Mika 6

Maandishi

Mungu anafungua kesi mahakamani, na mashahidi ni milima na misingi ya dunia: vitu vya kale ambavyo vimeona kila kitu tangu mwanzo. Lakini mshtaki anaanza kwa kujitetea kwa njia ya kushangaza, akiuliza, "Watu wangu, nimefanya nini kwenu? nimewachosha mara ngapi?" Anakumbusha Misri, utumwa uliovunjwa, Musa na Aruni na Mariamu, na kile kilichotokea kati ya Balaki na Balamu. Kisha sauti nyingine inajibu kwa hofu ya kidini: nilete nini? ndama? maelfu ya kondoo? mzaliwa wangu wa kwanza? Jibu ni fupi kiasi cha kuumiza: kutenda haki, kupenda ukarimu, kutembea kwa unyenyekevu pamoja na Mungu wako. Sura inaishia mjini, ambako vipimo vya udanganyifu na utajiri wa waovu vinaleta hukumu: kula bila kushiba, kupanda bila kuvuna.

Kiini

Kinachoshtua hapa si hasira ya Mungu bali huzuni yake. Yeye ndiye mshtaki, lakini anaanza kama mtu aliyeachwa: nimekukosea nini? Hilo si swali la kejeli; ni mwaliko wa kweli, na hakuna anayeweza kulijibu. Kabla ya kudai chochote, Mungu anasimulia alichokwisha kutoa. Neema inatangulia matakwa, siku zote. Ndipo swali la mstari wa sita linaonekana kama lilivyo: jaribio la kununua kile ambacho tayari kimetolewa bure. Mungu hana njaa ya nyama wala kiu ya mafuta; hataki damu ya mwana wako. Anachotaka ni wewe, mzima, ukitembea. Na mstari wa nane haupunguzi kiwango, unakihamisha: kutoka madhabahuni hadi sokoni, kutoka sadaka hadi kipimo kilicho mfukoni mwako. Ndiyo maana hukumu inakuja kama utupu, si moto: unakula, hushibi. Dhambi inakula matunda yake yenyewe.

Uzi wa Pamoja

Swali la mstari wa saba linabaki likining'inia hewani: "Je nimtoe mzaliwa wangu wa kwanza kwa ajili ya kosa langu?" Jibu la Mungu katika Israeli lilikuwa hapana, mara kwa mara hapana, hadi ikawa alama ya kutofautisha kati yake na miungu ya majirani. Na bado, kwenye msingi wa hadithi nzima ya wokovu, mzaliwa wa kwanza anatolewa. Si na sisi. Kile ambacho mwanadamu hakuruhusiwa kufanya, Mungu alifanya mwenyewe. Hapo ndipo mstari wa nane unapopata uzito wake wa kweli: hautaki tuvumbue njia ya kumridhisha, unatuita tuishi kama watu waliokwisha kununuliwa. Yesu anaposimama akiwaambia viongozi wa dini kwamba wamesahau mambo mazito zaidi ya sheria, hasemi jipya; anarudisha kesi ya Mika mjini.

Kioo

Vipimo vya udanganyifu havikai dukani tu. Vinakaa kwenye ripoti unayoandika kazini, kwenye saa unazoziandika kuwa umefanya kazi, kwenye bei unayomwambia mteja asiyejua, kwenye jinsi unavyosimulia ugomvi wa nyumbani ili uonekane upande wa haki. Sehemu ngumu ya mstari wa nane si haki wala unyenyekevu; ni maneno "kupenda ukarimu". Unaweza kutenda haki huku ukiichukia, ukiihesabu kama gharama. Mungu anataka moyo unaoipenda. Na hukumu inayofuata si radi bali ukiwa wa kawaida: unafanya kazi, hushibi; unahifadhi, hakibaki. Je, umewahi kuhisi hivyo, kwamba kila kitu kinatiririka nje ya mikono yako? Leo, chukua dakika tano: chagua kipimo kimoja ulichokipinda kwa faida yako, kisha tuma ujumbe mmoja ukisahihisha ile nambari au lile neno.

Maandiko Mengine

Hosea, aliyeishi karibu na wakati wa Mika, anasema Mungu anataka rehema wala si sadaka, ujuzi wa Mungu kuliko sadaka za kuteketeza. Hiyo si dharau kwa madhabahu; ni kukataa madhabahu inayotumika kama pazia. Na Yesu, katika Mathayo 23, anawashutumu wale wanaotoa zaka ya bizari na jira huku wakiacha haki, rehema na uaminifu; ni Mika 6:8 akizungumza kwa Kigiriki. Nikaunganisha maandiko haya mawili kwa sababu yanaonyesha kitu kimoja: kelele ya ibada inaweza kuwa kubwa kiasi cha kuzima sauti ya jirani aliyeonewa. Swali linalobaki kwetu ni gumu. Ibada yangu ya Jumapili inasikika vipi masikioni mwa yule niliyempima kwa uongo Jumatatu?

Mhusika Mkuu

Mungu hapa ni mshtaki anayeanza kwa kujiweka mwenyewe kizimbani. "Shuhudieni dhidi yangu!" Ni maneno ya ajabu kutoka kwa Mwenyezi. Kisha anakumbuka, na anakumbuka kwa majina: Musa, Aruni, Mariamu. Si "niliwatoa Misri" tu, bali watu waliotembea nao njiani. Anakumbuka hata njama ambazo Israeli hawakuziona, kile alichokitunga Balaki kabla ya Balamu kufungua kinywa. Huyu ni Mungu mwenye kumbukumbu ya mpenzi, si ya mhasibu. Na anapopiga, mstari wa kumi na tatu, hakuna ushindi katika sauti yake: "nimekupiga kwa pigo linaloumiza." Nani anayeumia hapo? Maandiko hayaelezi wazi, na labda hilo ndilo jibu. Upendo unaoshtaki ni upendo unaoumia kwanza.

Undani

"Kutembea kwa unyenyekevu." Neno la Kiebrania hapa, hatsnea, halimaanishi hasa kujidharau; linamaanisha kwenda kwa kiasi, kwa busara, bila kelele, kama mtu asiyehitaji shahidi. Ni tofauti kabisa na maelfu ya kondoo waume na mito ya mafuta, ambayo yote ni ya kuonekana, ya kupigiwa hesabu, ya kutangaza. Mungu anaomba kinyume chake: maisha yanayotembea, si yanayoonyeshwa. Na kitenzi ni cha safari, si cha msimamo. Hakuna mahali unapofika ukamaliza. Unatembea, hatua baada ya hatua, pamoja na Mungu wako, mara nyingi bila kujua unakoelekea. Labda ndiyo sababu Mika hakutoa orodha ndefu. Njia haielezeki yote mapema; inajulikana kwa kuitembea.

Tafakari

Kama Mungu angekuuliza leo, "nimefanya nini kwako? nimekuchosha mara ngapi?", ungejibu nini kwa ukweli, na kimya chako kingesema nini?

Ni kipi kigumu zaidi kwako: kutenda haki, kupenda ukarimu, au kutembea bila kuonekana, na kwa nini kile hasa?