Mga Gawa 13:2

Ang Teksto

Habang sumasamba at nag-aayuno ang mga propeta at guro sa Antioquia, nagsalita ang Espiritu Santo at humingi ng dalawang tao: "Ihiwalay ninyo para sa akin sina Bernabe at Saul, upang gawin ang gawain kung saan ko sila tinawag." Hindi ito mungkahi ni resulta ng pagboto. Isa itong paghahabol ng Diyos sa dalawang pinakamahuhusay na lalaki ng isang umuusbong na iglesya, sa gitna mismo ng kanilang pagsamba. At ang kataka-taka: hindi inilahad ng Espiritu ang detalye ng misyon. Sinabi lamang niya na matagal na niyang tinawag ang dalawa, at ngayon ay panahon na. Ang iglesya ay hindi nagpaplano; nakikinig lamang siya at ibinibigay ang hinihingi.

Ang Puso

Ang maliit na pariralang "para sa akin" ang bumubukas ng lahat. Ang salitang Griyego dito ay aphorisate, "ibukod, itabi," ang parehong salitang ginagamit sa Lumang Tipan para sa mga handog na inilalaan sa altar at hindi na maaaring bawiin. May nagmamay-ari sa mga misyonero bago pa sila ipadala ng sinuman. Dito nahuhubad ang ilusyon na ang misyon ay proyekto ng simbahan, isang programang pinag-isipan ng komite. Ang nagpapadala ay ang Diyos mismo, at ang ipinapadala niya ay hindi mga boluntaryo kundi mga inangkin na. Kaya naman ang Antioquia ay hindi nawawalan nang pinakamagagaling nitong lider; ibinabalik lamang nito ang hindi naman talaga sa kanya. Ganito gumagalaw ang kaharian: mula sa pagsamba patungo sa mundo, hindi mula sa estratehiya patungo sa tagumpay.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangungusap na ito ay hindi simula ng isang bagong kuwento kundi pagpapatuloy ng isang luma. Nang ipaliwanag ni Pablo ang misyon na ito sa Antioquia ng Pisidia, hindi siya nagsalita tungkol sa sarili niyang pakikipagsapalaran kundi tungkol sa utos ng Panginoon: "Inilagay ko kayo bilang ilaw sa mga Gentil upang kayo ay magdala ng kaligtasan sa mga pinakadulong bahagi ng mundo." Ang salitang iyon ay orihinal na sinabi tungkol sa Lingkod ng Panginoon, kay Cristo mismo. At ngayon, buong lakas ng loob na inaangkin ito nina Pablo at Bernabe bilang sa kanila. Hindi dahil pinalitan nila si Jesus, kundi dahil ang Espiritu na nagsalita sa pagsamba ay ang Espiritu ni Jesus, at ang paghihiwalay sa dalawang lalaking ito ay paraan lamang ng Panginoon upang ipagpatuloy ang sarili niyang gawain. Si Cristo ang Misyonero. Sila ang mga paa niya.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na gustong matawag, at may bahagi na takot na takot dito. Kapag natawag, may mawawala: ang trabahong tiyak ang sweldo, ang bahay malapit sa mga magulang, ang mga Linggo na walang responsibilidad. At may bahagi rin sa atin na nais maging tagapagpadala na lamang, hindi kailanman ang ipinadadala. Pansinin na ang Antioquia ay nagbigay ng dalawa sa limang pangalan sa listahan, apatnapung porsiyento ng pamunuan nito, at hindi tumutol. Iyan ang tumatama. Hindi tayo nagdadalawang-isip na ibigay sa Diyos ang sobra; nagdadalawang-isip tayo kapag ang hinihingi niya ay ang haligi ng ating buhay. Ang tanong ay hindi kung gaano ka kabusy, kundi kung sino ang may-ari ng kalendaryo mo.

Bago matapos ang araw na ito: isulat sa isang papel ang isang bagay na pinakaayaw mong pakialaman ng Diyos, isang pangalan, isang plano, isang halaga ng pera, at sabihin nang malakas sa ibabaw nito, "Ihiwalay mo ito para sa iyo."

Ang Pangunahing Tauhan

Ang nagsasalita rito ay hindi si Bernabe, hindi si Saul, hindi ang kapulungan. Ang Espiritu Santo ang kumikilos, at pansinin kung paano siya nagsalita: "para sa akin," "ko sila tinawag." Hindi ito tinig ng isang impersonal na puwersa o ng isang damdaming panrelihiyon. Ito ay tinig ng isang Persona na may sariling kalooban, sariling pagnanasa, at may sariling pag-aari. Nananabik siya. May gusto siyang mangyari sa Cyprus at sa Asia Minor, at hindi siya naghintay na may magmungkahi. At kapansin-pansin ang pagpili niya ng panahon: nagsalita siya habang sumasamba at nag-aayuno sila, hindi habang nagpaplano sila. Ang Diyos na ito ay nagsasalita sa mga taong nakatutok sa kanya, hindi sa kanilang mga proyekto.

Ang Tanong

Bakit hindi na ganito kalinaw ang pagsasalita ngayon? Ilang taga-simbahan ang nag-ayuno at nanalangin nang matagal at walang narinig kundi katahimikan? Hindi ito nilulutas ng teksto, at mapanganib ang mga sagot na masyadong madali. Ang maaari nating sabihin ay ito: kahit sa Antioquia, ang tinig ay dumating pagkatapos ng mahabang panahon ng tahimik na paglilingkod, at hindi niya ipinaliwanag ang misyon. Hindi binigyan ng mapa sina Bernabe at Saul, binigyan sila ng pagkakakilanlan. Marahil ang hinahanap natin ay direksyon, samantalang ang ibinibigay ng Diyos ay pagmamay-ari. Hindi iyon kasingkomportable, pero iyon ang totoo sa teksto, at hindi ko ito gagawing mas matamis kaysa rito.

Ang Detalye

"Upang gawin ang gawain kung saan ko sila tinawag." Nakaraan ang panahunan. Noong nagsalita ang Espiritu sa Antioquia, matagal na niyang natawag ang dalawa. Si Saul ay tinawag sa daan patungong Damasco, at pagkatapos ay nawala sa kuwento nang mga sampung taon: Arabia, Tarso, katahimikan. Si Bernabe ay nagtitiwala sa kanya noong walang nagtitiwala. Ibig sabihin, ang pagtawag at ang pagpapadala ay dalawang magkaibang sandali, at maaaring may maraming taon sa pagitan. Kung nasa gitna ka ngayon ng mga taong iyon, kung tila nasasayang ang mga kakayahan mo sa isang maliit na lugar, hindi ito patunay na hindi ka tinawag. Ang Diyos ay matiyagang nagtatago ng mga tao hanggang sa oras na siya mismo ang magsabing, "Ngayon na."

Pagninilay

Ano ang itinuturing mong masyadong mahalaga upang ihiwalay para sa Diyos, at bakit?

Kung ang pagtawag ay nauuna sa pagpapadala, ano ang matapat mong gagawin sa panahon ng paghihintay?