Mhubiri 1:3

Maandiko Yenyewe

Picha hii: jioni inaingia Yerusalemu. Mzee mmoja amesimama juu ya dari ya jumba lake, chokaa bado ina joto la jua la mchana. Chini yake kuna mabustani aliyoyapanda, mabirika aliyoyachimba, nyumba alizozijenga. Kila kitu ni chake. Na kinywani mwake kinatoka swali ambalo si la mtu aliyeshindwa, bali la mtu aliyefanikiwa kupita kiasi: "Ni faida gani wanadamu huipata kutoka katika kazi zote wazifanyazo chini ya jua?" Siyo kilio cha mvivu. Ni hesabu ya mfanyabiashara aliyechoka, akiangalia daftari lake la mapato na kutambua kwamba safu ya mwisho, ile ya faida halisi, haijawahi kujazwa.

Kiini

Neno analolitumia Mwalimu hapa ni la sokoni: yitron, kile kinachobaki mkononi baada ya gharama zote kutolewa. Mfanyakazi anajua maana yake. Unalima, unavuna, unauza, unalipa deni, unanunua mbegu za msimu ujao, na mwishoni unabaki na kiasi gani? Mwalimu anauliza swali hilo kuhusu maisha yote. Na kifungu "chini ya jua" ndicho kinachoufunga mzingo: ndani ya ulimwengu huu, kati ya kuzaliwa na kaburi, bila kuangalia juu. Ndani ya mzingo huo, jibu ni sifuri. Hili siyo kukana kazi; ni kuikana kazi kama mahali pa kupata uzima wa milele. Mungu hajakufanya ili uweze kujinunulia maana kwa jasho lako. Jambo hilo haliuzwi.

Uzi Unaopita Katikati

Swali hili linarudisha mawazo kwenye Edeni, mahali ambapo ardhi ilianza kutoa miiba na mwanadamu akaambiwa atakula kwa jasho la uso wake hadi arudi mavumbini. Mwalimu hahubiri laana hiyo; anaiishi na kuihesabu. Na hapo ndipo tunapoona kwa nini Injili haianzi na ushauri wa kufanya kazi kwa bidii zaidi. Yesu Kristo anakuja ndani ya ulimwengu huu wa "chini ya jua", anafanya kazi ya seremala, anachoka, analala kwenye mashua. Kisha anasema maneno ambayo Mwalimu angeyatamani: "Njoni kwangu, ninyi nyote msumbukao na wenye kulemewa na mizigo." Faida ambayo jasho haliwezi kuizalisha inatolewa kama zawadi. Ufufuo ndio jibu la kimwili kwa swali la Mhubiri 1:3.

Kioo

Fikiri juu ya kile unachokiweka kwenye safu ya faida ya maisha yako. Labda ni cheo kazini ambacho umekilenga miaka saba. Labda ni watoto wanaosoma vizuri, nyumba iliyokamilika paa, biashara inayosimama. Vitu vyema vyote. Lakini jiulize kwa unyofu: je, unavitegemea ili uwe mtu wa maana? Kwa sababu Mwalimu anakuambia kitu kibaya na chenye huruma kwa wakati mmoja: hakuna kiasi cha kazi kitakachotosha. Utastaafu na dawati lako litachukuliwa na mtu mwingine ndani ya wiki mbili. Hili halikusudiwi kukukatisha tamaa, bali kukuachilia huru kutoka kwenye mzigo ambao haukupaswa kuubeba tangu mwanzo.

Leo, chukua karatasi na andika kazi moja uliyoifanya wiki hii ambayo hakuna mtu aliyeiona wala kuishukuru. Kisha andika chini yake: "Hii ni ya Mungu, si ya faida yangu." Iweke mfukoni.

Mwangwi wa Maandiko

Mstari huu unaongea moja kwa moja na Zaburi 90, maombi ya Musa, ambapo miaka ya mwanadamu inafananishwa na nyasi inayochipua asubuhi na kunyauka jioni. Musa anamaliza sala yake kwa ombi: Bwana, uithibitishe kazi ya mikono yetu. Yaani, anakiri kwamba kazi haiwezi kujithibitisha yenyewe; lazima ipokee uthibitisho kutoka nje. Hapo ndipo Mwalimu na Musa wanakutana. Na Paulo anamalizia mstari ule mrefu kuhusu ufufuo kwa kusema kwamba taabu yetu katika Bwana si bure. Angalia tofauti: si kwamba kazi imekuwa na faida ghafla, bali kwamba imewekwa ndani ya Bwana aliyefufuka. Nje ya hapo, Mwalimu anabaki sahihi kabisa.

Mhusika Mkuu

Mwalimu, mwana wa Daudi, siyo mtu mwenye uchungu. Ni mtu mwenye macho wazi. Ametafuta, kama anavyosema baadaye, "kwa hekima kila kitu kinachofanywa chini ya mbingu," na ameona. Mtu wa aina hii ni hatari kwa dini ya juujuu, kwa sababu hajifanyi. Hali yake ya moyo ni mchanganyiko wa uchovu na uaminifu: amekataa kujidanganya, lakini bado anazungumza, bado anafundisha, bado anamtaja Mungu kama yule aliyetupatia "jukumu zito" hili. Huyu ni mwamini aliyefika ukingoni mwa kile ambacho akili inaweza kukifikia, akasimama pale, na akachagua kutokimbia. Kanisa linahitaji watu kama hao zaidi kuliko linavyodhani.

Mazingira

Maneno haya yanatoka Yerusalemu, mji wa mfalme, mahali ambapo utajiri na ibada vilikaa karibu sana. Katika ulimwengu wa kale, mfalme ndiye aliyepaswa kuwa mfano wa mafanikio: majumba, misafara ya biashara, hekima inayovutia wafalme wengine. Watu wa kawaida walifanya kazi kuanzia mapambazuko hadi giza ili wapate mkate wa siku. Sasa fikiri mshtuko wa kusikia mtu aliye juu kabisa ya ngazi akisema kwamba kilele ni tupu. Katika utamaduni ambao mafanikio yalichukuliwa kuwa ishara ya baraka ya Mungu, hili ni jambo linalotikisa. Mwalimu hajasimama chini ya ngazi akilalamika; amepanda hadi juu kabisa, ametazama pande zote, na amerudi kutuambia kile alichokiona.

Tafakari

Ni jambo gani unalolifanya kwa bidii kwa sababu unaogopa kile ambacho ungekuwa bila hilo?

Kama kazi yako yote ya mwaka huu ingesahaulika kabisa baada ya miaka hamsini, ni kipi kingebaki chenye thamani, na kwa nini?