1 Samuel 9

Ang Pagpapaliwanag

Nagsisimula ang kabanatang ito sa isang bagay na mukhang walang kinalaman sa kaharian o kaligtasan: nawawalang mga asno. Si Saul, anak ng mayamang si Kish mula sa Benjamin, ipinadala lang ng ama niya para hanapin ang mga hayop na nawala. Tatlong araw na siyang naglakad, mula bundok papuntang lambak, walang nahanap. Handa na siyang sumuko at umuwi, dahil nag-aalala na siya na mas mag-aalala pa ang ama niya sa kanya kaysa sa mga asno.

Dito pumasok ang lingkod niya na may isang simpleng mungkahi: may propeta sa malapit na bayan, isang "lingkod ng Diyos," na laging nagkakatotoo ang sinasabi. Baka sabihin niya kung saan dapat sila tumungo. Si Saul, praktikal, nag-aalala tungkol sa regalo na dadalhin nila, kasi wala na silang tinapay. Ang lingkod niya ang may dalang pilak. Kaya't naglakad sila papunta sa bayan, hindi alam ni Saul na papasok siya sa isang pagpupulong na binalak na ng Diyos bago pa man siya isilang.

Dahil ang totoo, isang araw bago sila dumating, sinabi na ng Panginoon kay Samuel: bukas, darating sa iyo ang isang lalaki mula sa Benjamin. Pahiran mo siya ng langis. Siya ang magiging pinuno ng bayan ko. Ililigtas niya sila mula sa mga Filisteo, dahil naawa ako sa kanila.

Kaya habang akala ni Saul ay naghahanap lang siya ng mga asno, inaasahan na siya ni Samuel. Nang magkita sila sa tarangkahan, sinabi agad ng Diyos kay Samuel, "Siya ang lalaking sinabi ko sa iyo." Sinabi ni Samuel sa kanya na huwag na siyang mag-alala tungkol sa mga asno, natagpuan na ang mga iyon, at tinanong siya ng isang kakaibang tanong: "Para kanino nakatuon ang lahat ng naisin ng Israel?" Nagulat si Saul. Tumutol pa siya: taga-Benjamin lang siya, ang pinakamaliit na lipi, mula sa pamilyang hindi kilala. Pero dinala pa rin siya ni Samuel sa handaan, binigyan ng pinakamagandang bahagi ng karne, at kinagabihan, nagsalita sila nang mahaba sa bubong ng bahay. Sa umaga, bago pa man umalis si Saul, hiniwalay siya ni Samuel sa lingkod niya, dahil may sasabihin pa ang Diyos sa kanya na pribado.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang kabanatang ito ay tungkol sa Diyos na gumagalaw sa likod ng mga ordinaryong araw. Walang anghel na bumaba mula langit, walang apoy na nagliliyab. May nawawalang mga asno lang, isang pagod na lakad, isang simpleng mungkahi ng isang lingkod. Pero sa likod ng lahat ng iyon, may balak na ang Diyos. Ipinapakita nito na ang Diyos ay hindi lamang gumagalaw sa mga dramatikong sandali ng buhay mo, kundi pati na rin sa mga karaniwan, nakakapagod, at mukhang walang kabuluhang araw.

Mahalaga rin ang reaksyon ni Saul. Hindi siya umasta na parang karapat-dapat siya. Sinabi niya mismo na siya ay mula sa pinakamaliit na lipi, mula sa pinakamaliit na angkan. Hindi ito kababaang-loob lang para sa ganda ng dinggin, mukhang totoo talaga ang pagkalito niya. Bakit ako? Ito ang tanong na madalas nating itanong din kapag may inaatang na responsibilidad o tungkulin sa atin na pakiramdam natin ay higit pa sa kaya natin. Ang kabanata ay hindi sinasagot ang tanong na iyon nang detalyado. Ang sinasabi lang nito ay: pinili siya ng Diyos, hindi dahil sa laki ng pamilya niya o sa kanyang reputasyon, kundi dahil nais ng Diyos na iligtas ang kanyang bayan, at pinili niyang gamitin si Saul para doon.

Ang Nagkakaisang Daloy

Sa buong Bibliya, paulit-ulit nating makikita ang pattern na ito: pinipili ng Diyos ang hindi inaasahan. Si David, ang bunso, kakalimutan pa ng sariling ama sa unang pagkakataon na tatawagin ang mga anak. Si Gideon, ang pinakamahina sa pamilya niya. Maging si Maria, isang batang babae mula sa isang bayang walang kabuluhan sa mata ng mundo, pinili para dalhin ang Anak ng Diyos. At si Jesus mismo, ipinanganak hindi sa palasyo kundi sa isang sabsaban, lumaki sa isang bayan na kinutya pa noon, "May mabuti bang maaaring manggaling sa Nazaret?"

Ang pattern ay malinaw: hindi pumipili ang Diyos base sa kung ano ang nakikita ng mundo bilang dakila. Pinipili niya kung sino ang gusto niyang gamitin, at kadalasan iyon ang mga taong pakiramdam nila'y hindi karapat-dapat o hindi handa. Si Saul ay hindi pa alam kung ano ang darating sa kanya, mabuti man o masama sa huli, pero sa kabanatang ito, nakikita natin ang Diyos na naghahanda ng daan bago pa man dumating ang tao sa dulo nito.

Para Sa Iyo

Marahil hindi mo pa naramdaman na "tinawag" ka ng Diyos para sa isang malaking misyon. Karamihan sa buhay mo ay parang paghahanap ng nawawalang asno, karaniwan, paulit-ulit, kung minsan nakakapagod at mukhang walang direksyon. Ngunit ang tanong na itinapon kay Saul ay maaari ring itanong sa iyo: paano kung ang Diyos ay gumagalaw na sa buhay mo, kahit hindi mo pa iyon napapansin? Hindi mo kailangang maging pinakamagaling, pinakamayaman, o pinaka-kilala para pansinin ka ng Diyos. Sa katunayan, kadalasan iyon mismo ang mga bagay na iniisip nating hadlang, ang ginagamit niya.

Huwag mong hamakin ang mga araw na parang walang nangyayari. Baka doon mo mismo marinig ang tinig ng Diyos, sa isang kaibigan na may payo, sa isang pagkakataong hindi mo inaasahan, sa isang lakad na akala mo'y walang patutunguhan.

Pag-usapan Natin Ito

Kung tingin mo'y "masyado kang karaniwan" para gamitin ng Diyos, ano kaya ang sasabihin sa iyo ng kuwentong ito?

Saan sa iyong buhay ngayon, sa mga karaniwang gawain o problema, posibleng gumagalaw rin ang Diyos nang hindi mo pa namamalayan?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat dahil hindi mo kailangan ang mga bagay na tingin ng mundo ay dakila para gumamit sa amin. Sa mga araw na pakiramdam namin ay walang kabuluhan, walang direksyon, tulungan mo kaming maniwalang gumagalaw ka pa rin. Buksan mo ang aming mga mata para makita ka sa mga karaniwang sandali, at bigyan mo kami ng tapang na sundin ka kahit hindi pa namin lubos na naiintindihan ang plano mo. Amen.