JUAN 1:5

Ang Teksto

Sa gitna ng isang tekstong puno ng malalaking pahayag tungkol sa Salita na kasama ng Diyos at siyang Diyos, biglang may pumasok na ibang tanawin: kadiliman. "Ang liwanag ay sumisinag sa kadiliman, at ito ay hindi napawi nang kadiliman." Hindi sinabi ni Juan na wala nang dilim. Sinabi niyang may liwanag na patuloy na nagniningning doon mismo sa loob ng dilim, at hanggang ngayon ay hindi ito nagagapi.

Ang Puso ng Teksto

Pansinin ang panahunan: sumisinag, hindi sumikat. Kasalukuyan, tuloy-tuloy, hanggang ngayon habang binabasa mo ito. Ibig sabihin, ang kadiliman ay totoo. Hindi ito guni-guni ng mahihinang loob. Sapat itong makapal para kailanganing sabihin ni Juan na hindi ito nagtagumpay. Ngunit ito ang mahalaga: hindi sinabi ng teksto na natalo ng liwanag ang dilim sa pamamagitan ng pag-alis nito. Ang sinabi ay pumasok ang liwanag doon at nanatili. Ganito ang paraan ng Diyos sa kasaysayan ng kaligtasan. Hindi siya naghihintay na lumiwanag muna ang mundo bago siya dumating. Ang buhay na nasa Salita, ayon sa talata 4, ang siyang naging liwanag ng sangkatauhan, at ang liwanag na iyon ay hindi nagpapadala ng sulat mula sa malayo. Pumapasok ito.

Ang Ugnayan sa Buong Kasulatan

Ang unang pandinig ng Griyegong-nagsasalitang Judio sa "Sa simula pa lamang" ay agad na bumabalik sa Genesis. Doon, may kadiliman sa ibabaw ng kalaliman, at ang unang salita ng Diyos ay nagpasilang ng liwanag. Ginagamit ni Juan ang parehong pagkakasunod-sunod, ngunit inililipat niya ito mula sa paglikha patungo sa pagtubos. Ang liwanag na nagpasimula ng sanlibutan ay siya ring pumasok dito nang hindi ito tinanggap, gaya ng sasabihin niya sa talata 11. At dito nagiging tiyak ang linyang ito: ang tagumpay laban sa dilim ay hindi isang ideya kundi isang tao, "ang Salita ay naging laman." Ang dilim ay sinalubong hindi ng liwanag na nasa itaas ng ulap kundi ng liwanag na may laman, may pagod, may dugo. Doon nakasalalay ang buong plano ng kaligtasan.

Ang Salamin

May mga umaga na ang salitang "sumisinag" ay parang pang-aasar. Ang resulta ng biopsy. Ang anak na tatlong taon nang hindi tumatawag. Ang trabahong pinagkaitan ka ng tapat na kasama. Ang panalanging paulit-ulit at walang sagot. Hindi ka pinapangakuan ni Juan na aalis ang dilim bago matapos ang buwan. Ang ipinangako niya ay hindi ito mananalo. Doon nasusubok ang ating tunay na kinatatakutan: hindi lang na masakit ang buhay, kundi na baka wala nang natitirang liwanag, na baka nag-iisa tayo sa kadiliman. Sinasagot iyon ng talatang ito nang tahimik ngunit matigas: nariyan siya, ngayon, sa loob mismo ng dilim mo. Ngayong araw, isulat sa isang piraso ng papel ang isang bagay na pinakamadilim sa buhay mo ngayon, at sa ilalim nito ay isulat nang buo ang talata 5. Ilagay ito kung saan mo ito makikita bukas ng umaga.

Ang Detalye

Ang salitang isinalin ditong "hindi napawi" ay galing sa Griyegong katelaben, at may dalawang mukha ito: maaaring "hindi nadaig" o "hindi naintindihan." Malamang na sinasadya ni Juan ang pagkalabo. Ang kadiliman ay hindi nagawang patayin ang liwanag, at hindi rin ito nagawang unawain. Nakikita natin ang dalawa sa buong Ebanghelyo. Sinusubukan siyang hulihin at hindi nila magawa; nakikinig sila sa kaniya at hindi nila makuha. At sa Kalbaryo, nang dumilim ang buong lupain sa tanghaling tapat, doon nangyari ang dalawa nang sabay: akala ng dilim ay napatay na nito ang liwanag, at hindi nito naunawaan na doon mismo ito natalo. Ang libingan ang huling pagtatangka ng kadiliman. Hindi rin ito umubra.

Ang Pangunahing Tauhan

Hindi tayo ang tauhan dito. Ang liwanag ang gumagawa ng lahat: sumisinag, tumatagos, nananatili. Walang inuutos sa atin ang talata 5. Wala kang hinihinging gawin, dahil hindi ito paglalarawan sa ating tapang kundi sa katangian ng Diyos. Ganito siya: hindi siya umuurong sa dilim, hindi siya nag-aantay ng maayos na kalagayan, hindi siya nangangailangan ng kooperasyon ng gabi para lumiwanag. Ito ang parehong Diyos na, ayon sa talata 3, naglikha ng lahat sa pamamagitan ng Salita, at ngayon ay pumapasok sa nasirang paglikha nang hindi tinatalikuran ito. May katiyakan sa kaniyang katahimikan. Hindi siya nakikipagtalo sa dilim; nagniningning lamang siya, at sapat na iyon.

Ang Kaugnay na mga Teksto

Sa Isaias 9, ang bayang lumalakad sa kadiliman ay nakakita ng malaking liwanag, at agad na sinusundan iyon ng pangako ng isang batang isisilang, isang Anak na ibibigay. Nakita na ng propeta ang hugis: hindi liwanag na abstrakto kundi liwanag na may pangalan at mukha. At sa Pahayag, sa dulo ng lahat, hindi na kailangan ng araw o lampara sa lungsod ng Diyos, dahil ang Kordero mismo ang ilaw nito. Sa pagitan ng dalawang iyon, tayo ay nakatayo sa talata 5: hindi na sa buong dilim, hindi pa sa ganap na liwanag, kundi sa liwanag na sumisinag sa kadiliman at hindi kailanman napawi.

Pagninilay

Sa aling bahagi ng buhay mo mas madali kang maniwala na malakas ang dilim kaysa maniwala na hindi ito nananalo, at bakit doon?

Kung ang liwanag ay hindi ideya kundi isang tao, ano ang ibig sabihin niyan para sa paraan ng iyong panalangin ngayong linggo?