Paliwanag sa Bibliya

1 Mga Hari 6:1

Biblia

Ang Teksto

Buwan ng Ziv, ang ikalawang buwan: panahon ng pamumukadkad, kasisimula pa lang ng anihan ng sebada, tuyo na ang daan para sa mabibigat na kariton at sariwa pa ang tubig sa mga balon. Sa gitna ng taglagas-tagsibol na iyon, sa ika-apat na taon ng paghahari ni Solomon sa buong Israel, inumpisahan niyang itayo ang templo ni Yahweh. At binigyan ng manunulat ang sandaling ito ng isa pang petsa, hindi ayon sa kalendaryo ng mga hari kundi ayon sa kalendaryo ng kaligtasan: ika-480 taon "pagkatapos lumabas ng lupain ng Ehipto ang bayan ng Israel." Dalawang orasan ang tumatakbo sa isang talata, ang orasan ng trono at ang orasan ng pagtubos, at ipinares sila nang sadya.

Ang Puso ng Teksto

Walang ibang gusali sa Biblia ang may ganitong klaseng petsa. Hindi sinabi ng manunulat na ito ang ika-480 taon mula sa paglikha, o mula kay Abraham, kundi mula sa gabing lumabas ang mga alipin sa Ehipto na may masa pa sa likod. Ang ibig sabihin: ang templo ay hindi proyekto ng isang matagumpay na monarkiya kundi ang huling hakbang ng isang paglalakad na nagsimula sa pagkaalipin. Ang Diyos na nagbukas ng dagat ang siyang ngayon ay tumatanggap ng bato at sedar. Doon nakasalalay ang lahat. Kung ang templo ay nakatali sa Exodo, ang bato nito ay hindi nagsasabing "narating namin ito"; sinasabi nitong "inilabas niya kami." Ang biyaya ang pundasyon, bago pa man mailatag ang unang hanay ng tabas na bato.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang Exodo ay hindi natapos sa Dagat na Pula kundi sa isang tanong: saan mananahan ang Diyos na iyon? Ang tolda sa disyerto ang unang sagot, isang tahanang nabubuhat at nabubuksan, at ngayon sa buwan ng Ziv ay nagiging bato at sedar. Pansinin na ang pangako mismo sa kabanatang ito ay hindi tungkol sa gusali kundi sa presensiya: "Ako ay mananahan sa bayan ng Israel at hindi ko sila tatalikdan." Doon tumutungo ang buong linya. Isang Diyos na ayaw manatiling malayo, na pumipili ng tirahan sa gitna ng mga taong naglalakad pa rin. At kung ganoon, ang templo ni Solomon ay hindi ang dulo ng kuwento kundi isang larawan na naghihintay ng katuparan sa isang Katawan na mananahan sa atin.

Ang Salamin

May ika-apat na taon ka rin: ang panahon kung kailan may natapos ka na, may kaunting katatagan, may pera na hindi na kailangang bilangin tuwing Huwebes. Doon tayo pinakamadaling mag-umpisa ng mga proyektong tila para sa Diyos pero may petsang galing lamang sa sariling kalendaryo. Ang talatang ito ay dumaraan sa ating kurtina at nagtatanong kung alam pa natin ang unang petsa, ang araw ng paglabas, ang gabing hindi tayo ang nagligtas sa sarili. Madaling makalimutan iyon sa gitna ng promosyon, ng bagong bahay, ng ministeryong lumalago. Ngayong araw, kumuha ka ng papel at isulat ang petsa, kahit pataya lamang, ng panahong inilabas ka ng Diyos sa isang bagay na hindi mo kayang talikuran mag-isa. Idikit mo ito sa lugar na nakikita mo bukas ng umaga.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Sa Exodo 29 ay sinabi ng Diyos na inilabas niya ang Israel sa Ehipto nang sa gayon ay makatahan siya sa kanila. Iyon ang dahilan ng Exodo, nakasulat bago pa may anumang templo: ang kalayaan ay para sa pakikipamayan ng Diyos. Kaya ang bilang na ika-480 ay hindi palamuting detalye kundi pag-uugnay ng dalawang dulo ng iisang pangungusap. At sa Juan 2, tiningnan ni Jesus ang templong ito, muling itinayo at mas marangya pa, at tinukoy ang sariling katawan bilang templong gigibain at itatayong muli sa tatlong araw. Doon nagbabago ang sukatan. Ang kalendaryo ng kaligtasan ay hindi huminto sa buwan ng Ziv; nagpatuloy ito hanggang sa isang libingang walang laman.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Solomon ang gumagalaw sa talata, pero ang pangngalang nagdadala ng bigat ay "ang templo ni Yahweh." Ang hari ang nag-uutos, naglalakad sa pagitan ng mga tambak ng tabas na bato, nagbabayad sa mga Fenisyo, nagbibilang ng araw. Ngunit ang manunulat ay hindi nagbigay sa kanya ng kahit isang papuri sa talatang ito, tanging petsa lamang. Ang Diyos naman ay tahimik dito, hindi pa nagsasalita hanggang sa talatang labing-isa, at kapag nagsalita siya ay hindi tungkol sa ginto kundi tungkol sa paglakad sa kaniyang mga alituntunin. Iyon ang hubog ng Diyos na ito: tinatanggap niya ang bahay, ngunit hindi siya nabibili nito. Ang gusto niya ay isang bayang sumusunod, at isang haring hindi malilimot kung sino ang unang naglabas sa kanila.

Ang Unang Nakarinig

Ang aklat na ito ay binasa ng mga taong wala nang templo. Sinunog ito ng Babilonia, natunaw ang ginto, nanirahan sila sa ibang bansa na may ibang kalendaryo. Para sa kanila, ang buwan ng Ziv ay parang amoy ng bulaklak sa isang bayang hindi na nila matitirhan. Pero narinig din nila ang kabilang petsa, at iyon ang hindi masusunog. Kung ang templo ay bunga ng Exodo, kung gayon ang Diyos na nagligtas minsan ay kayang magligtas muli, kahit mula sa Babilonia. Hindi talaarawan ng tagumpay ang binabasa nila kundi memorya ng pagtubos na pinanghahawakan sa pagkatapon. At iyon ang madalas nating hindi marinig: isang talata ng pagsisimula, binasa ng mga taong nasa gitna ng pagkawasak.

Pagninilay

Anong petsa ang nasa simula ng iyong sariling kalendaryo, at kailan mo huling binanggit ito nang malakas sa harap ng Diyos o ng iba?

Kung mawala ang lahat ng "templo" na itinayo mo, trabaho, tahanan, ministeryo, ano ang matitira sa iyong pananampalataya na hindi gawa ng iyong mga kamay?

Ibahagi ang paliwanag na ito

Tumulong sa pagpapalaganap ng ebanghelyo. Ipadala ang paliwanag na ito sa isang taong maaaring mapalakas ng loob nito.

WhatsApp Email Facebook X / Twitter

Mga madalas itanong tungkol sa 1 Kings 6:1

Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.

Ano ang ibig sabihin ng 1 Mga Hari 6:1?
Buwan ng Ziv, ang ikalawang buwan: panahon ng pamumukadkad, kasisimula pa lang ng anihan ng sebada, tuyo na ang daan para sa mabibigat na kariton at sariwa pa ang tubig sa mga balon. Sa gitna ng taglagas-tagsibol na iyon, sa ika-apat na taon ng paghahari ni Solomon sa buong Israel, inumpisahan niyang itayo ang templo ni Yahweh.
Tungkol saan ang 1 Mga Hari 6:1?
Ang Exodo ay hindi natapos sa Dagat na Pula kundi sa isang tanong: saan mananahan ang Diyos na iyon? Ang tolda sa disyerto ang unang sagot, isang tahanang nabubuhat at nabubuksan, at ngayon sa buwan ng Ziv ay nagiging bato at sedar. Pansinin na ang pangako mismo sa kabanatang ito ay hindi tungkol sa gusali kundi sa presensiya: "Ako ay mananahan sa bayan ng Israel at hindi ko sila tatalikdan.
Ano ang makasaysayang konteksto ng 1 Mga Hari 6:1?
Sa Exodo 29 ay sinabi ng Diyos na inilabas niya ang Israel sa Ehipto nang sa gayon ay makatahan siya sa kanila. Iyon ang dahilan ng Exodo, nakasulat bago pa may anumang templo: ang kalayaan ay para sa pakikipamayan ng Diyos. Kaya ang bilang na ika-480 ay hindi palamuting detalye kundi pag-uugnay ng dalawang dulo ng iisang pangungusap.
Ano ang itinuturo sa atin ng 1 Mga Hari 6:1 tungkol sa katangian ng Diyos?
Ang aklat na ito ay binasa ng mga taong wala nang templo. Sinunog ito ng Babilonia, natunaw ang ginto, nanirahan sila sa ibang bansa na may ibang kalendaryo. Para sa kanila, ang buwan ng Ziv ay parang amoy ng bulaklak sa isang bayang hindi na nila matitirhan. Pero narinig din nila ang kabilang petsa, at iyon ang hindi masusunog.
Paano nananatiling makabuluhan ang 1 Mga Hari 6:1 sa kasalukuyan?
Kung mawala ang lahat ng "templo" na itinayo mo, trabaho, tahanan, ministeryo, ano ang matitira sa iyong pananampalataya na hindi gawa ng iyong mga kamay?

More questions about 1 Mga Hari →

Naging posible sa tulong ng aming mga kapartner

Ang ibinabahagi ng komunidad sa 1 Kings 6

Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.

Kabatiran Editoryal noong talata 23

Sa pinakaloob na silid ay gumawa siya ng dalawang kerubin na yari sa kahoy ng olibo, bawat isa ay sampung siko ang taas." Walang nakakakita sa kanila kundi ang punong pari, minsan lang sa isang taon. Pero inukit pa rin sila nang buong ingat. May bahagi ba ng buhay mo na walang pumupuri? Nakikita iyon ng Diyos.

Pasasalamat Editoryal noong talata 3

Salamat po sa portiko sa harapan ng templo, sa pasilyong inihanda bago pa man ang pasukan. Hindi Niyo kami pinabayaang maligaw sa paglapit sa Inyo. Maging ang mga sukat ng bawat siko ay patunay na may puwang kami sa Inyong bahay.

Kabatiran Editoryal noong talata 7

Walang martilyo, palakol, o alinmang kasangkapang bakal ang narinig sa bahay habang itinatayo ito." Sa quarry ginawa ang lahat ng pagtapyas, malayo sa paningin, maalikabok at maingay. Baka ganito ka ngayon: nasa gitna ng pait na walang nakakakita. Hindi ka nawawala. Hinuhugis ka para sa lugar na inihanda para sa iyo.

Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas

Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.

Buksan sa study tool