Joel 3

Ang Pagpapaliwanag

Ang Joel 3 ay hindi madaling basahin. Walang paligid-ligid dito, walang malambing na pambungad. Ito ay isang paghahayag ng paghuhukom, at ang Diyos mismo ang nagsasalita bilang tagapaghusga ng lahat ng bansa.

Ang konteksto ay ganito: pinabayaan ng mga bansa sa palibot ng Israel, tulad ng Tiro, Sidon, at Filistea, na durugin at ikalat ang bayan ng Diyos. Kinuha nila ang mga kayamanan, ipinagbili ang mga bata parang mga bagay lamang, isang batang lalaki ipinagpalit sa isang gabi ng aliw, isang batang babae sa isang basong alak. Ito ay hindi lamang digmaan, ito ay pagtrato sa mga tao na parang wala silang halaga.

At ang Diyos ay nagsasalita, hindi bilang isang malayong hukom na walang kinalaman, kundi bilang isang Diyos na personal na nasaktan. "Dahil sa aking mga tao," sabi niya. Ito ay personal sa kaniya. Titipunin niya ang mga bansang ito sa lambak ni Jehoshafat, isang pangalan na literal na nangangahulugang "hinatulan ni Yahweh," at doon sila hahatulan.

Ang larawan sa talata 13 ay malakas: "Gamitin ninyo ang karit dahil hinog na ang ani… umaapaw na ang mga kawa dahil katakut-takot ang kanilang kasamaan." Ang kasamaan ay may sukat. May punto kung saan ito ay umaapaw na, hinog na para sa paghuhukom.

Pero sa gitna ng lahat ng ito, sa talata 16, may isang linya na dapat mong basahin nang dalawang beses: "si Yahweh ang magiging kanlungan ng kaniyang mga tao at sandigan para sa mga tao ng Israel." Habang niyayanig ang langit at lupa, may isang lugar na hindi matitinag, at ito ay ang Diyos mismo.

Ang kabanata ay nagtatapos hindi sa pagkawasak kundi sa buhay: alak na dumadaloy sa mga bundok, gatas na umaapaw, isang bukal na nagmumula sa tahanan ni Yahweh mismo na dumidilig sa tuyong lambak. Ang Juda ay mananahan magpakailanman.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Marahil ay hindi ka pa nakaranas ng digmaan o pagkaalipin. Pero maiintindihan mo ang pakiramdam na parang ang mundo ay hindi patas. Nakikita mo ito sa balita, sa mga taong sinasamantala ang mahihina, sa mga sistema na nagbibigay-daan sa malalakas na durugin ang mahihina. At marahil ay minsan mong naisip: kung may Diyos, bakit hindi niya ito pinipigilan?

Ang Joel 3 ay hindi nagbibigay ng madaling sagot, pero nagbibigay ito ng isang bagay na mas mahalaga: pananagutan. Sinasabi ng Diyos na hindi walang kabuluhan ang kasamaan. May araw na kung kailan lahat ay ilalantad. Ang mga nagbenta ng mga bata, ang mga nagpadanak ng dugo ng walang kasalanan, sasagutin nila ito. Hindi ito basta pagpaparusa lamang para sa kapakanan ng pagpaparusa. Ito ay pagsasaayos ng katarungan na ipinagkait sa mga taong walang kapangyarihang ipaglaban ang sarili.

Kaya't ang tanong na dapat mong tanungin sa sarili ay ito: gusto mo ba talaga ng Diyos na walang pakialam sa kawalang-katarungan? O gusto mo ng Diyos na sapat ang pagmamahal upang magalit sa kasamaan?

Ang Iisang Kuwento

Ang lambak ng paghuhukom sa Joel ay hindi ang huling salita ng Bibliya tungkol sa paghuhukom. Ito ay isang bahagi ng mas malaking kuwento na umaabot hanggang kay Jesus.

Sa Krus, may nangyaring kakaiba: ang paghuhukom na dapat sana ay para sa mundo ay dumaan sa isang tao. Si Jesus, na walang kasalanan, ang tumanggap ng bigat ng kasamaan na dapat sana ay ipinataw sa mga makasalanan. Hindi niya inalis ang katarungan ng Diyos, kundi tinupad niya ito sa kaniyang sariling katawan.

At ang pangako sa talata 18, ang bukal na dumadaloy mula sa tahanan ni Yahweh patungo sa tuyong lambak, ay muling lumitaw sa Pahayag, kung saan may ilog ng tubig-buhay na dumadaloy mula sa trono ng Diyos. Ang Diyos na naninirahan sa gitna ng kaniyang bayan, iyon ang huling hangarin ng buong kasaysayan ng kaligtasan. Hindi lamang paghuhukom ang huling salita, kundi pananahan, kasamahan, buhay na umaapaw.

Para sa Iyo

Marahil ikaw mismo ay minsan naging biktima ng kawalang-katarungan, o nakita mo itong nangyari sa iba, at nanahimik ka lang dahil ano naman ang kaya mong gawin. Ang Joel 3 ay nagpapaalala sa iyo na ang Diyos ay nakikita ang lahat ng ito. Wala siyang binabalewala.

Pero mayroon ding kabaligtaran na dapat mong isaalang-alang: baka ikaw mismo, sa maliliit na paraan, ay kabilang sa mga taong nakakasakit ng iba nang hindi mo namamalayan. Sa paraan mong tinatrato ang mga tao online, sa mga biro na nagpapakababa sa iba, sa pagsasawalang-bahala sa mga hindi mo kaklase o kababayan. Ang tanong na iniiwan ng Joel 3 ay hindi lamang "kailan gagantihan ng Diyos ang mga masasama" kundi "saan ako kabilang sa larawang ito."

Ang magandang balita ay hindi ka iniiwan sa takot lamang. Ang Diyos na hahatol ay siya ring nangakong maging kanlungan. Kung ikaw ay lumalapit sa kaniya, hindi ka kailangang matakot sa araw na iyon, dahil sa Krus, ang katarungan at ang awa ay nagtagpo na.

Pag-usapan Ito

Kung totoong may araw ng pananagutan, may bahagi ba sa buhay mo ngayon na ayaw mong ilantad sa liwanag?

Paano mo pinagkakasundo ang isang Diyos na nagagalit sa kasamaan sa isang Diyos na nagmamahal at nagbibigay ng awa?

Nananalangin Nang Sama-sama

Panginoon, minsan mahirap intindihin ang iyong katarungan kapag ang mundo ay puno ng kawalang-katarungan. Turuan mo akong magtiwala na wala kang binabalewalang sakit o kasamaan. Ipakita mo rin sa akin ang mga bahagi ng buhay ko na kailangang ilantad sa iyong liwanag. Salamat dahil sa Krus, hindi lamang katarungan ang natupad kundi awa rin. Ikaw ang aking kanlungan. Amen.