JUAN 16

"Makabubuti sa inyo na ako ay lumisan"

Isipin mo kung gaano ito kabigat pakinggan. Tatlong taong sumama ang mga alagad kay Jesus, iniwan ang lahat, at ngayon sinasabi niya: mas mabuti para sa inyo kung mawawala na ako. Hindi ito paalam ng isang guro na umaalis nang wala nang paraan. Ito ay isang pahayag na ang kaniyang pag-alis ay bahagi mismo ng pagliligtas. Doon nagsisimula ang buong kapitulo, at doon din tayo dapat manatili.

Ang Teksto

Sa mesa ng Huling Hapunan, patuloy si Jesus sa kaniyang mahabang paalam. Binabalaan niya ang mga alagad tungkol sa pag-uusig, ipinapangako ang Mangaaliw, ang Espiritu ng Katotohanan, at inihahambing ang darating na kalungkutan sa sakit ng isang nanganganak: totoo, ngunit magbubunga ng kagalakan na hindi maaagaw. Nagtatapos siya sa isang matibay na pahayag: sa mundo may kabalisahan, ngunit siya ay nagtagumpay na.

Ang Puso ng Teksto

Ang pinakamalalim na sinasabi ng kapitulong ito ay ito: ang pag-alis ni Jesus ay hindi kabiguan kundi kailangan. "Kung hindi ako lilisan, hindi darating sa inyo ang Manga-aliw." May isang banal na lohika dito na madalas nating nakakaligtaan. Ang krus, ang libingan, at ang pag-akyat ay hindi mga hakbang palayo sa mga alagad, kundi ang tanging daan para maranasan nila ang isang mas malalim na presensya, hindi na sa laman lamang kundi sa Espiritu. Ang pagliligtas ay hindi si Jesus na nananatili sa Galilea. Ito ay si Jesus na dumaan sa kamatayan, tumawid sa muling pagkabuhay, at nagpadala ng Espiritu na maninirahan sa loob ng bawat mananampalataya. Ang kalungkutan ng mga alagad ay lehitimo, ngunit maikli ang paningin.

Ang Sinulid na Nagdurugtong

Dito nakikita natin ang buong balangkas ng plano ng pagliligtas na inilatag sa isang gabi. Nagmula si Jesus sa Ama (talata 28), dumating sa mundo, babalik sa Ama, at magpapadala ng Espiritu. Ito ang buong daloy ng ebanghelyo sa isang pangungusap. Ang larawan ng nanganganak na babae ay hindi lamang paghahambing, ito ay dumadaloy mula sa mga propeta kung saan ang sakit ng panganganak ay tanda ng pagsilang ng bagong panahon ng Diyos. Ang muling pagkabuhay ay ang panganganak na iyon. At ang Espiritu na "kukunin ang mga bagay na akin at ihahayag ang mga ito sa inyo" ay hindi ibang tinig kundi ang tinig ni Cristo mismo na patuloy na nagsasalita sa iglesya. Ang Trinidad ay hindi doktrinang idinugtong lang, nakalatag na ito sa mga pangungusap na ito.

Ang Salamin

May isang bagay na nakakabahala rito para sa atin. Sinasabi ni Jesus na darating ang panahon na aakalain ng mga papatay sa mga alagad na naglilingkod sila sa Diyos. Ang relihiyoso na katiyakan ay maaaring maging pumapatay. Tanungin mo ang sarili: sa aling mga bahagi ng iyong buhay ka kumbinsido na tama ka, na hindi mo na iniisip na baka mali ka? Sa iyong opinyon tungkol sa mga kapamilyang lumayo sa pananampalataya? Sa iyong pagtingin sa kasamahan sa trabaho na nakakainis? Ang pagkakilala sa Ama at sa Anak, sabi ng talata 3, ang tanging panangga laban sa banal na karahasan. At may isa pang salamin: gaano ka madalas humihingi sa pangalan ni Jesus, hindi bilang pormula sa dulo ng panalangin, kundi bilang tunay na pagsalig sa kaniyang ginawa? "Hanggang ngayon wala pa kayong hinihinging anuman sa aking pangalan."

Konteksto

Gabi ito ng Paskuwa, ang huling gabi bago ang paglilitis. Ang mga alagad ay nasa isang silid, marahil ay nakakaramdam na ng bigat kahit hindi pa nila naiintindihan. Ang pagpapaalis sa sinagoga na binabanggit ni Jesus ay hindi maliit na parusa: ang sinagoga ang sentro ng buhay panlipunan, pang-ekonomiya, at pampamilya ng Judio. Mawala doon ay pagkawala ng lahat. Alam ni Juan ang bigat na ito, ang kaniyang komunidad ay nagdaan na dito noong isinusulat niya ito ilang dekada makalipas. Kaya ang mga salita ni Jesus ay hindi puro propesiya para sa hinaharap kundi kaaliwan para sa mga mambabasang nakaranas na mismo ng eksaktong ganito.

Ang Tanong

"Makabubuti sa inyo na ako ay lumisan." Talaga ba? Sa mga sandali ng pagdurusa, kapag nagdadalamhati tayo sa isang libingan o naghihintay sa telepono na hindi tumatawag, tapat bang sabihin natin na mas mabuti nga na si Jesus ay nasa Ama at hindi sa tabi natin? Hindi tayo dapat magmadali sa sagot. Sinabi mismo ni Jesus na ang kalungkutan ay totoo, hindi maiwawaksi. Ngunit ang ipinapangako niya ay hindi pag-alis ng sakit, kundi isang kagalakan na "walang sinumang makapag-aalis." Iba ito sa saya. Ito ay isang katiyakan na kahit sa dilim ay may nakatayo nang nakatakas mula sa dilim. Ang tanong ay nananatili, ngunit hindi na ito ang huling salita.

Ang Intertext

Ang paghahambing sa nanganganak ay umaalingawngaw sa Isaias 26 at 66, kung saan ang panganganak ay tanda ng bagong nilalang ng Diyos. Ang pahayag na "napagtagumpayan ko na ang mundo" ay dapat tumagos sa pandinig na pamilyar sa Awit 2, kung saan ang mga hari ng lupa ay nagpupulong laban sa Panginoon, at siya ay tumatawa. Ang tagumpay ni Cristo ay hindi hinaharap; nangyari na ito sa krus, kahit na noong sinabi niya ang mga salitang ito ay hindi pa siya nakakapako. Ganito naman siya nagsasalita, mula sa isang tiyempo ng Diyos na hindi natin lubos maaarok.

Pagninilay

Sa aling bahagi ng iyong buhay mo kailangang tanggapin na ang kawalan ni Jesus sa laman ay hindi kakulangan kundi kaloob ng Espiritu na dumarating?

*Ano ang