Yohana 14:14

Maandiko Yenyewe

Yesu yuko chumbani na wanafunzi wake, saa chache kabla ya msalaba, na anawapa ahadi inayoonekana kuwa kubwa kupita kiasi: "Kama mkiomba kitu chochote katika jina langu, hilo nitafanya." Anasema hivi baada ya kutangaza kwamba anakwenda kwa Baba, na kwamba wale wanaomwamini watafanya kazi zake, hata kazi kubwa zaidi. Ahadi hii si kifungu kilichosimama peke yake; imefungwa kwenye kusudi alilolitaja mstari mmoja nyuma, kwamba "Baba aweze kutukuzwa katika Mwana."

Kiini

Neno "chochote" linakwaruza. Linasikika kama hundi iliyosainiwa lakini bila kiasi kilichoandikwa. Hata hivyo kiini si ukubwa wa kile tunachoweza kuomba, bali ni nani sasa anayepokea maombi yetu. Yesu hasemi "Baba atafanya"; anasema "nitafanya". Yule anayeenda kufa na kufufuka ndiye atakayetenda. Maombi yanakuwa mahusiano na Mwana aliyetukuzwa, si utaratibu wa kupata mahitaji. Na kwa sababu ni yeye anayetenda, ni yeye pia anayeamua nini kinacholingana na jina lake. Hapa ndipo neema inapoonekana: hatuombewi kwa sababu tumejipanga vizuri kiroho, bali kwa sababu tumeunganishwa na yule ambaye Baba humsikiliza daima.

Uzi Unaopita

Katika Agano la Kale, kuomba kwa jina la mtu kulimaanisha kuja kwa mamlaka yake, kama mjumbe wa mfalme aliyesimama mbele ya watu akisema maneno yasiyo yake mwenyewe. Kuhani mkuu aliingia mahali patakatifu akiwa amebeba majina ya makabila kifuani mwake, si jina lake. Sasa Yesu anageuza mpangilio: sisi tunabeba jina lake. Ndiyo maana mstari huu unakaa katikati ya sura inayozungumzia kuondoka kwake, kuja kwa Roho, na makao yanayotayarishwa. Msalaba unafungua mlango wa maombi; kupaa kunaweka Mwana mahali pa kutenda; Roho anatufundisha kuomba. Ahadi hii si kipande cha ukarimu wa bahati nasibu, ni tunda la kazi nzima ya ukombozi.

Kioo

Kiri jambo moja: umewahi kusoma mstari huu na kuhisi uchungu, si furaha. Uliomba kwa jina la Yesu kwa ajili ya ndoa iliyokuwa inavunjika, kwa ajili ya majibu ya hospitali, kwa ajili ya kazi baada ya miezi kumi na miwili ya ukimya, na hakuna kilichotokea. Tangu wakati huo umejifunza kuomba maombi madogo, salama, yasiyoweza kukukatisha tamaa. Mstari huu unaweka kidole hapo. Lakini pia unafichua kitu kingine: mara ngapi tumetumia "katika jina la Yesu" kama muhuri wa kuhalalisha matakwa yetu, tukitaka Mungu asaini mipango tuliyokwisha ipanga? Jina lake si nyongeza mwishoni mwa sala; ni kujitoa kwa mapenzi yake. Leo, rudi kwenye ombi moja ulilolitupa kwa sababu lilikuchosha. Liandike kwenye karatasi kwa sentensi moja, kisha liombe kwa sauti, ukimalizia hivi: "Yesu, hili ninalileta kwa jina lako, na nitakuachia wewe kuamua." Dakika tano zinatosha.

Swali

Basi tunafanyaje na maombi yasiyojibiwa? Kudai kwamba tatizo daima ni imani yetu ndogo ni ukatili, na kudai kwamba "chochote" kwa kweli kinamaanisha "kidogo sana" ni kukwepa maneno ya Yesu. Ukweli mgumu ni kwamba Yesu anaweka kikomo ndani ya ahadi yenyewe: kusudi ni Baba atukuzwe katika Mwana. Kuna maombi ambayo Mungu hayajibu kwa sababu jibu lake lingelivunja kitu kikubwa zaidi kuliko kile tunachokiomba. Lakini hilo halitufariji tunapokaa kando ya kitanda cha hospitali. Yesu mwenyewe aliomba kikombe kiondoke, na hakikuondoka. Hapo ndipo tunapoachwa: si kwa maelezo kamili, bali kwa Mmoja aliyepitia ukimya ule ule na bado akauita Mungu Baba.

Wasifu wa Wasikilizaji

Wanafunzi waliosikia maneno haya walikuwa wanaume waliokuwa karibu kupoteza kila kitu. Walikuwa wamemfuata Yesu miaka mitatu, wakitegemea uwepo wake wa kimwili kwa kila kitu: alipozungumza, walisikia; alipoponya, waliona. Sasa anasema anaondoka. Hofu yao haikuwa ya kitheolojia bali ya kiutendaji kabisa: tutafanyaje bila yeye? Katika masikio yao, ahadi hii ilikuwa jibu la wasiwasi huo. Hakuwaachi na kumbukumbu tu; aliwaachia njia ya kuendelea kuzungumza naye, na ahadi kwamba mkono wake bado utatenda. Tomaso alikuwa amekiri hawajui njia; Filipo alikuwa ameomba kuonyeshwa Baba. Kwa watu wenye mashaka kama hao, Yesu haongezi masharti. Anaongeza ahadi.

Undani

Zingatia neno dogo linalorudiwa: "nitafanya". Katika mstari wa kumi na tatu na tena hapa. Katika sura nzima Yesu amesisitiza kwamba hasemi kwa mamlaka yake mwenyewe, kwamba "ni Baba anayeishi ndani yangu anayetenda kazi yake." Kisha ghafla anasema mara mbili: mimi nitafanya. Hii si kujisahau. Ni kufunua kwamba baada ya kupaa kwake, kazi ya Baba na kazi ya Mwana hazitenganishwi tena hata kidogo. Yule aliyeosha miguu ya wanafunzi masaa machache yaliyopita ndiye atakayeitikia maombi ya kanisa lake. Maombi yako hayapandi kwenda kwenye mfumo usio na uso. Yanakwenda kwa mtu mwenye makovu mikononi, ambaye alisema "nitafanya" akiwa anajua vizuri kabisa bei ya kuweza kusema hivyo.

Tafakari

Ni ombi gani uliliacha kwa sababu lilikuchosha zaidi kuliko lilivyokutia matumaini, na kwa nini?

Unapoongeza maneno "katika jina la Yesu", je, unakabidhi ombi lako kwake, au unajaribu kulihalalisha?