Warumi 8

Maandiko

Sura hii inaanza kwa kauli inayokata shauri: "hakuna hukumu ya adhabu juu yao walio katika Kristo Yesu." Kile ambacho sheria haikuweza kufanya kwa sababu ya udhaifu wa mwili, Mungu alikifanya kwa kumtuma Mwana wake; sasa Roho anayeishi ndani ya waamini anawaongoza waishi kwa jinsi ya Roho badala ya jinsi ya mwili, na kuwafanya kuwa wana wanaomwita Mungu "Abba, Baba." Kisha Paulo anapanua macho yetu: uumbaji wote unaugua ukisubiri ukombozi, sisi tunaugua pamoja nao, na Roho anaugua ndani yetu kwa maombi yasiyoweza kutamkwa. Sura inafunga kwa mfululizo wa maswali yasiyo na jibu la kutisha: nani atakayetushitaki, nani atakayetutenga na upendo wa Kristo? Hakuna kitu chochote katika uumbaji wote.

Kiini

Watu wengi husoma Warumi 8 kama mto wa faraja, na kweli ni hivyo. Lakini kiini chake ni maadili kabla ya kuwa hisia. Paulo hasemi tu kwamba tumesamehewa; anasema kwamba nguvu iliyotufunga imevunjwa. "Kanuni ya Roho wa uzima" imechukua nafasi ya "kanuni ya dhambi na mauti," na matokeo yake ni namna mpya ya kuishi, si hali mpya ya kujisikia. Ndiyo maana mstari wa 12 unatumia lugha ya deni: "sisi tu wadeni, lakini si kwa mwili." Mwili haustahili tena chochote kutoka kwetu. Hatuna wajibu kwa hasira zetu za zamani, kwa tamaa zetu, kwa ubinafsi uliokuwa ukituagiza. Neema haikutuacha huru tuishi ovyo; ilituhamisha kutoka kwa bwana mmoja hadi kwa Baba. Na Baba huyu hatuogopeshi: tunamwita Abba, si kwa woga wa mtumwa, bali kwa uhuru wa mtoto anayerithi pamoja na Kristo, hata kupitia mateso.

Uzi Unaounganisha

Habari ya uumbaji unaougua inaturudisha moja kwa moja Mwanzo 3, ambapo ardhi ililaaniwa kwa sababu ya mwanadamu. Paulo anasema uumbaji "ulitiishwa chini ya ubatili, si kwa hiari yake": si kosa la miti wala bahari, ni sisi tuliovuta ulimwengu ndani ya uharibifu wetu. Na sasa uumbaji unangoja siku ambayo wana wa Mungu watafunuliwa, kwa sababu ukombozi wetu ndio mlango wa ukombozi wake. Hapo ndipo Kristo anasimama: yeye ni "mzaliwa wa kwanza miongoni mwa ndugu wengi," Adamu mpya anayeanzisha jamii mpya ya wanadamu ambao hatimaye wanaubeba ulimwengu kwa uaminifu badala ya kuuvunja. Wokovu wetu si kutoroka dunia, ni kurudishwa katika wito wa awali wa kuitunza kwa utukufu wa Mungu.

Kioo

Angalia mahali ambapo mwili bado unadai malipo kwako. Labda ni hasira inayolipuka nyumbani na kisha kujitetea kwa "mimi ni hivi tu." Labda ni pesa: kununua ili kutuliza wasiwasi, kupanga bajeti kama mtu asiye na Baba anayekirimia "mambo yote." Labda ni mwili wako, unaotumiwa kama mahali pa faragha ambapo hakuna anayeona. Paulo anasema wazi: hulipi deni hilo tena. Na anaenda mbali zaidi kwa kutumia lugha kali, "kuyafisha matendo ya mwili," ambayo si upole. Wakati huohuo, kwa yule anayejilaumu kila usiku, sura hii inakata shauri: hakuna hukumu ya adhabu; Mungu ndiye anayehesabia haki, na Kristo anaomba kwa niaba yako sasa hivi.

Leo, andika kwenye karatasi jambo moja mahususi ambalo mwili unadai kwako, kwa jina lake halisi, si kwa maneno mepesi. Kisha lisemee kwa sauti mbele za Mungu: "Mimi si mdeni wako." Kisha chana karatasi hiyo.

Undani

Neno lililotafsiriwa "mnayafisha" katika mstari wa 13 ni tendo linaloendelea, na ni sisi tunaotenda. Paulo hasemi "subiri Roho akufishie" wala "jitahidi mwenyewe." Anasema tunafisha, lakini "kwa Roho." Hii ni sarufi ya maisha ya Kikristo yote: nguvu ni yake, uamuzi ni wetu. Ndiyo maana hakuna njia ya kutoroka kwa kusema "nimeachiliwa Mungu afanye." Kufisha ni neno la kaburi, si la mazungumzo. Mazoea fulani hayaboreshwi, yanauawa. Na yanaendelea kufa kila siku, si mara moja katika mkutano wa kuamsha roho. Roho hakupewi hisia tu; anakupa uwezo wa kusema hapana leo asubuhi, na kesho asubuhi tena.

Wasifu

Waliosikia barua hii Rumi walikuwa kanisa lililochanganyika, Wayahudi na watu wa mataifa, wengi wao watumwa au watumwa walioachwa huru, katika mji ambao kuasili mtoto kulikuwa jambo la kisheria lenye nguvu kubwa. Mtoto aliyeasiliwa alipata jina jipya, madeni yake ya zamani yalifutwa, na urithi wake haukuweza kupingwa. Kwa hiyo maneno "hamkupokea roho wa utumwa tena hata muogope" hayakuwa mfano wa kishairi; yalikuwa habari za kisheria kuhusu hadhi yao halisi. Na mstari wa 36 uliwagusa mahali pa hatari: waamini wa Rumi walijua ni nini kuonekana kama "kondoo wa kuchinjwa" katika mji ambao ukiri wao ungeweza kuwagharimu kazi, familia, na maisha.

Maandiko Mengine

Mstari wa 32, "asiyemwachilia mwana wake mwenyewe," unabeba maneno yaleyale ya Mwanzo 22, pale Mungu anaposema kwa Ibrahimu kwamba hakumzuia mwanawe wa pekee. Tofauti ni kwamba Ibrahimu alizuiliwa mkono; Mungu hakuzuiliwa. Ndiyo msingi wa hoja ya Paulo: aliyetoa kikubwa hawezi kunyima kidogo. Na mstari wa 36 unanukuu Zaburi 44, wimbo wa watu wanaoteseka bila kuwa wamemwasi Mungu. Paulo anaiweka pale kwa makusudi: hataki tuamini kwamba upendo wa Mungu unathibitishwa na hali nzuri. Unathibitishwa na kaburi tupu, huku dhiki na upanga vikiendelea kuwepo, bila kuwa na uwezo wa kututenga.

Tafakari

Ni deni gani mahususi la mwili ambalo bado unalilipa kila juma, na ni nini hasa kinachokufanya usiseme "sina deni kwako"?

Kama uumbaji unaugua ukisubiri wana wa Mungu wafunuliwe, je, maisha yangu ya kila siku yanauonyesha ulimwengu huu dalili yoyote ya ukombozi unaokuja?