Warumi 8:26

Maandiko

Paulo anaendelea pale alipoishia kuhusu kusubiri kwa saburi, kisha anasema kwamba katika udhaifu wetu hatuachwi peke yetu: "Kwa jinsi iyo hiyo, Roho naye hutusaidia katika udhaifu wetu." Udhaifu unaotajwa hapa hauhusu kukosa nidhamu ya kiroho, bali kukosa maneno kabisa: "hatujui kuomba jinsi itupasavyo." Ombi letu linakwama, halijui njia. Na hapo ndipo Roho mwenyewe anachukua nafasi yetu, akiomba kwa niaba yetu "kwa kuugua kusikoweza kutamkwa." Yaani sala inaendelea ndani yetu hata wakati sisi tumenyamaza; ombi lenyewe linatoka kwa Mungu, likielekea kwa Mungu, likipita katikati ya moyo wetu uliokwama.

Kiini

Mstari huu ni kilele cha maugio matatu yanayofuatana katika sura hii. Kwanza uumbaji: "uumbaji nao pia unaugua na kuteseka kwa uchungu pamoja hata sasa." Pili sisi: "sisi pia tunaugua katika nafsi zetu." Na tatu, kwa kushtusha, Roho: "hutuombea kwa kuugua kusikoweza kutamkwa." Mungu hasimami mbali na maumivu ya ulimwengu wake; anaingia ndani yake kwa Roho wake mwenyewe. Hii inagusa kumbukumbu ya kale: katika Kutoka 2, kuugua kwa Waisraeli utumwani kilikuwa ndicho kilichofika mbinguni na kikamfanya Mungu akumbuke agano lake. Sasa kuugua huko kunahamia ndani ya waumini, na Roho ndiye anayekipeleka mbele za kiti cha enzi. Zaidi, mstari wa 34 unatuambia Kristo "ndiye anayetuombea sisi." Wawili wanaomba kwa niaba yetu: mmoja juu, mmoja ndani. Sala yetu iliyokwama imezungukwa na neema kutoka pande zote.

Uzi wa Pamoja

Maandiko yamejaa sala zilizokwama. Hana katika hekalu la Shilo anasogeza midomo bila sauti hata kuhani anafikiri amelewa, na Mungu ndiye anayesikia lile ambalo mwanadamu hakuweza kutamka. Zaburi za maombolezo zinajaa kilio kisicho na jibu, "hata lini?" bila maneno mengine ya kuongeza. Na Yesu mwenyewe, katika bustani ya Gethsemane, anaomba kwa jasho na maombi yanayorudia neno moja tu. Rumi 8:26 hakuvumbua kitu kipya; inaeleza kile kilichokuwa kikitendeka daima ndani ya sala za watu wa Mungu, na inatuambia chanzo chake. Sala hizo zilizovunjika hazikuwa udhaifu wa imani, zilikuwa kazi ya Roho. Uzi unaoendelea hadi Kristo: yule aliyeomba kwa maugio Gethsemane ndiye anayeendelea kutuombea sasa, na Roho wake anafanya ndani yetu kile Mwana anafanya juu yetu.

Kioo

Kuna aina ya kushindwa kuomba ambayo hakuna mtu anaikiri katika kikundi cha maombi. Umesimama kando ya kitanda cha hospitali na hujui unaombe apone au apumzike. Umeomba miaka saba kuhusu ndoa yako na sasa maneno yamekauka. Mtoto wako anaenda njia inayokuogofya na kila sala inaonekana kama kurudia yale uliyokwisha sema. Au mbaya zaidi: unaomba kile ambacho baadaye unagundua kilikuwa hakiku kufaa, kwa sababu kweli hatujui kuomba jinsi itupasavyo. Mstari huu unavunja kiburi cha kudhani sala ni ujuzi tunaoumiliki, na unaondoa hofu ya kudhani Mungu anahesabu ubora wa maneno yetu. Roho hakusaidia baada ya kufanikiwa; anasaidia katika udhaifu wako, ndani yake, wakati huo. Leo, kaa peke yako dakika tatu, sema kwa sauti: "Roho Mtakatifu, siwezi kuomba jambo hili; omba wewe kwa niaba yangu," kisha nyamaza kabisa hadi dakika ziishe.

Muktadha

Barua hii inafika Rumi mwaka wa hamsini na kitu, mji wa mamilioni na kiti cha enzi cha ufalme ulioamini kwamba amani hujengwa kwa upanga. Wakristo huko hawakuwa na majengo; walikutana katika nyumba za kupanga, vyumba vya juu, karakana. Wengi walikuwa watumwa au watu waliokwisha kufukuzwa mjini mara moja na kurudi. Ndani ya sura hii nzima Paulo hajazungumza kuhusu maisha ya kiroho ya starehe bali kuhusu mateso, urithi unaopatikana kwa kuteseka pamoja na Kristo, na kundi la watu linalojiona kama "kondoo wa kuchinjwa." Sala ilikuwa hatari na ilikuwa ya haraka. Katika hali kama hiyo, mtu hajiuliza kama ana lugha nzuri ya kuomba; anajiuliza kama sala inafika juu kabisa. Paulo anajibu swali hilo.

Wasifu

Wasomaji wa kwanza walikuwa wamesikia sala za sinagogi na Zaburi zilizoimbwa kwa Kiyunani, na wengine walikuwa wamekulia katika mahekalu ya Kirumi ambapo sala ilikuwa mkataba: ulitamka fomula sahihi, ulitoa sadaka sahihi, mungu alijibu. Kosea neno, na ombi lilibatilika. Kwao, kusikia kwamba Mungu mwenyewe anaomba kwa niaba ya wasiojua kuomba kulikuwa jambo la kushtua kabisa. Na kwa mtumwa aliyekuwa hana haki ya kusema mahakamani, wazo la mtu anayesimama na kunena kwa niaba yake mbele ya mahakama kuu lilikuwa na uzito wa maisha. Wao waliliona neno "hutuombea" kama picha ya mahakama, si kama hisia tamu. Katikati ya sura inayoishia kwa "ni nani atakayewashitaki wateule wa Mungu?", mstari huu ni mmoja wa wale wanaosimama upande wetu.

Mhusika Mkuu

Mhusika hapa ni Roho Mtakatifu, na Paulo anamwelezea kwa njia ambayo watu wengi hawaitegemei. Hakuna nguvu isiyo na uso, hakuna nishati ya kiroho. Huyu ni mtu anayeugua. Anajua udhaifu wetu kutoka ndani, hakuutazama kutoka mbali. Anakaa katika ombi letu lilipokwama na anaendelea kunena pale sisi tulipokoma. Mstari unaofuata unaongeza kwamba Mungu "aichunguzaye mioyo" anaijua akili ya Roho; hivyo hakuna hatari ya ombi hili kupotea njiani au kutafsiriwa vibaya. Mungu ndani yetu anaomba kwa Mungu aliye juu yetu, kulingana na mapenzi yake. Hii ni sura ya Mungu ambaye hataki mahusiano yanayotegemea uwezo wetu wa kujieleza. Anajaza upungufu wetu kwa nafsi yake mwenyewe, na huo ndio umbo la neema katika maisha ya sala.

Tafakari

Sala ipi imekauka mdomoni mwako, na inakuwaje kufikiri kwamba Roho anaendelea kuiomba pale ulipokoma?

Kwa nini Mungu anachagua kutusaidia kwa maugio yasiyoweza kutamkwa, badala ya kutupa maneno sahihi?