Genesis 20:17

Ang Teksto

Matapos ibalik ni Abimelech si Sarah at hustuhan ng mga kaloob ang pagkakamali, dumating ang pinakakakaibang pangyayari sa buong kabanata: "nanalangin si Abraham sa Diyos at pinagaling ng Diyos si Abimelech, ang kanyang asawa, at kanyang mga babaeng alipin para sila ay tuluyan ng magkaroon ng anak." Ang lalaking nagsinungaling, ang lalaking naglagay sa isang buong kaharian sa panganib ng kamatayan, ay siya ring tumayo sa harap ng Diyos para sa kanila. At tumugon ang Diyos. Bumukas ang mga sinapupunan na kanyang isinara. Ang susunod na talata ang nagpapaliwanag kung bakit kailangan ang panalangin: si Yahweh mismo ang nagsara ng lahat ng sinapupunan sa sambahayan ni Abimelech dahil kay Sarah.

Ang Puso ng Teksto

Narito ang nakakabiglang bagay: hindi binawi ng Diyos ang katungkulan ni Abraham dahil sa kasinungalingan nito. Tinawag siyang propeta ng Diyos sa talata 7 habang nakakalat pa ang mga pira-piraso ng kanyang karuwagan sa palasyo ni Gerar. Ang pagiging tagapamagitan ni Abraham ay hindi gantimpala sa kanyang integridad kundi bunga ng tipan. Ganito gumagalaw ang biyaya: hindi ito naghihintay na maging karapat-dapat ang pinili bago ito gamitin para sa kapakanan ng iba. At pansinin ang direksyon ng pagpapala. Ang pagano na si Abimelech, ang tagalabas, ang hindi kabilang sa pangako, ay siyang nakatanggap ng buhay sa pamamagitan ng panalangin ng pinili. Kung ano ang ipinangako sa Genesis 12, na pagpapalain sa pamamagitan ni Abraham ang lahat ng angkan ng lupa, ay nagsisimula nang matupad dito, sa pinakamarumi at pinakanakakahiyang sitwasyon.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang tipan ay nagdadala ng isang tungkulin na hindi mawawala sa kahit anong kabiguan ng tao: ang tagapamagitan. Dito mo unang nakikita sa Kasulatan ang isang tao na nananalangin para sa iba at may nangyayari. Hindi dahil mabuti siya, kundi dahil tinawag siya. At iyan ang hugis na paulit-ulit na lumilitaw hanggang sa dumating ang Isa na hindi lamang tinawag kundi tapat din. Si Abraham ay nananalangin para kay Abimelech matapos niya mismo ilagay ang lalaki sa panganib; si Cristo ay nananalangin para sa mga nagpako sa kanya. Ang sinulid ay magkatulad ngunit ang kalidad ay magkaiba: ang isa ay nagdala ng kasalanan sa kaharian at pagkatapos ay nanalangin, ang Isa ay dinala ang kasalanan ng kaharian at pagkatapos ay nanalangin. Hindi allegory ito; pattern ito, at tumuturo ito sa iisang direksyon.

Ang Salamin

May mga gabi na alam mong ikaw ang dahilan ng gulo. Nagsinungaling ka sa trabaho upang maprotektahan ang sarili, at ngayon may ibang nagdurusa sa bunga nito. Nag-isip ka tulad ni Abraham: "walang kinatatakutan na Diyos ang mga tao sa lugar na ito," kaya inuna mo ang iyong kaligtasan kaysa sa katotohanan. At pagkatapos ay may nagsasabi sa iyo na manalangin para sa taong napinsala mo. Nakakailang iyon. Ang unang reaksyon natin ay umatras: wala akong karapatan. Pero ang teksto ay hindi naghihintay na maging karapat-dapat si Abraham. Ang katungkulan ay nananatili kahit nanginginig ang kamay. Ngayon mismo, isulat sa isang piraso ng papel ang pangalan ng taong napinsala ng iyong kaduwagan o kasinungalingan, at ipanalangin siya nang malakas sa loob ng dalawang minuto.

Ang Profile

Para sa mga unang nakarinig nito, ang mga Israelita na nabubuhay sa gitna ng mga bansang may sariling diyos at sariling hari, may bigat ang kuwento na hindi agad natin naririnig. Narito ang isang dayuhang hari na may kapangyarihan nang buhay at kamatayan, at ang buong pag-asa ng kanyang bahay ay nakasalalay sa panalangin ng isang gala na walang lupa at walang hukbo. Ang sinapupunan ay hindi maliit na bagay sa mundong iyon; ito ang hinaharap ng isang dinastiya. Narinig nila: ang kapangyarihang nagbubukas ng sinapupunan ay hindi hawak ni Faraon, hindi ni Abimelech, kundi ni Yahweh lamang. At ang daan patungo sa buhay ay dumadaan sa taong may dalang pangako, kahit gaano kahina ang taong iyon.

Ang Detalye

Pansinin ang salitang "pinagaling." Hindi sinabi ng teksto na binawi ng Diyos ang parusa o pinawalang-bisa ang hatol; sinabi nitong may ginamot. Ang pagkabaog na dumating "dahil kay Sarah" ay tunay na sakit, isang pisikal na pagsara ng buhay sa isang buong sambahayan. At ang gamot ay hindi gamot kundi panalangin. Sa isang kulturang puno ng mga ritwal, mga anting-anting at mga pari na may pormula, ang paggaling dito ay dumating sa pamamagitan ng isang tao lamang na nagsalita sa Diyos. Walang seremonya, walang bayad, walang teknik. At pagkatapos ay bumukas ang mga sinapupunan. Ang buhay na pinigil ng Diyos ay ibinalik ng Diyos, sa pamamagitan ng bibig ng kanyang pinili.

Ang Tanong

Bakit pinarusahan ng Diyos ang sambahayan ni Abimelech kung si Abraham ang nagsinungaling? Si Abimelech mismo ang nagtanong: "Paano ako nagkasala sa iyo?" Walang malinis na sagot ang teksto. Pinoprotektahan ng Diyos si Sarah dahil nasa kanyang sinapupunan ang ipinangakong binhi, at tila ang buong sambahayan ay nadamay sa proteksyong iyon. Hindi ito patas sa paraang naiintindihan natin ang pagkapatas. Pero may isang bagay na hindi dapat palampasin: ang parusa ay pansamantala at ang paggaling ay tiyak, at ang Diyos mismo ang nagbigay ng daan palabas bago pa humingi si Abimelech. Nananatiling masakit ang tanong. Ngunit ang Diyos na pumili ng paraan ng pagsagip ay hindi tayo iniwan sa dilim tungkol sa kanyang hangarin: buhay, hindi kamatayan.

Pagninilay

Sino ang napinsala ng pagtatanggol mo sa sarili, at kailan ka huling nanalangin para sa kanya?

Kung ang katungkulan mong mamagitan ay hindi nakasalalay sa iyong pagiging karapat-dapat, ano ang nagpapatigil sa iyo sa panalangin?