Mikas 5

The Explanation

Ang Mikas 5 ay nagsisimula sa isang larawan ng pagkatalo. Nakapaligid ang mga kaaway sa Jerusalem, at ang pinuno ng Israel ay hahampasin sa pisngi, isang gawi ng lubos na kahihiyan sa sinaunang panahon. Walang kadakilaan dito, walang tagumpay. Ito ang katotohanan ng isang bayan na parang wala nang pag-asa.

At sa gitna ng gulo, biglang lumipat ang tingin natin sa isang maliit na bayan: Bethlehem Efrata. Hindi ito kabisera, hindi ito mahalaga sa mata ng mundo. Pero sinabi ng propeta na mula rito ay darating ang isang pinuno para sa Israel, isang pinuno na ang pinagmulan ay hindi nagsisimula sa kaniyang kapanganakan, kundi "mula sa mga unang panahon, mula sa walang hanggan." Ito ay hindi karaniwang wika para sa isang tao. Ito ay wika ng kawalang-hanggan, ng Diyos mismo.

Sinabi rin na hahayaan muna ng Diyos ang mga bagay hanggang sa panahong may isang babaeng manganganak, at ang mga natirang kapatid ay babalik. May paghihintay dito, may sakit, bago dumating ang kaligtasan. Ang pinunong ito, sabi ng teksto, ay tatayo at magpapastol sa lakas ni Yahweh, at magiging dakila hanggang sa dulo ng mundo. Siya ang magiging kapayapaan, hindi lang kawalan ng digmaan, kundi tunay na katiwasayan sa harap ng kaaway, kahit ang malakas na Asiria.

Pagkatapos, inilarawan ang mga natitirang mamamayan ni Jacob bilang parang hamog at ambon, tahimik ngunit buhay na nagbibigay-buhay, at pagkatapos ay parang leon, malakas at hindi napipigilan sa gitna ng mga bansa. Dalawang larawan ang pinagsama, kahinaan at lakas, sa parehong tao.

Sa huling bahagi, nangako ang Diyos na wawasakin niya ang mga bagay na inaasahan ng tao bilang seguridad: mga kabayo, karwahe, tanggulan, mga panghula, at mga imahen na sinasamba. Ang huling talata ay tuwiran: paghihiganti sa mga bansang hindi nakikinig sa Diyos.

What Does This Mean?

Ang pangunahing mensahe rito ay: hindi sa pagiging malakas, dakila, o kilala nagmumula ang tunay na kaligtasan, kundi sa kung sino ang pipiliin ng Diyos gamitin. Pinili niya ang maliit na Bethlehem, hindi ang malaking Jerusalem, para dito ipanganak ang tagapamahala. Ito ay pattern na paulit-ulit sa Kasulatan: sa gitna ng kahinaan, gumagawa ang Diyos.

Mahalaga rin ang huling bahagi, kahit medyo mahirap tanggapin. Ang Diyos ay handang alisin ang lahat ng bagay na pinagkakatiwalaan ng tao imbes sa kaniya, mga sandata, mga diyos-diyosan, mga panghula. Hindi ito Diyos na basta na lang tumatanggap ng anumang seguridad na iniimbento ng tao. May pagbura siya ng mga huwad na proteksyon, para lang may puwang para sa tunay na proteksyon niya.

The Common Thread

Alam mo naman kung saan ito humantong. Ang Mateo 2 ay direktang sipi mula sa Mikas 5:2 kapag sinabi na sa Bethlehem ipapanganak ang Cristo. Ang mga pantas mula sa Silangan, ang mga saserdote, sila mismong tinukoy ang propesiyang ito upang ipaliwanag kung saan hahanapin ang bagong hari.

Ang pinuno na "ang pinagmulan ay sa mga unang panahon, mula sa walang hanggan" ay hindi lamang isang metapora. Sa liwanag ni Cristo, malinaw na ito ang tumutukoy sa isang tao na Diyos din, isang taong nagsimula bago pa nagsimula ang lahat. Si Jesus ay ipinanganak sa isang maliit, hindi mahalagang bayan, sa gitna ng kahirapan at hindi kaginhawaan, at ganoon din ang kaniyang pagpapastol: hindi sa pamamagitan ng puwersa ng hukbo, kundi sa pamamagitan ng buhay na ibinigay para sa kawan niya.

At ang "siya ang magiging kapayapaan natin" (talata 5) ay maaaring basahin bilang unang liham ng isang pangako na tutuparin nang ganap kay Cristo, na tinawag sa iba pang bahagi ng Kasulatan bilang "Prinsipe ng Kapayapaan." Kapayapaan na hindi nakasalalay sa kawalan ng problema, kundi sa presensya ng isang tagapagligtas na hindi tumatakbo palayo sa gitna ng krisis.

For You

Malamang alam mo na ang pakiramdam ng pagiging "maliit." Maliit sa paaralan, maliit sa social media, maliit sa harap ng mga taong mas magaling, mas maganda, mas kilala. Ang Mikas 5 ay hindi nagsasabing ang pagiging maliit ay maganda sa sarili nito. Ang sinasabi nito ay: ang Diyos mismo ay pumipili sa maliit na lugar upang gawin ang pinakamahalagang bagay sa kasaysayan. Hindi ito paalo, ito ay katotohanan tungkol sa paraan ng paggawa ng Diyos.

Kung nararamdaman mong hindi ka sapat, hindi kapani-paniwala, hindi kabisera, tandaan mo si Bethlehem. Ang lugar na wala sa listahan ng mahalaga ang siyang pinili para sa pinakadakilang kaganapan.

At ang tapat na bahagi rito: ang teksto ay hindi umiiwas sa kalupitan ng mundo, sa digmaan, sa paghihiganti, sa katotohanang minsan hindi tayo naiintindihan kung paano ang Diyos na mapagmahal ay pumapayag din sa poot at paghihiganti. Ang tapang na kailangan sa pananampalataya ay hindi ang pagsara ng mata sa mga bahaging mahirap, kundi ang patuloy na pagtitiwala kahit hindi lahat ay malinaw. Ang tanong mo hindi dapat "bakit may bahagi na hindi ko gusto" kundi "kanino ako titiwala sa gitna ng lahat ng ito."

Talk About It

Bakit kaya pinili ng Diyos ang isang maliit, hindi kilalang bayan tulad ng Bethlehem bilang pinagmulan ng Kaniyang tagapamahala imbes na Jerusalem?

Sa iyong buhay, aling mga bagay ang iyong inaasahang magbibigay sa iyo ng seguridad, at paano mo hahamunin ang sarili mo na hanapin ang tunay na katiwasayan sa Diyos imbes doon?

Praying Together

Panginoon, salamat na hindi mo hinahintay ang pagiging dakila bago mo ako gamitin. Salamat kay Jesus na ipinanganak sa maliit na lugar para dalhin ang walang hanggang kaligtasan. Tulungan mo akong tumiwala sa iyo, kahit sa mga bagay na hindi ko lubusang naiintindihan, at hanapin ang aking kapayapaan sa iyo, hindi sa mga bagay na akala kong makakapagligtas sa akin. Amen.