Marko 15:39

Maandiko

Askari wa Kirumi amesimama pale chini ya msalaba, uso kwa uso na yule aliyekufa. Hakuona ishara ya kimbingu wala malaika; aliona mtu akipumua mara ya mwisho na kulia kwa sauti kubwa. Na ndipo, baada ya saa sita za giza na dhihaka za makuhani, mdomo wa mgeni huyu unafunguka: "Kweli huyu mtu alikuwa Mwana wa Mungu." Maneno haya hayatoki kwa mwanafunzi, wala kwa kuhani, wala kwa mmoja wa wale waliomfuata toka Galilaya. Yanatoka kwa mtu aliyekuwa kazini, mtu aliyezoea kuua, mtu ambaye pengine alikuwa amepiga misumari yeye mwenyewe. Mstari mmoja tu, maneno machache, lakini ni kilele cha Injili yote ya Marko.

Kiini

Marko alianza kitabu chake kwa kutangaza kwamba huu ni "mwanzo wa Injili ya Yesu Kristo, Mwana wa Mungu." Tangu hapo, sauti ya Mungu imesema hivyo mtoni, mapepo yamepiga kelele hivyo, lakini hakuna binadamu hata mmoja aliyethubutu kusema. Petro alifika karibu, kisha akakana. Sasa, mwishoni kabisa, kinywa cha kwanza cha kibinadamu kinachokiri ukweli huu ni kinywa cha Mrumi asiye na tohara, na kinakiri si mbele ya muujiza bali mbele ya maiti. Hapa ndipo Mungu anapojifunua kikamilifu: si katika nguvu zinazoshusha msalaba, bali katika upendo unaokaa msalabani hadi mwisho. Wale waliosema "shuka chini sasa toka msalabani, ili tuweze kuona na kuamini" hawakuona kitu. Aliyeona ni yule aliyebaki hadi kifo kilipomalizika. Utukufu wa Mungu unasomeka pale tu ambapo tunakubali kutazama mateso yake bila kuyakimbia.

Uzi Mkuu

Kilichotangulia kauli ya askari ni pazia lililopasuka "toka juu mpaka chini," yaani kwa mkono usio wa kibinadamu. Vitu viwili vinatokea kwa wakati mmoja: mahali patakatifu panafunguliwa, na mtu wa mataifa anaamini. Hii si bahati mbaya ya masimulizi; ni ramani ya mpango wa wokovu. Tangu ahadi kwa Abrahamu kwamba mataifa yote yatabarikiwa kupitia uzao wake, Maandiko yalikuwa yakielekeza mahali fulani, na mahali penyewe ni hapa: mzawa wa Daudi akiuawa kama mtumishi anayechukua maovu ya wengi, na Mrumi akipokea baraka iliyoahidiwa. Manabii waliona mtumishi anayejeruhiwa kwa ajili ya wengine; Marko anatuonyesha jeraha hilo likizaa matunda yake ya kwanza papo hapo, chini ya msalaba. Injili haianzii Pentekoste; inaanzia Golgotha, kinywani mwa adui.

Kioo

Dhihaka ya wale makuhani ni sala yetu tukiwa wanyofu: "Aliwaokoa wengine, lakini hawezi kujiokoa mwenyewe." Tunataka Mungu athibitishe upendo wake kwa kuondoa msumari, si kwa kuubeba. Unapoomba kazi irudi, uvimbe uyeyuke, mwanao arudi nyumbani, ndoa ipone, na jibu likakawia, jaribu la kwanza ni kudhani kwamba ukimya ni kutokuwepo. Lakini mstari huu unasema kitu kigumu na cha kutuliza: mahali ambapo Mungu alionekana kutokuwepo kabisa ndipo alipokuwa akifanya kazi yake kubwa kuliko zote. Hakuna mateso yaliyo nje ya uwezo wake, kwa sababu yeye mwenyewe ameyaingia. Leo, nenda mahali pa faragha, taja kwa sauti jambo moja linalokuumiza sasa hivi, kisha sema juu yake maneno ya yule askari: "Kweli huyu mtu alikuwa Mwana wa Mungu."

Undani

"Alipoona amekufa kwa jinsi ile." Maneno matatu yanayopita haraka, lakini ndani yake kuna kila kitu. Askari huyu hakushawishiwa na mafundisho wala na muujiza; alishawishiwa na namna ya kufa. Alikuwa amesimamia mauaji mengi; alijua jinsi watu wanavyokufa msalabani, wakikosa pumzi taratibu, sauti ikififia hadi kimya. Yesu alifanya kinyume: "akalia kwa sauti kubwa na akafa." Nguvu, si udhaifu, mwishoni. Mtu huyu hakuporwa uhai; aliutoa. Na kabla ya hapo alikuwa amepiga kelele "Mungu wangu, Mungu wangu, kwa nini umeniacha?", yaani alishikilia uhusiano wake na Baba hata alipohisi kuachwa. Askari alitazama vizuri zaidi kuliko wanatheolojia waliokuwa pale. Wakati mwingine macho yasiyo na mafundisho mengi ndiyo yanayoona kwanza.

Wasifu

Marko aliandika kwa ajili ya Wakristo wa Kirumi walioishi chini ya uwezo ule ule uliomsulibisha Bwana wao, wengine wakiwa wameanza kuonja mateso. Kwao, cheo "Mwana wa Mungu" hakikuwa neno la kanisani tu; kilikuwa jina rasmi la Kaisari lililochorwa kwenye sarafu walizoshika kila siku. Sasa afisa wa jeshi la Kaisari anatoa jina hilo kwa mfungwa aliyeuawa kama mhalifu. Ni uasi wa kimya kabisa. Msomaji wa Kirumi aliyesikia hivi alielewa mara moja: ufalme wa kweli hauko Roma, na yule anayestahili kuabudiwa alikufa nje ya mji, akiwa uchi, kati ya majambazi wawili. Kwa waliokuwa wakiogopa kupoteza kazi, majina, au uhai wenyewe, askari huyu alikuwa uthibitisho kwamba mtu wa aina yao anaweza kuona na kuamini.

Swali

Je, askari huyu aliokoka? Marko hatuambii. Katika Kiyunani maneno yake yanaweza kusomeka "mwana wa Mungu" au "mwana wa mungu," yaani kauli ya Kirumi ya kumsifu mtu shujaa asiye wa kawaida. Inawezekana kabisa kwamba hakuelewa nusu ya alichosema. Hilo linatusumbua, kwa sababu tungependa hadithi imalizike kwa uongofu kamili na ubatizo. Lakini pengine Marko anaiacha wazi kwa makusudi. Ukiri wa kweli mara nyingi huanza kabla ya uelewa kukamilika; mtu husema jambo sahihi kuliko anavyolijua. Na ikiwa hatuelewi hasa kilichotokea moyoni mwa mtu huyu, tunajua kilichotokea msalabani, na hicho ndicho msingi. Wokovu hautegemei ukamilifu wa maneno yetu, bali ukamilifu wa kile kilichofanyika pale.

Tafakari

Ni wapi maishani mwako unamwomba Mungu "shuka chini toka msalabani," yaani athibitishe upendo wake kwa kuondoa mateso badala ya kukutana nawe ndani yake?

Askari alimwona Yesu kwa sababu alibaki amesimama akimwelekea hadi mwisho. Ni nini kinachokufanya ugeuze macho unapokutana na mateso, ya kwako au ya mtu mwingine?