Mga Gawa 9:26

Ang Teksto

Dumating si Saulo sa Jerusalem, ang lungsod na iniwan niya dalang mga sulat ng pag-aresto, at sinubukan niyang makiisa sa mga alagad. Ang sagot nila: takot. Hindi sila lumapit, hindi sila nagbukas ng pinto, hindi sila naniwala na siya ay isa na sa kanila. Isang tao na kakaligtas lang sa pakana ng pagpatay sa Damasco, ibinaba sa pader sa isang basket, ang hinarap ngayon ng isang pader na mas matigas: ang pag-aalinlangan ng simbahan mismo.

Ang Puso ng Teksto

Narito ang hindi komportableng katotohanan: tinanggap na ni Jesus si Saulo, pero hindi pa siya tinatanggap ng kaniyang bayan. Ang pagbabago ng puso ay gawa ng Diyos, agaran at buo; ang pagbabago ng tiwala ay gawa ng tao, mabagal at mahirap. Hindi sinisi ni Lucas ang mga alagad. Makatwiran ang takot nila. May mga nabalo dahil kay Saulo. At doon mismo nakatayo ang tanong ng teksto: ano ang gagawin ng isang komunidad kapag ang biyaya ng Diyos ay lumampas na sa hangganan ng kanilang kakayahang magtiwala? Ang sagot ng Panginoon ay hindi pagwawalang-bahala sa sakit nila, kundi isang tao na handang pumagitna.

Ang Hibla

Ito ang kuwento ng buong Biblia sa maliit na anyo. Si Jose na tinanggap ng mga kapatid na nagbenta sa kaniya, si David na pinanganib ng sarili niyang hari, at higit sa lahat si Cristo, na "naparito sa kaniyang sariling bayan, at hindi siya tinanggap." Ang pagdating ni Saulo sa Jerusalem ay sumasalamin sa pagdating ni Jesus: ang sugo ng Diyos na hindi kinikilala ng mga taong dapat sana ang unang nakakakilala. At may ironya: si Saulo na gumawa ng pader sa pagitan ng mga tao ay ngayon nakatayo sa labas ng pader. Ang krus ang wawasak niyon. Dahil kung tunay na namatay si Cristo para sa mga kaaway, hindi maaaring may taong masyadong marumi para sa hapag ng simbahan.

Ang Salamin

Alam mo ang pakiramdam ng dalawang panig nito. Minsan ikaw si Saulo: may nakaraan ka na alam ng iba, at kahit taon na ang lumipas, nararamdaman mo pa rin ang bahagyang pag-urong ng tao kapag pumapasok ka sa silid. At minsan ikaw ang nasa loob: may kakilala kang nagbalik-loob daw, pero naaalala mo ang pera na hindi niya ibinalik, ang mga salitang sinabi niya tungkol sa iyong asawa, ang paraan ng pagtrato niya sa iyo noong siya ang may kapangyarihan sa trabaho. At sinasabi mo sa sarili mo na nagiging maingat ka lang. Minsan tama iyon. Pero madalas, ang tinatawag nating pag-iingat ay isang paraan ng pagpaparusa nang hindi inaamin na nagpaparusa tayo. Ang takot ng mga alagad ay totoo at makatwiran, pero nanatili silang nakatayo sa labas hanggang may isang Bernabe na kumilos.

Ngayong araw: isipin ang isang taong iniiwasan mo sa simbahan o sa trabaho dahil sa alam mo tungkol sa kaniyang nakaraan. Isulat ang pangalan niya sa papel, at sabihin nang malakas, "Kapatid ko siya," saka ipanalangin siya nang isang minuto.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Saulo dito ay isang taong walang magawa. Napakadaling isipin siya bilang ang matapang na apostol na nakikipagtalo sa mga Helenista, pero sa talatang ito, siya ay isang tao na "nagtangkang sumama." Ang pandiwa ay naglalaman ng pagsisikap at kahihiyan: sinubukan niya, at hindi nag-alis ng puwesto ang iba. Ang dating pinakamakapangyarihang tao sa Jerusalem, may sulat mula sa mga pinakapunong pari, ay ngayon nakatayong nakikiusap na tanggapin. Ganyan gumagana ang biyaya: hindi lang ito nagpapatawad, binabago rin nito ang puwesto mo sa silid. At hindi tumakas si Saulo. Nanatili siya sa kahihiyan ng paghihintay, at doon niya natutunan ang isang bagay na hindi niya matututunan sa sinagoga: kung ano ang pakiramdam ng mahina.

Ang Detalye

Pansinin ang huling sugnay: "hindi sila naniniwalang siya ay isang alagad." Hindi sinabi ni Lucas na hindi sila naniwala sa kuwento niya. Ang tinutukoy ay ang pagkakakilanlan: tinatanggihan nila ang kategorya mismo. Para sa kanila, ang salitang "alagad" at ang salitang "Saulo" ay hindi maaaring magkasama sa iisang pangungusap. Doon nakatago ang kasalanan natin kapag hinuhusgahan ang iba: hindi natin sinasabing sinungaling sila, sinasabi nating imposible sila. At kapag ganoon ang pananaw natin sa isang tao, wala na siyang magagawa para baguhin ang isip natin, dahil hindi na ito usapin ng ebidensya. Doon lamang makakapasok ang isang Bernabe, ang taong nangangahas maniwala bago pa may katibayan.

Konteksto

Jerusalem, mga ilang taon pagkatapos ng Pentecostes. Ang simbahan doon ay hindi isang kumportableng institusyon kundi isang komunidad na kakatapos lang masugatan: binato si Esteban, nagkalat ang mga mananampalataya, at si Saulo mismo ang tagapagpatupad. Maliit ang lungsod; maraming pamilya ang personal na nakakakilala sa isa't isa. Ang pagpasok ni Saulo sa kanilang bahay ay katulad ng pagpasok ng isang dating opisyal ng militar sa bahay ng mga pinahirapan niya. Dagdag pa, may praktikal na takot: baka ito ay patibong, isang paraan para matukoy ang mga lider. Sa ganitong hangin ng pagdududa, ang panganib ay hindi lamang maling pagtanggap kundi maling pagtatakwil, at halos iyon ang nangyari.

Pagninilay

Sino ang taong, sa tingin mo, imposibleng maging kapatid mo kay Cristo, at ano ang totoong dahilan sa likod niyan?

Kung may isang Bernabe sa buhay mo na pumagitna noong hindi ka tinanggap ng iba, kanino ka naman maaaring maging Bernabe ngayong taon?