Mathayo 21:22

Maandiko

Baada ya mtini kunyauka na wanafunzi kushangaa, Yesu hageuzi mazungumzo kuwa somo la miujiza. Anawaambia kwamba imani isiyo na wasiwasi inaweza hata kuuambia mlima uondoke, kisha anafunga kwa sentensi fupi inayotuacha tukipumua kwa nguvu: "Chochote mtakachoomba kwa sala, huku mkiamini, mtapokea." Hakuna masharti yaliyoongezwa, hakuna maelezo ya ziada, hakuna tahadhari ya kitheolojia. Ni ahadi iliyowekwa wazi barabarani, kati ya mti uliokauka na hekalu lililotakaswa, na Yesu anaiacha pale bila kuifunika. Kabla hatujaanza kuipunguza nguvu yake, inafaa tukae nayo kimya kwa muda. Maneno haya yanatugusa mahali tulipojeruhiwa: maombi tuliyoyaomba, na majibu ambayo hayakuja.

Kiini

Ahadi hii si fomula ya kupata vitu. Ni ufunuo wa jinsi Mungu alivyo karibu. Yesu anasema kwamba mlango wa mbinguni hauko umefungwa kwa funguo za siri; uko wazi kwa yeyote anayebisha akiamini. Lakini kumbuka mahali maneno haya yanaposemwa. Yesu ametoka tu kusafisha hekalu, akisema: "Nyumba yangu itaitwa nyumba ya maombi." Mtini uliokauka ni picha ya dini yenye majani mengi lakini bila tunda. Kwa hiyo imani anayoizungumzia si matumaini makali ya kibinadamu, bali uhusiano hai na Mungu ambaye bado anataka nyumba ya maombi. Tatizo si kwamba Mungu ni mgumu kusikia. Tatizo ni kwamba sisi tumekuwa wafanyabiashara ndani ya hekalu, tukiomba kwa midomo iliyojaa mikataba badala ya uaminifu.

Uzi Unaopita Katikati

Kuanzia Abrahamu akijadiliana juu ya Sodoma hadi Musa akisimama kwenye ufa kati ya Mungu na watu, Maandiko yamejaa watu wanaoongea na Mungu kana kwamba maneno yao yanabadilisha kitu. Hiyo ndiyo ajabu ya agano: Mungu anajifunga kwa watu wake kiasi kwamba sala zao zinakuwa na uzito. Yesu anaingia Yerusalemu akiwa amempanda punda, mnyenyekevu, na ndani ya wiki moja atakuwa Gethsemane akiomba kikombe kiondoke. Hakupokea alichoomba, au tuseme alipokea kitu kikubwa zaidi: mapenzi ya Baba yakitimizwa kupitia msalaba. Ahadi ya mstari huu haivunjwi na Gethsemane; inafafanuliwa nayo. Kuamini si kumlazimisha Mungu atimize mpango wetu, bali kuwa na uhakika kwamba yeye ni Baba hata pale anaponyamaza, na kwamba kimya chake kina lengo.

Kioo

Labda umeomba kwa miaka mingi kwa ajili ya mtoto aliyeacha imani, au kwa ajili ya kazi iliyopotea, au kwa ajili ya mwili unaoumwa na hauponi. Na mstari huu unakugusa kama kisu: je, tatizo ni imani yangu? Je, nisingeamini zaidi, pengine jibu lingekuja? Hapo ndipo tunapoanza kuhesabu imani kama sarafu, na maombi kama biashara, na bila kujua tumerudisha meza za wabadilishaji fedha ndani ya hekalu la moyo wetu. Yesu hakusafisha hekalu ili tujenge soko jipya ndani. Aliisafisha ili iwe nyumba ya maombi, mahali pa kuzungumza na Baba bila kujificha. Leo, kaa kimya kwa dakika tano, taja kwa sauti jambo moja ambalo umeomba kwa muda mrefu bila jibu, na mwambie Mungu waziwazi: "Bado nakuamini, ingawa sikuelewi."

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Yesu mwenyewe alishawafundisha wanafunzi kuomba kwamba mapenzi ya Mungu yatendeke duniani kama mbinguni. Hilo ombi linakaa kama mzizi chini ya ahadi hii: kuomba kwa imani daima kunakua ndani ya kutaka kile Mungu anachotaka, si nje yake. Na Yohana anaandika katika barua yake ya kwanza kwamba tunapata tunachoomba tukiomba sawasawa na mapenzi yake. Hilo si kipunguzo kinachoharibu ahadi; ni mlango wa kuielewa. Kadhalika, maneno ya Yesu kuhusu sifa itokayo kwa watoto, "Kutoka kwa midomo ya watoto na watoto wachanga wanyonyao mna sifa kamili," yanatuonyesha aina ya imani anayoitaka: isiyohesabu, isiyojilinda, inayosema kile kilicho moyoni bila kujificha nyuma ya lugha ya dini.

Mhusika Mkuu

Yesu hapa ni mwalimu mwenye njaa. Mstari wa kumi na nane unasema wazi: "alikuwa na njaa." Ni Mungu aliyefanyika mwili, akitembea kuelekea mji utakaomwua, akiwa na tumbo tupu na moyo mzito, na bado anasimama kando ya njia kufundisha wanafunzi wake juu ya maombi. Katika wiki hii ya mwisho, kila kitu anachosema kina harufu ya kuaga. Anawapa kile watakachohitaji baada yake: si silaha, si mkakati, bali uhakika kwamba wanaweza kuongea na Baba. Kuna huruma ya ajabu hapa. Anajua watakimbia, watamkana, watakaa gizani siku tatu. Na bado anawaachia ahadi hii isiyozuiliwa. Hiyo inasema zaidi juu yake kuliko juu yao.

Undani Mdogo

Neno dogo "chochote" ndilo linalosumbua na kufariji kwa wakati mmoja. Si "mambo ya kiroho tu," si "mahitaji ya msingi." Chochote. Yesu angeweza kuweka mipaka, lakini hakuiweka. Kwa nini? Pengine kwa sababu lengo la maombi si kupanga orodha sahihi, bali kumkaribia Mungu bila kuficha hata kipande kimoja cha maisha yetu. Mtoto hachagui maneno yanayofaa kabla ya kuongea na baba yake. Mungu anapendelea ukweli mchafu kuliko unyenyekevu wa bandia. Hivyo "chochote" si leseni ya tamaa; ni mwaliko wa uwazi kamili. Lete pesa, mwili, ndoa, hofu, hasira. Lete kila kitu. Kinachotokea baada ya hapo ni kazi ya Mungu, si yako, na mara nyingi hutokea ndani yako kabla hakijatokea kwenye mazingira yako.

Maswali ya Kutafakari

Ni ombi gani uliloacha kuomba, na ni nini hasa kilichokufanya uache: kukata tamaa juu ya Mungu, au aibu ya kuonekana mwenye imani ndogo?

Kama Mungu angekujibu leo kile unachoomba kwa bidii zaidi, je, jibu hilo lingekukaribisha kwake, au lingekufanya umhitaji kidogo?