Danieli 6:10

Maandiko Yenyewe

Danieli anasikia habari: nyaraka imetiwa saini, imekuwa sheria ya Wamedi na Waajemi, na kwa siku thelathini hakuna maombi kwa mungu yeyote isipokuwa kwa mfalme. Adhabu ni tundu la simba. Hafanyi mkutano wa dharura, hapeleki malalamiko kwa Dario, hajaribu kutafuta mwanya wa kisheria. Anaenda nyumbani kwake, ambako madirisha ya chumba cha juu yalikuwa tayari yamefunguliwa kuelekea Yerusalemu, anapiga magoti, na anaomba. Maandiko yanasisitiza jambo moja kwa kurudia: "kama alivyokuwa akifanya mara tatu kwa siku… kama alivyofanya hapo kabla." Na jambo la kushangaza zaidi katika mstari huu si ujasiri wake, bali kile anachofanya akiwa magotini: anaomba na kushukuru. Chini ya hukumu ya kifo iliyoandikwa na kutiwa muhuri, mtu huyu anamshukuru Mungu wake.

Kiini

Mstari huu hauzungumzii ushujaa wa papo kwa papo; unazungumzia uaminifu uliojengwa kwa miaka. Danieli hakuamua siku ile kuwa shujaa wa imani. Aliamua miaka mingi iliyopita kuwa mtu anayepiga magoti mara tatu kwa siku, na siku ya mtihani ikafichua tu kile alichokuwa amekuwa tayari. Hapa ndipo tunapoona kweli kuhusu mwanadamu mbele za Mungu: hatuchagui uaminifu wakati wa dhoruba, tunauonyesha. Na tunaona kweli kuhusu Mungu: yeye hadai matendo makubwa ya kipekee, bali mioyo iliyozoea kumgeukia. Madirisha yaliyoelekea Yerusalemu yanasema zaidi. Hekalu lilikuwa magofu, mji umeanguka, na bado Danieli anaomba kuelekea mahali ambapo Mungu aliahidi kukaa. Ni kitendo cha mtu anayeamini kwamba ahadi ya Mungu ina uzito mkubwa kuliko muhuri wa mfalme, na kwamba ufalme usioonekana ni halisi kuliko ule unaotisha kwa simba.

Uzi Unaounganisha

Madirisha yaliyoelekea Yerusalemu yanaelekeza mbele, si nyuma tu. Danieli anaomba kuelekea mahali ambapo Mungu aliahidi kuwa karibu na watu wake, ingawa mahali hapo kwa wakati ule palikuwa mavumbi. Imani yake inaishi kwa ahadi isiyothibitishwa na macho. Hapa tunaona mchoro wa kile Kristo atakachokuja kutimiza: uwepo wa Mungu hauzuiliwi tena na jengo wala umbali, kwa sababu Mwana mwenyewe ndiye hekalu. Na kuna mfanano mwingine usioepukika: mtu asiye na hatia, aliyeshtakiwa kwa sheria iliyopindishwa, anatupwa mahali pa kifo, jiwe linawekwa mlangoni na kutiwa muhuri, kisha asubuhi na mapema anakutwa yu hai. Danieli si Kristo, lakini hadithi yake inatuzoeza kutambua jinsi Mungu anavyofanya kazi: kuokoa kupitia njia inayopitia kaburini, si inayolikwepa.

Kioo

Jaribu la kweli halitakuja kama simba. Litakuja kama barua pepe ya Ijumaa jioni inayokuomba "urekebishe kidogo" takwimu za mauzo. Litakuja kama mkutano wa familia unapoulizwa ukae kimya kuhusu jambo ambalo kila mtu anajua si sahihi. Litakuja kama ratiba ya kazi inayokula asubuhi yako polepole hadi kuomba kunakuwa jambo la "nitakapopata nafasi." Danieli anatuuliza swali gumu: ukiondolewa uhuru wako wa kuchagua kesho, ni nini kitakachobaki kilichoshikamana kwa mazoea? Kwa sababu kile unachofanya kila siku bila kujitahidi ndicho kitakachokuwepo siku utakapokuwa huna nguvu ya kujitahidi. Na usikose kipengele kigumu zaidi: Danieli anashukuru. Si kukubali hali, bali kukataa hofu kumiliki kinywa chake. Leo, kabla hujalala, nenda kwenye dirisha moja la nyumba yako, lifungue, piga magoti pale, na mshukuru Mungu kwa sauti kwa jambo moja linalokutisha kwa sasa.

Mhusika Mkuu

Danieli hapa ni mzee, pengine ana zaidi ya miaka themanini. Ameishi chini ya watawala watatu, amenusurika mapinduzi ya himaya nzima, na ameshika madaraka makubwa bila kuchafuliwa na ufisadi; maadui zake wenyewe wanakiri hilo kwa kukata tamaa katika mstari wa nne. Lakini picha tunayopewa si ya mwanasiasa mkakamavu. Ni ya mtu mzee akipiga magoti. Hakuna hotuba, hakuna changamoto ya hadharani kwa mfalme, hakuna jitihada ya kujitetea. Kuna utulivu wa ajabu ndani yake, utulivu wa mtu ambaye swali la nani anatawala lilikwisha kujibiwa muda mrefu. Udhaifu wake haujaandikwa, lakini uwazi wa madirisha unasema kitu: hakujificha, wala hakujionyesha. Aliendelea tu, na kuendelea kwake ndiko kulikokuwa ushuhuda.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kitabu hiki kilisomwa na Wayahudi walioishi chini ya himaya zisizo zao, watu waliokuwa wakijiuliza kama kumtii Mungu kunaweza kuendana na kuishi katika ulimwengu unaoabudu mamlaka nyingine. Kwao, Danieli hakuwa shujaa wa mbali; alikuwa kioo cha hali yao. Walijua maana ya kuambiwa kwamba dini yako inaruhusiwa mradi tu isisumbue dola. Walijua jinsi sheria inavyoweza kugeuzwa silaha na watu wenye wivu. Waliposikia "madirisha yalikuwa wazi kuelekea Yerusalemu," walisikia maumivu ya uhamisho na matumaini ya kurudi kwa wakati mmoja. Na waliposikia kwamba Danieli alishukuru, walisikia wito: uaminifu wenu hauhitaji himaya iwe upande wenu. Unahitaji tu madirisha yaliyo wazi na magoti yanayoinama.

Mazingira

Tuko Babeli, lakini chini ya utawala mpya wa Wamedi na Waajemi, miaka ya 530 hivi kabla ya Kristo. Dario amepanga utawala wake kwa magavana 120 na watawala wakuu watatu, na Danieli, mgeni na mateka kutoka Yuda, yuko karibu kupandishwa juu ya wote. Hiyo ndiyo injini ya njama hii: si dini, bali wivu wa kitaaluma. Sheria za Wamedi na Waajemi hazikuweza kubatilishwa hata na mfalme mwenyewe, jambo lililofanya saini kuwa mtego usio na mwanya. Nyumba za wakati ule zilikuwa na chumba cha juu chenye madirisha, mahali pa faragha pa kuomba, lakini pia mahali ambapo jirani angeweza kuona. Danieli hakubadilisha chochote. Hapo ndipo hatari ilipo.

Maswali ya Kutafakari

Ni mazoea gani ya kiroho uliyonayo sasa ambayo yangeendelea bila kufikiri hata siku utakapokuwa chini ya shinikizo kubwa?

Danieli alishukuru akiwa hatarini. Ni jambo gani maishani mwako linalokuogopesha ambalo bado hujawahi kumshukuru Mungu kwa ajili yake?