Mga Gawa 13:21

Ang Teksto

Nasa gitna si Pablo ng kaniyang pagsasalaysay sa sinagoga ng Antioquia ng Pisidia, at inilalatag niya ang kasaysayan ng Israel na parang isang daan na patungo sa isang tiyak na dulo. Pagkaraan ng panahon ng mga hukom hanggang kay Samuel, humiling ang bayan ng hari, at ibinigay sa kanila ng Diyos si Saul na anak ni Cis, mula sa lipi ni Benjamin, na namuno sa loob ng apatnapung taon. Isang pangungusap lamang ito, mabilis, halos parang datos sa talaan. Ngunit pansinin: ang nagsasalita ay isang lalaking ang pangalan din ay Saulo, at mula rin sa lipi ni Benjamin. Hindi niya iyon binabanggit, pero nandoon iyon sa silid, tahimik, gaya ng amoy ng langis sa mga ilawan.

Ang Puso ng Bagay

Ang talatang ito ay tungkol sa isang Diyos na nagbibigay ng hinihingi ng tao, kahit alam niyang hindi iyon ang kailangan nila. "Humingi ang mga tao ng isang hari, kaya ibinigay ng Diyos sa kanila si Saul." Walang paghatol sa pangungusap, walang paliwanag. Pero may bigat ang salitang "humingi." Ang Israel ay may Hari na; gusto lamang nilang magmukhang katulad ng ibang bansa, may koronang nakikita, may hukbong mabibilang. At pumayag ang Diyos. Ito ang kakaibang paraan ng kaniyang pagharap sa atin: minsan ay hindi niya pinipigilan ang mali nating hiling, kundi hinahayaan niya tayong matuto mula roon. Apatnapung taon ng isang hari na pinili ng tao, bago dumating ang hari na pinili ng Diyos. Ang kasaysayan ng kaligtasan ay hindi malinis na linya; dumadaan ito sa ating mga maling kahilingan at hindi natitinag.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Hindi huminto si Pablo kay Saul. Dalawang talata lang ang layo at narating na niya ang tunay niyang patutunguhan: "Mula sa kaapu-apuhan ng lalaking ito ay dinala ng Diyos sa Israel ang isang tagapagligtas na si Jesus." Ang istruktura ng kaniyang sermon ay isang hagdan: mga hukom, Saul, David, Jesus. At ang bawat baitang ay may parehong tanong, sino ang karapat-dapat mamuno sa bayan ng Diyos? Si Saul ang sagot ng tao. Si David ang sagot ng Diyos, isang lalaking "malapit sa aking puso." At si Jesus ang sagot na hindi na mababawi, sapagkat siya lamang ang hari na hindi inalis sa trono ng kamatayan. Ang talata 21 ay hindi isang detour sa kasaysayan; ito ang paghahanda ng tainga para marinig kung gaano kaiba ang huling Hari.

Ang Salamin

May hinihingi ka ngayon na matagal mo nang hinihingi. Ang promosyon na magpapatunay na hindi ka nasayang. Ang anak na susunod sa landas na pinili mo para sa kaniya. Ang bahay na magpapatahimik sa paghahambing mo sa iyong mga kapatid. At ang nakakatakot sa talatang ito ay hindi na baka hindi ibigay ng Diyos, kundi na baka ibigay niya. May mga kahilingan na ang sagot ay apatnapung taon ng pagsisisi. Hindi ito panawagan na tumigil sa paghingi; hiningi ng Israel ang hari nang buong lakas at narinig sila. Panawagan ito na manalangin nang may bukas na kamay, handang itanong kung ang hinihingi mo ba ay hari o ilusyon. Ngayon, bago matapos ang araw: isulat sa isang papel ang isang bagay na matagal mo nang ipinipilit sa Diyos, at sabihin nang malakas, "Panginoon, ikaw ang pumili."

Ang Detalye

Dalawang beses lumitaw ang bilang na apatnapu sa iisang talumpati. Una sa talata 18: "Sa halos apatnapung taon nagtiis siya na kasama nila sa ilang." At ngayon, apatnapung taon ng paghahari ni Saul. Hindi ito aksidente sa pandinig ng mga Judio sa sinagoga. Ang apatnapu ay ang bilang ng ilang, ng paghihintay, ng henerasyong namamatay habang naglalakad. Sinasabi ni Pablo, nang hindi tahasang sinasabi, na ang paghahari ni Saul ay isa pang ilang. Hindi ito ang Lupang Pangako ng kaharian; ito ay panibagong paglibot sa disyerto, sa pagkakataong ito ay may korona. At gaya ng ilang, may dulo ito. Ang Diyos ay matiisin sa ating mga apatnapu.

Konteksto

Isipin mo ang silid. Antioquia ng Pisidia, isang kolonyang Romano sa taas ng talampas, puno ng mga beteranong sundalo at mga pamilyang nagsasalita ng Latin, kung saan ang mga Judio ay isang maliit na komunidad na pinahihintulutan ngunit binabantayan. Araw ng Pamamahinga. Mainit. Nabasa na ang kautusan at ang mga propeta, at tulad ng nakaugalian, inaalok ang isang bisitang guro: "kung mayroon kayong mensahe ng pampalakas loob sa mga tao dito, sabihin ninyo ito." Tumayo si Pablo at sumenyas ng kamay, ang galaw ng isang sanay na tagapagsalita. Ang mga nakikinig ay hindi lamang mga Judio kundi pati ang mga "gumagalang sa Diyos," mga Griyego't Romanong naakit sa Diyos ng Israel ngunit nasa labas pa rin ng bakod. Para sa kanila, ang pagsasalaysay ng kasaysayan ng Israel ay pamilyar, ligtas, halos kanta. Doon ipinasok ni Pablo ang bago.

Ang Ugnayan sa Ibang Teksto

Ang buong bigat ng talata 21 ay nakasalalay sa 1 Samuel 8, kung saan hiniling ng mga matanda ng Israel ang isang hari upang maging katulad sila ng ibang mga bansa, at sinabi ng Diyos kay Samuel na hindi si Samuel ang tinanggihan kundi siya mismo. Alam ito ng mga nakikinig sa sinagoga; hindi na kailangang ipaliwanag ni Pablo. Kaya sapat na ang tahimik na salungatan sa susunod na talata, nang sabihin ng Diyos tungkol kay David, "Natagpuan ko si David na anak ni Jesse isang lalaking malapit sa aking puso." Hinanap at natagpuan ng Diyos, hindi hiningi ng tao. Iyon ang pagkakaiba na nagdadala ng lahat hanggang kay Cristo.

Pagninilay

Anong kahilingan sa iyong panalangin ang higit na hugis ng takot mong maiwan kaysa pagtitiwala sa Diyos na pumipili?

Kung tatanungin ka ng Diyos ngayon kung sino ang talagang nakaupo sa trono ng iyong mga desisyon sa pera, oras at pamilya, ano ang matapat mong isasagot?