Mateo 17:12

Ang Teksto

Pababa sila ng bundok, kalilipas lang ng liwanag na halos hindi kayang tingnan, at tinanong ng mga alagad kung bakit sinasabi ng mga eskriba na kailangan munang dumating si Elias. Sumagot si Jesus na totoo nga iyon, ngunit may idinagdag siyang bumabaligtad sa inaasahan: "si Elias ay dumating na, ngunit siya ay hindi nila nakilala." Hindi siya napansin, hindi siya nabigyang-halaga, at "ginawa nila ang nais nilang gawin sa kaniya." Pagkatapos ay ikinabit ni Jesus ang kapalaran ng sugo sa sarili niyang kapalaran: "Sa gayon ding paraan, ang Anak ng Tao ay magdurusa rin sa kanilang mga kamay." Dalawang pangungusap lamang, ngunit nasa loob nito ang buong anino ng krus.

Ang Ubod

May bagay dito na mabagal tumagos. Ang Diyos ay tumutupad sa kaniyang pangako, dumating nga si Elias, ngunit dumating siya sa paraang hindi nakilala ng mga nag-aabang sa kaniya. Hindi dahil kulang sila sa kaalaman; alam nila ang teksto, alam nila ang hula. Ang hindi nila alam ay kung paano kumikilos ang Diyos: hindi sa anyong madaling tanggapin, kundi sa anyong madaling tanggihan. At ang kakila-kilabot na linya ay ito: "ginawa nila ang nais nilang gawin sa kaniya." Hindi pinigilan ng Diyos ang kamay ng tao. Hinayaan niya ang kaniyang sugo na mapasailalim ng kalooban ng iba, at hinahayaan niya rin ang kaniyang Anak. Narito ang isang Diyos na hindi nagliligtas sa pamamagitan ng pagharang sa karahasan kundi sa pamamagitan ng pagpasok dito. Hindi ito maginhawang alamin. Pero ito ang tanging Diyos na binabanggit ng teksto.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangako tungkol kay Elias ay ang huling tinig ng Lumang Tipan, ang pangakong may darating na maghahanda bago sumapit ang araw ng Panginoon. Sinasabi ni Jesus na natupad na ito, at natupad sa isang taong nabuhay sa ilang at namatay sa bilangguan dahil sa isang sumpa sa hapunan. Ganito tumutupad ang Diyos: totoo, ngunit hindi maringal. "Totoo na darating si Elias at aayusin ang lahat ng mga bagay," sabi niya sa naunang talata, at pagkatapos ay ipinapakita niyang ang pag-aayos ng lahat ng bagay ay dumaraan sa pagkabasag ng sugo. Mula Abel hanggang kay Juan hanggang sa krus, iisa ang hugis ng sinulid. Hindi ito patterning na pinilit; si Jesus mismo ang gumuhit nito, at ginuhit niya ito patungo sa kaniyang sariling katawan.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na umaasang makikilala natin ang Diyos kapag dumating siya, na tayo sana ay hindi kabilang sa "nila" sa talatang ito. Ngunit paano kung ang hindi natin pagkilala ay nangyayari araw-araw, sa maliliit na anyo? Ang katrabahong palaging tumutuligsa sa iyo at may sinasabing totoo. Ang magulang na tumatanda at nagiging abala, na siya palang dala ng tinig ng Diyos sa buhay mo. Ang panalanging sinagot sa paraang ayaw mo. Madalas hindi natin tinatanggihan ang Diyos nang tahasan; hindi lang natin siya napapansin, dahil hindi siya dumating sa anyong inaasahan natin. At pagkatapos ay "ginawa nila ang nais nilang gawin" sa taong iyon. Ngayong araw, isulat sa papel ang pangalan ng isang taong sa palagay mo ay binabalewala mo, at manatili sa pangalang iyon nang tatlong minuto nang tahimik, nang hindi nagpaplano ng gagawin.

Ang mga Unang Nakarinig

Ang mga unang nakarinig nito ay mga mambabasang Judio na sumasampalataya kay Jesus at pinagtatanong ng mga kapwa nila Judio: kung Mesiyas nga siya, nasaan si Elias? Kung Mesiyas nga siya, bakit siya napako? Para sa kanila, ang sagot ni Jesus ay hindi pangkatuwiran lamang kundi pang-aliw. Tinutupad ng Diyos ang kaniyang salita kahit hindi ito kapansin-pansin. At higit pa: ang mga mambabasang ito ay nabubuhay sa panahon ng pag-uusig, nang ang mga kapatid nila ay ginagawan din ng "nais nilang gawin" ng mga may kapangyarihan. Narinig nila sa talatang ito na hindi ito patunay ng kabiguan ng Diyos. Ganito dumaan ang sugo. Ganito dumaan ang Anak. Hindi sila naiiba sa landas; kasama sila roon.

Konteksto

Anim na araw lamang ang nakalipas mula nang sabihin ni Jesus sa unang pagkakataon na kailangan niyang magdusa at mamatay, at tinutulan siya ni Pedro. Pagkatapos ay ang bundok, ang liwanag, ang tinig mula sa ulap: "Makinig kayo sa kaniya." Ngayon ay pababa na sila, bumabalik sa alikabok at sa mga taong naghihintay sa ibaba. Ang usapang ito ay nangyayari sa daan, hindi sa templo, hindi sa harap ng madla. Mahalaga iyon. Ang pinakamadilim na pahayag ni Jesus ay sinasabi sa tatlong lalaking kagagaling lang sa kaluwalhatian, na parang sinasabing ang nakita ninyo roon at ang maririnig ninyo rito ay hindi dalawang magkaibang kuwento. Ang nagniningning na mukha at ang kamay na magdurusa ay sa iisang tao.

Ang Tanong

Bakit hinayaan ng Diyos na gawin ng mga tao ang nais nila sa kaniyang sugo? Maaari sanang iligtas si Juan; isang anghel lamang ang kailangan, tulad ng kay Pedro sa bilangguan. Hindi dumating ang anghel. At kapag sinabi ni Jesus na "sa gayon ding paraan" siya ay magdurusa, hindi niya ipinapaliwanag kung bakit. Hindi niya tinatakpan ang sakit ng isang dahilan. May mga sagot tayong maaaring banggitin, ang kalayaan ng tao, ang pagtubos sa pamamagitan ng pagdurusa, at totoo naman ang mga ito, ngunit hindi ito ang sinasabi ng talata. Ang sinasabi nito ay naganap ito, at alam ni Jesus na mangyayari sa kaniya, at patuloy pa rin siyang naglakad pababa ng bundok. Marahil sa ngayon ay sapat na iyon: hindi paliwanag kundi pagsama.

Pagninilay

Sino ang dumating sa buhay mo sa anyong hindi mo inasahan, at hindi mo nakilala hanggang sa huli?

Kung alam mong tatahakin pa rin ni Jesus ang daang iyon kahit alam niya ang katapusan, ano ang sinasabi nito tungkol sa pag-ibig na handang tanggapin ang kamay ng iba?