Ruth 2

Ang Paliwanag

Isipin ang sitwasyon ni Ruth. Balo siya, dayuhan sa isang bansang hindi niya lupa, walang ari-arian, walang tiyak na kinabukasan. Ang tanging plano niya: pumunta sa bukid at mamulot ng mga natitirang uhay na naiiwan ng mga mang-aani, dahil ito ang paraan kung paano nakakain ang mga taong walang lupa noon. Walang garantiya na may matitira para sa kaniya. Walang garantiya na ligtas siya sa gitna ng mga estranghero. Pumunta lang siya, dahil kailangan.

At "nangyari" siyang mapadpad sa bukid ni Boaz. Ang salitang "nangyari" dito ay mahalaga. Mukhang aksidente, pero ang buong kuwento ng Ruth ay ipapakita na wala talagang aksidente sa likod ng lahat ng ito.

Napansin ni Boaz si Ruth. Hindi lang niya siya napansin, tinanong niya kung sino siya, at pagkatapos malaman ang kaniyang kuwento, ginawa niyang mas ligtas ang kaniyang paligid. Iniutos niya sa mga lalaking manggagawa na huwag siyang galawin. Pinapayagan siyang uminom mula sa mismong tubig na iginib nila, isang bagay na hindi karaniwang alok sa isang mamumulot. Inanyayahan siya sa hapag-kainan, kumain siya kasama ng mga tauhan ni Boaz, at umuwi siyang may sobrang pagkain pa. At ito ang mas kagila-gilalas: iniutos ni Boaz sa mga tauhan niya na sadyang hulihin at ihagis ang ilang bigkis ng butil para mapulot ni Ruth, hindi lang natitirang uhay kundi buong bigkis. Hindi tinipid ni Boaz ang kaniyang kabaitan.

Pagbalik ni Ruth sa bahay, nakita ni Naomi ang dami ng natipon niya, at nabuo ang katotohanan: kamag-anak nila si Boaz, isa sa mga tinatawag na "tagasagip na kamag-anak." Sa loob ng buong panahon ng pag-aani ng sebada at trigo, patuloy na namulot si Ruth sa bukid ni Boaz, at patuloy siyang nakatira kasama ni Naomi.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang kabanatang ito ay hindi lang isang magandang love story na nagsisimula. Ito ay tungkol sa pagkakita sa taong madaling maging invisible. Si Ruth ay may tatlong bagay laban sa kaniya sa lipunan noon: babae siya, dayuhan siya, mahirap siya. Sa maraming sitwasyon, mawawala lang siya sa dami ng mga taong walang boses. Pero pinili ni Boaz na tumingin.

Hindi rin biro ang panganib na kinaharap ni Ruth. Isang babaeng dayuhan, mag-isa sa bukid kasama ang mga estrangherong lalaki, may totoong panganib ng pananamantala. Kaya ang kabaitan ni Boaz ay hindi lang mabait siyang gesture, kundi proteksyon na may kabuluhan. Aktibong hiningi niya sa kaniyang mga tauhan na igalang ang dignidad ni Ruth. Ito ang uri ng kabaitan na nagbabago ng buhay: hindi puro salita, kundi kilos na nagkakahalaga.

Ang Hebreong konsepto na tinatawag na hesed, bilang katapatan na lampas sa kailangan, ang bumabalot sa buong kabanata. Boaz sabi mismo kay Ruth ay: "Gantimpalaan ka nawa ni Yahweh." Ang kaniyang kabaitan ay bunga ng kaniyang kaalaman sa Diyos na siya mismo nakatanggap ng kaawaan. Ang taong tunay na kilala ang Diyos ay hindi maiiwasang tumulong sa mga taong walang boses.

Ang Kaugnayan sa Kabuuang Kuwento

Sa unang tingin, parang lokal na kuwento lang ito tungkol sa isang mabuting lalaki na tumulong sa isang balo. Pero ang lahat ng ito ay bahagi ng mas malaking plano. Si Boaz ay lalabas na leader sa lipi ni Judah, at magiging ninuno ni David, at sa huli, ninuno ni Jesus. Ang Diyos ay gumagamit ng ordinaryong desisyon, ordinaryong araw sa bukid, ordinaryong pagpili na tumingin sa isang tao, para itayo ang kasaysayan ng kaligtasan.

Ang salita ni Boaz na "sa ilalim ng mga pakpak na nahanap mo ang kanlungan" ay hindi lang pabor sa kaniya, ito ay paglalarawan sa Diyos mismo bilang kanlungan ng dayuhan, ng mahina, ng walang tinutuluyan. Ito ang parehong Diyos na kalaunan, sa buong Bibliya, ay hahayag bilang tagapagligtas na hindi tumitingin kung saan ka nagmula bago ka niya tanggapin. Si Ruth, ang Moabita, ang dayuhan, ay masasama sa lahi ni Jesus. Ang kabanatang ito ay isang unang linya ng ebanghelyo na sinasabi: walang taong dayuhan sa mata ng Diyos.

Para sa Iyo

Marahil naramdaman mo na kung ano ang parang ikaw ay isang taong "namumulot" lang ng natitira. Hindi ka bahagi ng inner circle. Hindi ka napipiling una. Sa social media, madali maramdaman na ang ibang tao ang binibigyan ng pansin, at ikaw ay iyon lang na sumusunod sa likod, sana may matira para sa iyo.

Ang kabanatang ito ay hindi nagsasabi na basta maghintay ka lang na may maganda mangyari. Ipinapakita nito na si Ruth ay gumalaw, nagtrabaho, hindi umupo lang. Pero ipinapakita rin nito na hindi ka kailanman lubos na nasa labas ng paningin ng Diyos, kahit pakiramdam mo wala kang laban.

At may isa pang tanong para sa iyo: sino ang taong Ruth sa buhay mo, ang taong madaling balewalain, at ano ang gagawin mo tungkol dito? Hindi mahirap sabihing "sana may tumulong sa mga nangangailangan." Mahirap ang kagaya ni Boaz, na aktibong nagbabago ng sitwasyon para sa iba, kahit walang kailangang gantimpala.

Pag-usapan Ito

Sa anong bahagi ng iyong buhay ngayon ang pakiramdam mo ay "namumulot ka lang ng natitira," at paano mo iyon dinadala sa Diyos?

Sino sa iyong paligid ang hindi napapansin, at ano talaga ang kailangan mula sa iyo, hindi lang magandang salita kundi konkretong kilos?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat sa mga oras na tinitingnan mo ako kahit pakiramdam ko wala akong laban. Turuan mo akong tumingin din sa mga taong madaling balewalain sa aking paligid, at bigyan mo ako ng lakas na gawin ang tunay na kabaitan, hindi lang salita kundi kilos. Amen.