Marcos 6:14

Ang Teksto

May narinig ang hari. Habang naglalakad ang Labindalawa sa alikabok ng Galilea, nagpapalayas ng demonyo at nagpapahid ng langis sa maysakit, umakyat ang balita mula sa mga nayon hanggang sa palasyo: kilalang-kilala na ang pangalan ni Jesus. At sa mesa ng kapangyarihan, may bumulong ng isang paliwanag na parang ulo ng patalim: "Si Juan na Tagapagbautismo ay binuhay mula sa mga patay at dahil dito, ang mga kamangha-manghang kapangyarihang ito ang kumikilos sa kaniya." Isang talata lamang ito, ngunit may lamig na dumadaloy dito. Ang pinatay ay hindi nanatiling patay sa isipan ng pumatay. Ang pangalang akala ni Herodes ay naputol na sa bandehado ay bumabalik sa kaniya, ngayon ay may ibang mukha, ibang tinig, at higit na malawak na kapangyarihan.

Ang Ubod

Pansinin kung paano dumating ang kaharian ng Diyos sa palasyo: hindi sa pamamagitan ng embahador, hindi sa pamamagitan ng rebolusyon, kundi sa pamamagitan ng balita. Ang mga alagad ay walang tinapay, walang sisidlan, walang pera sa sinturon, ngunit ang bunga ng kanilang paglalakad ay umabot sa tainga ng isang hari. Ganito kumikilos ang Diyos: mula sa ibaba paitaas, mula sa mga nayon patungo sa trono, hanggang ang kapangyarihang sanay na makarinig lamang ng papuri ay mapilitang makinig sa isang pangalan na hindi nito kontrolado. At narito ang mapait na ubod: naririnig ni Herodes si Jesus, ngunit ang tanging naririnig niya ay ang sarili niyang budhi. Ang kasalanang hindi pinagsisihan ay nagiging salamin na nakaharang sa pagitan natin at ng Panginoon. Hindi si Jesus ang nakikita niya, kundi ang kaniyang krimen na nagbalik na may hininga.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Si Herodes ang unang tao sa Ebanghelyo ni Marcos na bumibigkas ng salitang pagkabuhay-muli, at ginagawa niya ito bilang bangungot, hindi bilang pag-asa. "Si Juan na pinugutan ko ng ulo ay binuhay," sabi niya sa talatang 16, at doon tumitibok ang buong kuwento ng Diyos sa isang maling pagkakadikit. Tama ang gramatika ni Herodes, mali ang paksa. Hindi si Juan ang babangon; si Juan ang tagapagbalita na nauuna sa daan, pati sa daan patungo sa kamatayan. Ngunit nahuli ng takot ni Herodes ang isang katotohanang matagal nang nakasulat sa kasaysayan ng Israel: hindi mapapatahimik ng espada ang tinig ng Diyos. Papatayin mo ang propeta, aahon ang propesiya. At sa huli, may isang Ulo talaga na babangon, at hindi iyon paghihiganti kundi kaligtasan.

Ang Salamin

May pangalan ka bang ayaw mong marinig? Isang katrabahong sinira mo ang reputasyon noong nahihirapan ka sa promosyon. Isang kapatid na hindi mo na kinakausap dahil mas madali iyon kaysa aminin ang nasabi mo sa libing ng inyong ama. Isang desisyon tungkol sa pera na alam mong hindi tapat ngunit naipasa mo na bilang "praktikal." Ganito gumagana ang budhi ni Herodes: hindi siya tinatakot ng multo, tinatakot siya ng katotohanan na nagbihis ng multo. At habang hindi natin pinangangalanan ang kasalanan bilang kasalanan, bawat himala, bawat sermon, bawat mabuting balita ay darating sa atin na may takot imbes na may galak. Ngayong araw, isulat sa papel ang isang pangalan o pangyayaring ayaw mong marinig muli, sabihin nang malakas sa Diyos: "Ito ang kasalanan ko," at huwag nang idagdag ang paliwanag.

Ang Ugnayan ng mga Teksto

Nang makasalubong ni Elias si Haring Ahab matapos ang pagpatay kay Nabot, binati siya ng hari bilang kaaway; alam ng hari na ang pagdating ng propeta ay paghatol, dahil hindi nakalimot ang Diyos sa dugong nabuhos. Kaya hindi aksidente na ang ilan ay nagsabi sa talatang 15, "Siya si Elias." Ang mga tao ay humahanap ng lumang kategorya para sa isang bagong bagay. At pagsapit ng Marcos 8, tatanungin ni Jesus ang kaniyang sariling mga alagad kung ano ang sinasabi ng mga tao tungkol sa kaniya, at eksaktong ang listahan ni Herodes ang isasagot nila: Juan, Elias, propeta. Ang pagkakaiba ay iisang tanong: "Sino ang sabi ninyo?" Hindi sapat ang tsismis ng bayan; kailangan ng pangalan mula sa iyong sariling bibig.

Ang Detalye

"Kilalang-kilala na ang pangalan ni Jesus." Maliit na parirala, malaking pagbabago. Hanggang sa puntong ito, ang pangalan ni Jesus ay kumakalat sa mga pamilihan at bahay-dalanginan; ngayon ay pumapasok ito sa palasyo, kung saan ang mga pangalan ay politika. Para sa isang hari na humahawak ng trono sa awa ng Roma, ang isang pangalang "kilalang-kilala" sa Galilea ay hindi inspirasyon kundi banta. Pansinin din ang pagkakasunod: ang pangalan ay sumikat hindi nang si Jesus ay nag-iisa, kundi nang isugo niya ang Labindalawa nang dalawahan. Ang pagpaparami ng mga tagapagdala ng pangalan ang nagdala sa pangalan sa trono. Ganito pa rin ang pamamaraan: hindi ng estratehiya mula sa itaas, kundi ng mga karaniwang taong may tungkod at sandalyas lamang.

Ang Pangunahing Tauhan

Si Herodes ang pinakamalungkot na tao sa kabanatang ito. Sinasabi ng talatang 20 na natatakot siya kay Juan, alam niyang matuwid ito, pinanatili niya itong ligtas, nabagabag siya sa pakikinig, "subalit siya ay nakinig sa kaniya na may galak." Narito ang isang lalaking naaakit sa katotohanan ngunit hindi handang sumuko rito. Nilibang niya ang kaniyang budhi gaya ng paglibang niya sa kaniyang mga panauhin: pakinggan, mamangha, pagkatapos ay bumalik sa hapag. At nang dumating ang sandali ng pagpili, mas mabigat sa kaniya ang hiya sa harap ng mga opisyal kaysa dugo ng isang banal na tao. Ito ang kakila-kilabot na posibilidad ng puso ng tao: maaari kang maging tagahanga ng Salita ng Diyos at mamatay pa ring hindi nagsisisi. Ang pagkamangha ay hindi pananampalataya.

Pagninilay

Aling tinig sa iyong buhay ang pinakikinggan mong "may galak" ngunit hindi mo sinusunod, at ano ang halagang babayaran mo kung susundin mo ito sa linggong ito?

Kung tatanungin ka ni Jesus ngayon kung sino siya para sa iyo, sasagot ka ba mula sa narinig mo sa iba, o mula sa isang bagay na talagang nangyari sa pagitan mo at niya?