1 Mga Hari 4:15

Ang Teksto

Isang pangalan lamang sa isang mahabang listahan: si Ahimaaz, itinalagang pinuno sa distrito ng Neftali, sa malayong hilaga ng kaharian. At saka isang maliit na detalye na idinugtong na parang paalala sa gilid ng pahina: "pinakasalan niya rin si Basemat na anak na babae ni Solomon." Isang opisyal, isang teritoryo, isang kasal. Iyon lang ang sinasabi ng talata, at sinasabi niya ito nang walang anumang komentaryo, walang papuri, walang babala. Kasama siya sa labindalawang kalalakihan na bawat isa ay may isang buwan sa isang taon para pakainin ang hapag ng hari, at siya ang pangalawang manugang na lilitaw sa listahang ito, kasunod ni Ben-abinadab sa talata labing-isa.

Ang Ubod

Ganito gumagalaw ang kapayapaan ng Diyos sa tunay na mundo: sa pamamagitan ng mga taong may pangalan, may distrito, may buwan ng tungkulin. Ang kahanga-hangang larawan sa talata dalawampu't lima, ang bawat tao sa ilalim ng kaniyang puno ng ubas at igos, ay hindi bumababa mula sa langit na parang ulan; dinadala ito ng mga Ahimaaz na nag-aasikaso ng harina at baka. Ngunit may matalim ding sinasabi ang talata. Pinakasalan ni Ahimaaz ang anak ng hari, at mula noon ang kaniyang katapatan sa Neftali at ang kaniyang interes sa trono ay hindi na madaling paghiwalayin. Hindi hinahatulan ng teksto ang pagsasanib na ito. Inilalahad lamang niya ito, at hinahayaan tayong tingnan kung paano, sa ating sariling mga tungkulin, tahimik na pumapasok ang pamilya sa posisyon at ang posisyon sa pamilya.

Ang Hibla

Ang listahang ito ay larawan ng isang pangako na natutupad. Ang lupaing ipinangako kay Abraham ay nahahati na ngayon sa mga distrito, may mga pangalan, may mga opisyal, may kaayusan. Ngunit kung babasahin mo pa ang Unang Mga Hari, makikita mo kung paano nabibitak ang kaayusang ito mismo sa mga tahi nito: ang sapilitang paggawa sa talata anim at ang mabigat na hapag sa talata dalawampu't dalawa ang siyang magpapasabog sa kaharian sa panahon ni Rehoboam. Ang pagsasanib ng dugo at kapangyarihan ay nagpapatatag sa maikling panahon at nagpapahina sa mahabang panahon. Kaya nga kapag dumating ang tunay na Anak ni David, hindi siya nagtatayo ng alyansa sa pamamagitan ng kasal ng kaniyang mga anak. Ginagawa niyang kapamilya ang mga estranghero, hindi sa pamamagitan ng diplomasya kundi sa pamamagitan ng biyaya at ng kaniyang sariling dugo.

Ang Salamin

Alamin natin kung saan ito tumatama. May distrito ka rin: isang silid-aralan, isang departamento, isang konggregasyon, isang bahay. At malamang mayroon ka ring Basemat, isang ugnayang nagpapadali sa mga bagay. Ang pinsan mong ipinasok mo sa trabaho. Ang kontratang napunta sa kaibigan dahil kakilala mo siya. Ang pabor na hindi mo hiningi ngunit tinanggap mo, dahil hindi naman ito ipinagbabawal. Hindi sinasabi ng teksto na mali si Ahimaaz. Sinasabi lang niya na mula sa araw ng kasal, bawat desisyon niya ay may dalawang posibleng motibo, at siya mismo ang unang mahihirapang paghiwalayin ang dalawa. Iyon ang nakakatakot: hindi ang bulgar na katiwalian kundi ang tahimik na paglalabo ng motibo.

Ngayong araw, isulat sa isang papel ang isang desisyong gagawin mo ngayong buwan kung saan may makikinabang na kaanak o malapit mong kaibigan, at ipakita ito sa isang taong may laya na tanungin ka tungkol dito.

Ang Interteksto

Sa Unang Samuel walo, binalaan ni Samuel ang bayan: kung hihingi kayo ng hari, kukuha siya. Kukuha ng anak, ng bukid, ng ikasampung bahagi. Ang kabanatang ito ng Unang Mga Hari ang listahan ng pagkuhang iyon, nakasulat nang maayos at tila kaaya-aya, dalawampung baka at isang daang tupa araw-araw. At sa Unang Mga Hari labindalawa, si Adoniram, ang tagapamahala ng sapilitang paggawa sa talata anim, ay babatuhin hanggang mamatay ng mga taong tumanggi nang magpasan ng pasanin. Magkasunod silang nagsasalita: ang kaayusan na pinagpala ng Diyos at ang kaayusang unti-unting kumakain sa sariling bayan. Ang parehong listahan ang nagdadala ng pagpapala at ng binhi ng paghihimagsik.

Ang Tanong

Bakit walang hatol ang teksto? Isinulat nito ang kasal na parang panaklong lamang, at tayo ang naiwang nagtatanong kung pagpapala ba ito o babala. Marahil ganiyan talaga ang karamihan ng ating mga pagpili: hindi malinaw na kasalanan, hindi rin malinaw na kabanalan, kundi mga hakbang na makatuwiran sa sandaling ginawa at saka lamang nagpapakita ng tunay na kulay pagkalipas ng isang henerasyon. Hindi tayo binibigyan ng Kasulatan ng maagang sagot dito. Ang hinihingi nito sa atin ay ang disiplina ng pagtatanong habang maaga pa, bago tayo bulagin ng sarili nating kaginhawahan.

Ang Larawan

Para sa mga unang nakarinig nito, mga Israelita na nabubuhay matapos bumagsak ang kaharian, hindi ito listahan ng pangalan kundi listahan ng dating kaluwalhatian. Alam nilang tunay na dumating ang panahong kumakain sila at umiinom at masasaya, na may kapayapaan mula Dan hanggang Beer-seba. At alam din nilang nawala iyon. Kaya binabasa nila ang Neftali at ang anak ng hari nang may dalawang damdamin: pananabik sa isang kaharian na gumagana, at pait sa pagkaalam kung paano ito unti-unting nabubulok mula sa loob. Sila ang mga taong naghihintay ng hari na hindi magpapasan sa bayan kundi magpapasan para sa bayan.

Pagninilay

Saang ugnayan sa buhay mo pinakamahirap paghiwalayin ang iyong tungkulin at ang iyong interes, at sino ang pinapayagan mong magtanong sa iyo tungkol doon?

Kung ikaw ang Ahimaaz ng iyong distrito, sino ang kumakain ngayong buwan dahil ginagawa mo nang tapat ang iyong gawain?