpahirap sa maraming tao sa loob ng mahabang panahon. Kumuha sila, nagsinungaling sila, at pinatay nila ang mga inosente. Ipinapakita ng Diyos dito na hindi siya bulag sa kasamaan, kahit gaano man malakas o matagumpay ang isang bansa. Walang kaharian, gaano man ito matibay ang mga pader, ang makakatakas sa katarungan ng Diyos kung patuloy itong gumagawa ng kasamaan.

Isang bagay pa: matagal bago nangyari ito. Ang Nineve ay hindi bumagsak agad, sila'y nabuhay pa ng mahabang panahon bago dumating ang parusa. Kaya minsan iniisip natin, wala bang pakialam ang Diyos sa kasamaan? Sa kabanatang ito, sinasabi ni Nahum, hindi. Darating ang katarungan, kahit matagal ito.

The Common Thread

May kasaysayan pala ang Nineve sa Bibliya. Kabanata ito na sumusunod pagkatapos ng aklat ni Jonas, kung saan nagsisi ang mga tao ng Nineve at pinatawad ng Diyos. Ngunit lumipas ang panahon, at bumalik silang muli sa dating kasamaan. Ipinapakita nito na ang pagsisisi ay dapat manatili, hindi lang isang minsanang pangyayari.

Ipinapakita rin sa kabanatang ito na seryoso ang Diyos sa katarungan para sa mga biktima. May "laging nasa kaniya ang mga biktima" sa talata 1, tinutukoy ng Diyos ang mga taong dinaya at pinahirapan. Nakikita ng Diyos ang bawat isa sa kanila. Ito ring parehong Diyos na, sa buong kwento ng Bibliya, sa dakong huli ay nagpadala ng kaniyang Anak upang dalhin ang parusa para sa mga nagsisisi. Dito sa Nahum, walang biyaya para sa Nineve, pero sa krus ni Jesus, mayroon nang paraan para ang parusa ay hindi mananatili magpakailanman sa sinumang tumatalikod sa kasamaan at sumasampalataya.

For You

Baka isipin mo na hindi mo kaugnay ang kwento ng isang malayong lungsod na bumagsak libo-libong taon na ang nakalipas. Pero tanungin mo ang sarili mo: nagtitiwala ba ako sa aking sariling "pader," sa aking lakas, kayamanan, o katalinuhan, sa kapinsalaan ng ibang tao? Nagsisinungaling ba ako para makuha ang gusto ko? Ipinapaalala ni Nahum na walang kasinungalingan o kapangyarihan ang matatag na sandalan. Ang tanging matibay na saligan ay ang katotohanan at ang Diyos mismo.

Talk About It

Bakit kaya sobrang tagal bago dumating ang parusa sa Nineve? Naniniwala ka ba na kahit matagal, hindi nakakalimot ang Diyos?

May bahagi ba sa buhay mo na parang "pader" mong pinagtitiwalaan bukod sa Diyos?

Praying Together

Panginoon, salamat na nakikita mo ang mga taong nasaktan at hindi mo binabalewala ang kasamaan. Tulungan mo kaming huwag magtiwala sa aming sariling lakas o kasinungalingan, kundi sa iyo. Kung nagkasala kami, turuan mo kaming magsisi nang tapat, hindi lang sa bibig. Amen.