Exodo 3:14

Ang Teksto

Nagtanong si Moises ng isang bagay na praktikal: kung tatanungin siya ng mga Israelita kung ano ang pangalan ng Diyos na nagsugo sa kaniya, ano ang isasagot niya? Hindi siya binigyan ng Diyos ng isang pamilyar na titulo o ng pangalan ng isang diyos na kayang ilista sa tabi ng mga diyos ng Ehipto. Sa halip ay narinig niya: "AKO AY SI AKO." At pagkatapos, isang utos na dalhin ang pangalang iyon sa mga alipin: "Dapat mong sabihin sa mga Israelita, 'SI AKO ang nagpadala sa akin sa inyo.'" Ang sagot ay hindi paliwanag kundi pagpapakilala. Ang Diyos ay hindi nagbigay ng kahulugan na maaaring hawakan; nagbigay siya ng sarili niyang presensiya bilang sapat na garantiya para sa isang lalaking takot pa lamang sa unang hakbang.

Ang Puso Nito

Ang pangalang ito ay hindi palaisipan para sa mga pilosopo kundi pundasyon para sa mga nagdedesisyon. Sinasabi ng Diyos: hindi ako kayang ikahon, hindi ako nakadepende sa inyong pagsamba para umiral, at hindi ako mababago ng mga pangyayari. Ang "AKO AY SI AKO" ay nangangahulugang siya ang tanging nananatili kung sino siya anuman ang mangyari sa Ehipto, sa disyerto, o sa inyong trabaho sa Lunes. Mahalaga ito dahil halos lahat ng maling pagpili natin ay nag-uugat sa pagtitiwala sa isang bagay na nagbabago: ang opinyon ng mga tao, ang laman ng bank account, ang lakas ng katawan, ang katahimikan ng pamilya. Dito sinasabi ng Diyos na mayroon lamang isang Katotohanan na hindi nagbabago, at siya iyon. Kaya ang etika ng Exodo ay hindi panuntunan muna kundi presensiya muna: kumilos ka nang matuwid dahil kasama mo ang Isa na hindi nawawala.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangalang ibinigay sa nagniningas na puno ay hindi nanatiling abstrakto; naging kasaysayan ito. Ang Diyos na nagsabing "AKO AY SI AKO" ay siya ring nagsabi sa taludtod bago nito, "Ako ay tiyak na makakasama mo," at sa taludtod pagkatapos, na ito ang pangalan niya magpakailanman. Ibig sabihin, hindi lamang ito pangalan para sa isang henerasyon ng mga alipin kundi pangako na dadalhin sa bawat salinlahi. Kaya nang dumating si Jesus at paulit-ulit na nagsabi ng "Ako ang" (tinapay, ilaw, daan), hindi iyon pagnanakaw ng titulo kundi pagpapatuloy: ang Isa na hindi nagbabago ay lumapit sa laman. Ang paglaya mula sa Ehipto at ang paglaya mula sa kasalanan ay may iisang pirma. Ang Diyos na bumababa para iligtas ay hindi nagbago ng ugali sa pagitan ng dalawang Tipan.

Ang Salamin

Tingnan mo kung saan ka kumakapit kapag natatakot ka. Sa pagsusulit ng buhay, bihira tayong magsinungaling dahil mahilig tayong magsinungaling; nagsisinungaling tayo dahil may kinakatakutan tayong mawala. Pinalalabo mo ang ulat sa trabaho dahil baka mapansin ang pagkukulang mo. Hindi mo sinasabi ang totoo sa asawa mo tungkol sa utang dahil ayaw mong masira ang gabi. Hindi ka kumikibo kapag may inaapi sa opisina dahil masyadong mahal ang pakikialam. Lahat iyon ay anyo ng tanong ni Moises: "Sino ba ako?" At ang sagot ng Diyos ay hindi palakasan ng loob kundi pangalan: ang hindi nagbabagong Isa ang nagsugo sa iyo. Ngayong araw, isulat mo sa papel ang isang bagay na iniiwasan mong sabihin dahil sa takot, at sa ilalim nito isulat ang: "SI AKO ang nagpadala sa akin." Pagkatapos, gawin ang unang maliit na hakbang nito bago matapos ang araw.

Ang Tanong

Hindi naman talaga sinagot ng Diyos ang tanong ni Moises, hindi ba? Humingi si Moises ng pangalan na kayang ipaliwanag sa mga tao; natanggap niya ang isang pangungusap na umiikot pabalik sa sarili nito. May kalupitan dito. Kapag nasa gitna ka ng pagdurusa at hinihingi mo ang paliwanag ng Diyos, madalas ang natatanggap mo ay hindi paliwanag kundi ang Diyos mismo. Narinig niya ang pagsigaw ng Israel, ngunit apat na raang taon muna bago siya bumaba. Walang sagot sa teksto kung bakit ngayon at hindi noon. Ang tanging ibinibigay ay ang katiyakan na ang Isa na kumikilos ngayon ay hindi ibang Diyos kaysa sa Diyos nina Abraham, Isaac at Jacob. Hindi iyon nagpapaginhawa agad. Pero iyon ang tanging bagay na kayang pasanin ang bigat ng isang buhay.

Ang Mga Unang Nakarinig

Ang mga unang nakarinig nito ay mga taong nabuhay sa gitna ng libo-libong pangalan ng diyos. Sa Ehipto, ang pangalan ay kapangyarihan: kung alam mo ang pangalan ng isang diyos, may hawak ka sa kaniya, may bulong ka, may anting-anting ka. Ganito ang relihiyon noon, isang sistema ng pagkontrol. Kaya ang tanong ni Moises ay hindi lang pagka-usisa; ito ay hinihinging kredensiyal mula sa mga taong gusto ring may mahawakan. At ang Diyos ay tumangging maging hawakan. Para sa mga alipin na walang kontrol sa anuman, kahit sa sariling katawan, ito ay nakakatakot at nakakalaya nang sabay: ang Diyos na hindi nila kayang gamitin ay siya ring Diyos na hindi kayang suhulan o pigilan ni Paraon.

Ang Detalye

Pansinin ang maliit na pagbabago sa loob ng iisang taludtod. Una: "AKO AY SI AKO." Pagkatapos, kapag ipapasa na kay Moises ang pangalan: "SI AKO ang nagpadala sa akin sa inyo." Ang buong pangungusap ay pinaikli sa dalawang salita, at ang dalawang salitang iyon ang dapat dalhin ni Moises sa harap ng mga nakatatanda at ng trono ng Ehipto. Ibig sabihin, ang pinakamalalim na katotohanan tungkol sa Diyos ay pinadadala sa pamamagitan ng isang nauutal na pastol. Hindi siya binigyan ng hukbo, ng dokumento, ng pirma. Binigyan siya ng pangalan na dadalhin sa bibig niya. At iyon ang palaging paraan ng Diyos: ang kaniyang katotohanan ay isinasakay sa mga taong hindi sapat.

Pagninilay

Anong desisyon ang pinagpapaliban mo ngayon dahil naghihintay ka ng katiyakan na hindi naman ibinibigay ng Diyos, gayong ibinigay na niya ang sarili niya?

Sa alin sa mga bahagi ng buhay mo, trabaho, pera, pamilya, katawan, ka pinakamalakas na kumakapit sa isang bagay na nagbabago?