Mga Awit 105:21

Ang Teksto

Kahapon, kadena. Ngayon, susi. Iyan ang buong lawak ng talata 21: si Jose, ang binatang ipinagbili bilang alipin at iginapos ng bakal, ay itinalaga ngayong tagapamahala ng sambahayan ng Paraon at katiwala ng lahat ng kaniyang ari-arian. Hindi ito basta magandang pagbabago ng kapalaran. Sa loob ng awit, ito ang sandali kung saan ang pinakamahina sa angkan ni Abraham ay napupunta sa pangalawang pinakamataas na posisyon sa pinakamakapangyarihang imperyo ng panahong iyon. Ang salaysay ni Jose sa Genesis ay pinipiga rito ng salmista hanggang sa manatili lamang ang buto: taggutom, pagkabilanggo, hula, paglaya, pamamahala. At ang lahat ng ito ay ikinuwento hindi bilang talambuhay ng isang bayani kundi bilang ebidensiya ng katapatan ng Diyos sa kaniyang tipan.

Ang Kaibuturan

Pansinin kung sino ang gumagalaw sa pangungusap. "Siya ay itinalaga." May nagtalaga sa kaniya. Sa mismong pangyayari, ang Paraon ang nag-utos; pero sa awit, ang nagsasalita mula pa sa talata 16 ay iisa: "Nagdala siya ng taggutom sa lupa… Pinauna niya ang isang lalaki sa kanila." Ang taggutom at ang pagtaas ni Jose ay parehong gawa ng Diyos. Ito ang matigas at nakapagpapalayang punto: ang trono ng Ehipto ay hindi nasa labas ng sakop ng paghahari ni Yahweh. Ang tipan kay Abraham ay hindi natutupad sa kabila ng kasaysayan kundi sa loob mismo nito, sa pamamagitan ng mga taong walang kapangyarihan, sa mga institusyong hindi kumikilala sa Diyos. At ang kapangyarihang natanggap ni Jose ay hindi para sa sarili niyang karangalan kundi para sa pag-iingat ng buhay, ang uri ng awtoridad na ipinagkakaloob, hindi inaagaw.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang hugis ng talata 21 ay umuulit sa buong Kasulatan: ang ibinabang tao ay itinataas, at ang pagtataas na iyon ay nagdadala ng buhay sa iba. Si Jose ay iginapos ng bakal at pagkatapos ay pinagkatiwalaan ng lahat ng ari-arian ng Paraon, at ang resulta ay hindi personal na tagumpay kundi ang pagkakabuhay ng isang pamilyang mamamatay na sa gutom. Doon nakaukit ang anino ng ebanghelyo. Ang Anak na tinanggihan at ibinilang sa mga salarin ay binigyan ng pangalang higit sa lahat ng pangalan, at ang lahat ay ipinasakop sa kaniyang mga kamay, hindi para sa kaniyang ginhawa kundi para may makaligtas. Hindi ito alegoryang pinilit; ito ang paraan ng pagtupad ng Diyos sa kaniyang mga pangako, laging sa pamamagitan ng landas pababa bago pataas.

Ang Salamin

May bahagi sa atin na naghahanap ng kapangyarihan upang hindi na muling masaktan. Ang bakal na kadena sa talata 18 ay nag-iwan ng marka, at ang natural na reaksyon ay: kapag nasa akin na ang susi, hindi na ako magiging bilanggo kaninuman. Pero ang tekstong ito ay nagsasabing ang awtoridad ay hindi panangga kundi tungkulin. Ang posisyon mo sa trabaho, ang pera sa bangko, ang paggalang na tinatamasa mo sa simbahan o sa pamilya, ang lakas ng katawan mo habang mayroon pa: lahat ito ay ipinagkatiwala, hindi pinagwagian. Ang tanong ay hindi kung paano ito mapananatili kundi kaninong gutom ang nakasalalay dito. Ngayon, isulat sa isang papel ang isang bagay na hawak mo (pera, impluwensiya, oras, kakayahan) at sa tabi nito ang pangalan ng isang taong makakabangon dahil doon, at ipanalangin ang pangalang iyon nang malakas.

Ang Detalye

Ang salitang "itinalaga" ay tahimik pero mabigat. Hindi sinasabi ng salmista na umakyat si Jose, nagpakitang-gilas, o nagtiyaga hanggang sa mapansin. Ang panlapi ng pagkakatalaga ay naglalagay ng ibang kamay sa likod ng pangyayari. Sa talata 19 ay sinabi na "Pinatunayan ng salita ni Yahweh na siya ay matuwid," at ang salitang iyon ang totoong dumadala sa kaniya mula sa piitan patungo sa palasyo. Kaya nga wala ni isang salita ng papuri kay Jose sa talatang ito. Ang buong awit ay tungkol sa isang Diyos na "Inaalala niya ang kaniyang tipan magpakailanman." Ang pinakamatibay na hibla ng kasaysayan ay hindi ang talino ng tao kundi ang memorya ng Diyos.

Ang Pangunahing Tauhan

Bagaman si Jose ang nakikita, ang tunay na tauhan dito ay si Yahweh, at ang larawan sa kaniya ay hindi malambot. Siya ang nagdala ng taggutom at siya rin ang naglaan ng katiwala. Siya ang pumapayag sa kadena at siya ang nagbubukas ng pinto. Ang Diyos ng talata 21 ay hindi tagapagligtas na dumarating lamang pagkatapos ng sakuna; siya ang Panginoon ng buong pangyayari, kasama ang mga bahaging hindi natin maipapaliwanag. At ang pinakanakakagulat: ang kaniyang layunin sa likod ng lahat ay isang pangako sa isang matagal nang patay na lalaki, si Abraham. Mayroong Diyos na sineseryoso ang kaniyang salita nang higit pa sa pagseseryoso natin sa ating kaligtasan.

Ang Tanong

Kung ang Diyos ang nagpauna kay Jose, kailangan din bang siya ang nagpadala kay Jose sa piitan? Hindi umiiwas ang awit: sa talata 25 ay sinabing siya ang nagdulot sa kaaway na kapootan ang kaniyang bayan. Hindi ito kumportableng teolohiya. Hindi sinasabi ng teksto na ang kasalanan ng mga kapatid ni Jose ay biglang naging mabuti, at hindi rin sinasabing walang saysay ang sakit. Sinasabi lamang na kahit ang kasamaan ay hindi nakalabas sa sakop ng paghahari ng Diyos. Nananatiling madilim ang sulok na ito, at mapanganib ang mabilis na paliwanag. Ang tanging nadadala natin mula sa talata 21 ay hindi isang sistema kundi isang katiyakan: hindi natatapos ang kuwento sa kadena.

Pagninilay

Anong kapangyarihan o kakayahan ang hawak mo ngayon na mas madaling ipagtanggol kaysa ipamahagi, at bakit?

Saang bahagi ng buhay mo ngayon ka nasa piitan pa rin, at ano ang ibig sabihin na may Diyos na nakaaalala ng kaniyang pangako doon?