Marcos 1

Ang Teksto

Walang kuwento ng kapanganakan, walang talaan ng lahi, walang pambungad na tula. Binuksan ni Marcos ang kaniyang aklat na parang pintuang binuksan ng malakas na hangin: isang sigaw sa ilang, isang tubig na hinati, isang tinig mula sa langit. Sa isang kabanata ay bininyagan si Jesus, tinukso apatnapung araw, tinawag ang apat na mangingisda, pinatahimik ang isang demonyo sa sinagoga, pinagaling ang biyenan ni Simon, tumakas sa dilim upang manalangin, at hinawakan ang isang ketongin na walang tumatanggap. Isang kabanata, at humihingal na ang mambabasa.

Ang Puso ng Teksto

Labing-isang beses lumitaw ang salitang "agad" o "kaagad" sa kabanatang ito (sa Griyego, euthys). Hindi ito kapabayaan sa pagsulat; ito ang teolohiya ni Marcos. Ang pagdating ng kaharian ay hindi isang magalang na paanyaya na maaari mong pag-isipan sa susunod na linggo. "Ang panahon ay naganap na," sabi ni Jesus. Puno na ang sisidlan; umaapaw na. At kapag dumating ang Diyos, may nagbibigay-daan: ang lagnat, ang demonyo, ang ketong, ang mga lambat, kahit ang katahimikan ng bahay ni Zebedeo. Ang ebanghelyo ayon kay Marcos ay hindi payo para sa mas mabuting buhay. Ito ay pagsalakay ng awtoridad ng Diyos sa isang mundong tahimik nang sumuko sa sakit at kadiliman.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Bakit sa ilang nagsimula ang lahat? Dahil doon nagsimula ang Israel. Tumawid sila sa tubig, naglakad sa ilang, at doon nasubok. Ngayon ay tumayo si Jesus sa Jordan, sa parehong tubig, at pumasok sa parehong ilang, ngunit hindi upang mabigo. Kung saan nagreklamo ang bayan at yumukod sa ginto, doon nanatili siyang tapat sa loob ng apatnapung araw. Kaya nga hindi lang siya isa pang propeta na nagbababala; siya ang Israel na sa wakas ay tumugon nang tama. At ang tinig mula sa langit ay nagsalita bago pa siya gumawa ng anumang himala: "Ikaw ang minamahal kong Anak." Ang pagsang-ayon ay nauna sa gawa. Ganoon din ang pagkakasunod-sunod sa buhay ng lahat ng tinubos.

Ang Salamin

May bagay sa loob mo na hindi mo maipakita: isang pagnanasa, isang galit sa iyong ama, isang lihim na numero sa bank statement, isang bahagi ng iyong katawan na kinasusuklaman mo. Ganoon ang ketong sa kabanatang ito: hindi lamang sakit kundi pagkakahiwalay, ang katiyakang kapag nalaman nila, aalis sila. Tingnan kung paano lumapit ang lalaki. Hindi siya nagpanggap na malinis. Hindi rin siya sumigaw na patas ang kaniyang paghihirap. Sinabi lamang niya, "Kung iyong nanaisin, maaari mo akong gawing malinis." At ang tugon ni Jesus ay hindi salita kundi kamay. Hinawakan niya ang hindi mahahawakan. Nagpasakop siya sa dungis ng lalaki bago inalis ang dungis nito.

Ito ang nagtutusok: mas gusto nating magbago muna bago lumapit. Nag-aayos tayo ng lambat sa bangka gaya ni Santiago at Juan, tahimik, produktibo, kontrolado, at nangangatwiran na hindi pa ngayon ang tamang panahon. Pero hindi hinintay ni Jesus na maayos ang lambat.

Ngayon, gumawa nito: sumulat sa isang piraso ng papel ng isang salita para sa bagay sa iyong buhay na sa tingin mo ay nakakadiring ipakita sa Diyos. Lumuhod, sabihin nang malakas, "Kung iyong nanaisin, maaari mo akong gawing malinis," at punitin ang papel.

Ang Pangunahing Tauhan

Ang Jesus ni Marcos sa kabanata unong ito ay hindi mahinahon. Sinasaway niya ang demonyo gaya ng pagsaway sa aso. Nakikita niya ang tao habang nasa gitna ng trabaho at inaagaw ang buhay nito sa isang pangungusap. Pero pansinin ang talatang 35: bumangon siya habang madilim pa at naghanap ng lugar na mapag-isa. Ang taong pinapasok ng buong lungsod ang pintuan ay ang taong tumatakas upang manalangin. At nang sabihin ni Simon, "Naghahanap ang lahat sa iyo," hindi siya bumalik. Alam niya ang pagkakaiba ng pagiging hinahanap at pagiging sinusunod. Ang awtoridad niya ay hindi nagmumula sa palakpakan kundi sa dilim ng umagang iyon, at doon din nanggagaling ang kaniyang kalayaang umalis.

Ang Ugnayan sa Iba pang Kasulatan

Ang damit ni Juan ay hindi kasuotang pandisyerto lamang. "Nakasuot si Juan ng balabal gawa sa balahibo ng kamelyo at sinturong balat": ganito rin inilarawan si Elias sa 2 Mga Hari, at alam ng bawat Judiong nakakita sa kaniya ang mensahe. Bumalik na ang propeta; malapit na ang araw ng Panginoon. At si Juan mismo ang naglagay ng distansya: hindi siya karapat-dapat kumalas ng tali ng sandalyas. Isaias 40, na sinipi sa talata 2 at 3, ay orihinal na sinabi sa mga bihag sa Babilonia: ihanda ang daan, pauwi na ang Diyos. Kaya nang tumayo si Juan sa Jordan, ang sinasabi niya sa mga tao ay hindi "mag-ayos kayo" kundi "tapos na ang pagkatapon."

Konteksto

Galilea, mga taong 28 hanggang 30 A.D., isang lalawigang tinitingnan mula sa Jerusalem na parang probinsyanong hindi marunong magbasa ng batas nang tama. Ang mga mangingisda sa Dagat ng Galilea ay hindi mahihirap na palaboy; may bangka si Zebedeo at may "mga binayarang katulong," kaya may iniwan talaga sila. Ang pag-iwan sa ama sa bangka ay hindi lamang pagpapalit ng trabaho; sa lipunang binuo sa karangalan ng pamilya, isa itong pampublikong pagkasira. Ang mga eskriba ay nagtuturo sa pamamagitan ng pagsipi ng nakatataas sa kanila; si Jesus ay nagturo nang walang sinisipi. Iyon ang nakapagpamangha sa kanila. Sa ilalim ng lahat ng ito ay ang Roma, at si Herodes na dinakip na si Juan. Alam na ni Marcos ang katapusan bago pa siya magsimula.

Pagninilay

Ano ang inaayos ko ngayon sa aking bangka upang maantala ang pagsunod?

Kung hinipo ni Jesus ang ketongin bago siya nilinis, ano ang ibig sabihin nito para sa bahaging itinatago ko pa sa kaniya?