Zaburi 51

Maandiko Yenyewe

Harufu ya damu na moshi wa madhabahu ilikuwa kitu cha kawaida kabisa kwa yeyote aliyeimba zaburi hii; na hapo ndipo mtu mmoja anasimama akijua kwamba ng'ombe wala kondoo hawawezi kumsaidia. Zaburi hii ni kilio cha mtu aliyekamatwa na uzito wa kosa lake, anayemwomba Mungu amfute makosa, amwoshe, amsafishe, na zaidi ya hayo amwumbie moyo mpya kabisa: "Uniumbie moyo safi, Mungu, na uifanye upya roho ya haki ndani yangu." Anakiri kwamba dhambi yake iko mbele yake siku zote, anakubali kwamba hukumu ya Mungu ni sahihi, na anaahidi kwamba akisamehewa atawafundisha wengine njia za Mungu. Mwishoni maombi yake yanapanuka kutoka kwa nafsi yake hadi kwa mji mzima: "uzijenge tena kuta za Yerusalem."

Kiini

Mstari wa kwanza unaweka msingi wa kila kitu kinachofuata: "kwa sababu ya uaminifu wa agano lako." Mwombaji hana hoja yoyote ya kujitetea, hana rekodi njema ya kuonyesha, hana sadaka ya kununua msamaha. Anachonacho ni ahadi ya Mungu mwenyewe, agano lile alilofunga na watu wake na ambalo hakuvunja hata walipolivunja wao. Hii ndiyo neema katika umbo lake la kale kabisa: msamaha unaotoka kwa tabia ya Mungu, si kwa bidii ya mwanadamu. Na kwa sababu tatizo ni la ndani zaidi kuliko matendo, suluhisho lazima liwe la uumbaji, si la urekebishaji. Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa "uniumbie" ni bara, lile lile la Mwanzo 1, linalotumika kwa Mungu peke yake. Moyo safi hauboreshwi; unaumbwa upya kutoka mavumbi, kama ulimwengu ulivyoumbwa.

Uzi Mwekundu

Mstari wa 16 unasema kitu ambacho lingesikika kama uasi katika mahakama ya hekalu: "wewe haufurahishwi katika sadaka." Hii haikanushi madhabahu; inaeleza kikomo chake. Mfumo wote wa sadaka ulikuwa umewekwa kwa dhambi za kutojua na uchafu wa kiibada, lakini kwa dhambi ya makusudi, iliyopangwa, yenye damu ya mtu ndani yake, sheria haikutoa ng'ombe wa kutosha. Mwombaji anakwama kati ya hitaji lake na mfumo usioweza kulimaliza. Ndiyo maana anaomba kuoshwa kwa hisopo, akijua kuwa mkono unaomwagiza maji lazima uwe wa Mungu mwenyewe. Na hapo ndipo tunapoona mbegu ya kile kinachotimia kwa Yesu: sadaka moja iliyotolewa na Mungu, si kwa mwanadamu, ikitoa kile ambacho madhabahu ya Yerusalemu haikuweza kutoa. Zaburi 51 haiondoi madhabahu; inaelekeza kwa madhabahu nyingine, na inaishia ikitumaini kwamba siku moja sadaka zitakuwa "sadaka yenye haki."

Kioo

Kuna tofauti kubwa kati ya kuona matokeo ya dhambi na kuona dhambi yenyewe. Unaweza kuhuzunika kwa sababu ulifumaniwa, kwa sababu jina lako limechafuka kazini, kwa sababu mkeo au mumeo hakuongei nawe, kwa sababu mtoto wako amekuona ukiwa mtu mwingine kabisa. Zaburi hii inakwenda mbali zaidi: "Dhidi yako, wewe pekee, nimetenda dhambi." Haizuii wajibu kwa watu uliowajeruhi; inaweka kidonda halisi mahali pake, mbele ya Mungu. Na inakubali hukumu ya Mungu kama sahihi, jambo tunalochukia kwa sababu tunapenda kujitetea kwa muktadha, hali, na historia yetu. Wakati huo huo inasita kutufanya wafu wa aibu: "Unifanye kusikia furaha na shangwe." Msamaha wa Mungu haukuachi ukiwa kimya; unafungua midomo.

Leo, kabla siku ikiisha, sema kwa sauti mbele ya Mungu, si kwa mawazo tu, kosa moja mahususi ambalo umekuwa ukiliepuka kuliita jina lake, na uliite kama lilivyo.

Wasifu

Wale walioimba zaburi hii hawakuwa watu wa mikutano ya faraja. Walikuwa watu walioishi katika mji ambao kuta zake zilikuwa zimebomolewa, waliokumbuka moshi wa hekalu lililochomwa, waliopelekwa mbali na nyumbani. Ndiyo maana mistari ya mwisho, "uzijenge tena kuta za Yerusalem," haisikiki kama nyongeza ya baadaye tu; inasikika kama kilio cha taifa lililojua kuwa uhamisho ulikuwa hukumu, na kwamba hukumu ile ilikuwa "sahihi." Waliisikia zaburi hii kama sauti ya mfalme wao aliyeanguka, na pia kama sauti yao wenyewe. Kwao, "usiniondoe uweponi mwako" hakuwa wasiwasi wa kihisia bali hofu halisi: tumeona Mungu akiondoka hekaluni. Katika ulimwengu wao, mtu mwenye hatia alikuwa mtu asiye na msimamo wa kijamii, asiye safi, asiyeweza kukaribia madhabahu. Kuomba kuoshwa kulikuwa kuomba kurudishwa katika jamii ya walioishi.

Swali

Mstari wa 5 unagusa jambo tunalopenda kukataa: "nilizaliwa katika uovu." Je, Mungu anamhukumu mtu kwa hali aliyozaliwa nayo? Tafsiri rahisi zinajaribu kupunguza: eti ni mtindo wa kishairi wa kutia chumvi. Lakini mwombaji hataki kupunguza; anataka kusema kwamba tatizo lake ni la zamani kuliko matendo yake, kwamba hakuna wakati ambapo alikuwa msafi kabla ya kuchagua vibaya. Na jambo la kushangaza ni kwamba hasemi hivi kama utetezi. Hasemi "kwa hiyo sina hatia." Anasema hivi kama sababu ya kuomba uumbaji mpya, si urekebishaji. Bado hapa linabaki lisemwa: kwa nini hali hii? Andiko halitoi jibu. Linatoa kitu kingine, ambacho pengine ni cha thamani zaidi kwa mtu aliyepondeka: Mungu ambaye haudharau moyo uliopondeka, hata moyo uliopondeka toka tumboni.

Kidogo Kinachoonekana

"Mifupa ulioivunja" ni maneno ya kutisha yasiyo ya kawaida. Mwombaji hasemi kwamba maisha yalimvunja, au kwamba maadui walimvunja. Anasema Mungu alivunja mifupa yake. Katika lugha ya wakati huo, mifupa ni sehemu ya ndani kabisa ya mtu, kiini cha nguvu na uzima; kuvunjika kwa mifupa ni kuvunjika kusikoonekana kwa jicho la mtu mwingine lakini kunakokufanya usiweze kusimama. Na anaomba mifupa ile ifurahi, si ipone tu. Hii ni ujasiri wa kiroho ambao hatuuzoea: kukubali kwamba mkono uliokuvunja ni mkono ule unaoweza kukufurahisha, kwamba nidhamu ya Mungu na rehema ya Mungu zinatoka mkono mmoja. Mtu anayeweza kuomba hivi hajaacha kumwamini Mungu kati ya maumivu; amekutana naye hapo.

Tafakari

Ni jambo gani katika maisha yangu ninalipenda kuliita "kosa" au "hali" ili nisilazimike kuliita dhambi mbele za Mungu?

Nimeomba Mungu anirekebishe mara ngapi, na mara ngapi nimemwomba aniumbie moyo mpya kabisa, hata kama najua maombi hayo yanamaanisha kuvunjwa kwanza?