EZRA 1

Ang Paliwanag

Pitumpung taon. Iyon ang haba ng panahong nabuhay ang mga anak ni Israel bilang mga bihag sa Babilonia, malayo sa Jerusalem, malayo sa templong wasak, malayo sa lahat ng dati nilang kinagisnan. Pitumpung taon ay mahigit sa buhay ng maraming henerasyon noon. Marami sa kanila ay namatay na hindi na muling nakakita ng Jerusalem. Pero sa simula ng Ezra 1, may bagong bagay na nangyayari.

Si Ciro, hari ng Persia, isang hari na hindi kabilang sa bayan ng Diyos, isang taong hindi lumaki na sumasamba kay Yahweh, ay gumawa ng isang kautusan. Sinabi niya: ibinigay sa akin ni Yahweh ang lahat ng kaharian, at itinalaga niya ako na magtayo ng templo para sa kaniya sa Jerusalem. Sinabi niyang lahat ng nasa bayan ng Diyos ay malayang umakyat pabalik at magtayo ng templo, at kahit sila na hindi babalik ay inutusang tumulong gamit ang pilak, ginto, at ari-arian.

Ang teksto ay malinaw: hindi ito pagkakataon lamang. Ang sinabi ni Ciro ay katuparan ng salitang sinabi ni Yahweh dati, sa bibig ng propeta Jeremias. At mas kakaiba pa, sinabi rito na inudyukan ng Diyos ang espiritu ni Ciro mismo. Hindi lang ang kalooban ng mga Israelita ang ginalaw ng Diyos, kundi ang kalooban ng isang hari na hindi man lang kumikilala kay Yahweh bilang kaniyang Diyos.

Ang mga pinuno ng mga angkan, ang mga pari, ang mga Levita, kasama ang lahat na ginising ang espiritu ng Diyos, ay tumayo at naghanda. Ang mga kapitbahay nila na nagstay ay hindi lamang nanood, tumulong din sila nang malaki. At bilang pagtatapos ng kabanata, ibinalik ni Ciro ang mga gintong at pilak na kagamitan ng templo na dating dinala palayo ni Nebucadnezar, binilang isa-isa, at ipinagkatiwala kay Sesbazar para dalhin pabalik sa Jerusalem.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang kabanatang ito ay tungkol sa isang bagay na mahirap paniwalaan kung titingnan mo ang mundo araw-araw: ang Diyos ay hindi kailanman nakalimot. Pitumpung taon ay matagal. Sapat na panahon para isipin ng mga Israelita na tinalikuran na sila ng Diyos, o na nagbago ang isip niya tungkol sa kanila, o na ang kasalanan nilang dating dahilan ng pagkatapon ay sobra na para patawarin. Pero ang unang talata ng Ezra ay nagsasabi nang direkta: tinupad ni Yahweh ang kaniyang salita.

Mas mahirap pa ring paniwalaan ay ang paraan. Hindi ginamit ng Diyos ang isang bagong hari ng Israel, hindi rin isang anghel na bumaba mula sa langit. Ginamit niya si Ciro, isang pagano, isang taong may sariling mga diyos, isang taong kumakilos para sa kaniyang sariling kapakanan bilang hari ng isang malaking imperyo. At gayunpaman, sinabi ng teksto na inudyukan ng Diyos ang kaniyang espiritu. Hindi kinakailangan ng Diyos ang pahintulot ng tao, o kahit ang paniniwala ng tao sa kaniya, para gawin ang kaniyang layunin.

Ito ang mensahe: ang Diyos ay naghahari sa kasaysayan, kahit sa mga lugar na hindi mo inaasahan. Siya ang nagpapagalaw ng puso ng mga hari, ng mga pulitiko, ng mga taong hindi mo akalain. Hindi dahil sila magaling, kundi dahil siya ang Diyos ng buong lupa.

Ang Nag-uugnay na Kuwento

Ang pagbabalik mula sa pagkatapon ay hindi lamang pisikal na pag-uwi sa isang lungsod. Ito ay larawan ng mas malaking bagay na gagawin ng Diyos. Ang templo na itinayo nila ay hindi ang pangwakas na tahanan ng Diyos sa gitna ng tao. Pagsapit ng panahon, si Jesus mismo ang magsasabi na siya ang bagong templo, na sa kaniyang katawan maninirahan ang Diyos sa gitna natin nang permanente, hindi na gagawa, wawasak, at itatayo pabalik.

At ang pagtawag sa mga Israelita na "umakyat at magtayo" ay katumbas din ng tawag na patuloy na ibinibigay ng Diyos sa mga taong dati niyang iniwan sa kalagitnaan ng sarili nilang kasalanan, isang tawag na bumalik, magsimulang muli, hindi dahil karapat-dapat sila, kundi dahil tapat ang Diyos sa kaniyang pangako. Ito mismo ang ginagawa ni Jesus sa krus at sa pagkabuhay: tinatawag niya tayo pabalik mula sa ating sariling pagkatapon, ang pagkatapon ng kasalanan, patungo sa isang bagong buhay na kaniyang itinatayo.

Para sa Iyo

May mga pagkakataon na pakiramdam mo matagal na ang panahon ng pananahimik ng Diyos sa buhay mo. Isang relasyon na hindi dumarating, isang panalangin na parang hindi narinig, isang pangarap na tila nabaon na sa ilalim ng ibang bagay. Ang Ezra 1 ay hindi nangangako na biglang maayos ang lahat agad. Pitumpung taon, tandaan, ay matagal. Pero nagsasabi ito na walang panahon na nagiging labas sa kontrol ng Diyos.

Tandaan din ito: hindi lamang ang mga "relihiyosong tao" ang ginagamit ng Diyos. Minsan gumagamit siya ng isang guro, isang kaibigan, isang pagkakataon na wala naman kinalaman sa simbahan, para dalhin ka sa susunod na hakbang ng kaniyang plano. Kailangan ang mata na handang makita ito. At kapag narinig mo ang tawag, kahit tahimik, kahit sa gitna ng kaguluhan, ang tugon na hinihingi sa iyo ay simple: tumayo, at magsimula.

Pag-usapan Natin

May bahagi ba ng buhay mo na pakiramdam mo sobra na ang pagkaantala para pa maniwala kang gagawa ang Diyos? Ano ang maaaring iba sa pagtingin mo kung totoo pala ang Ezra 1:1 para sa buhay mo?

Si Ciro ay hindi tumutok sa Diyos ng Israel, pero ginamit siya ng Diyos. Sino sa buhay mo, na hindi mo inaasahan, ang puwedeng gamit ng Diyos para turuan ka ng isang bagay?

Manalanging Sama-sama

Panginoon, salamat na ikaw ay hindi nakakalimot. Kahit tahimik ang mga panahon, kahit matagal ang paghihintay, tapat ka sa iyong salita. Buksan ang mata ko para makita ang mga paraan mo, kahit dumaan ito sa mga taong at pangyayaring hindi ko inaasahan. Bigyan mo akong tapang na tumayo at sumunod kapag narinig ko ang iyong tawag. Amen.