Mga Gawa 23
Ang Teksto
Hinarap ni Pablo ang Sanedrin, idiniin na malinis ang kaniyang budhi, at agad siyang pinasampal ng pinakapunong paring si Ananias. Sa pamamagitan ng isang pangungusap tungkol sa muling pagkabuhay, pinaghati-hati niya ang konseho sa Pariseo at Saduceo hanggang sa kailanganin siyang iligtas ng mga sundalong Romano. Nang gabing iyon tumayo ang Panginoon sa tabi niya at sinabing kailangan siyang magpatotoo sa Roma; kinabukasan, pinawalang-saysay ng isang binatang pamangkin ang sumpa ng mahigit apatnapung lalaking nagplanong pumatay sa kaniya, at dinala si Pablo sa Cesarea na may dalawandaang kawal.
Ang Puso
May dalawang uri ng kapangyarihan sa kabanatang ito, at pareho silang bigo. Ang relihiyosong kapangyarihan ay nagsasalita sa ngalan ng kautusan ngunit lumalabag dito sa unang pagkakataong nainis ito. Ang kapangyarihang militar ay nagliligtas kay Pablo, ngunit hindi dahil sa katarungan kundi dahil sa pagkamamamayang Romano at sa takot sa gulo. Sa gitna ng dalawang bigong kapangyarihan, isang tinig lamang ang tumatayo: "Huwag kang matakot." Hindi ipinangako ng Diyos kay Pablo ang kaligtasan mula sa pagkabilanggo, ni ang pagbabangong-puri, ni ang pagkapanalo sa korte. Ipinangako niya ang pagpapatuloy ng misyon. Ganito kumikilos ang Diyos sa Mga Gawa: hindi niya inaalis ang kaguluhan, ginagamit niya ito bilang daan.
Ang Sinulid
Ang kabanatang ito ay nakasulat na parang kopya ng Pasyon. Isang lingkod ng Diyos sa harap ng parehong konseho, sinampal habang nililitis, pinagplanuhang patayin ng mga may sumpa, ipinasa mula sa awtoridad ng mga Judio patungo sa gobernador na Romano. Si Lucas ay sadyang nagsusulat ng ganito: ang landas ng Guro ay nagiging landas ng alagad. Ngunit may isang mapagpasyang pagkakaiba. Si Jesus ay patungo sa krus; si Pablo ay patungo sa Roma, buhay, upang ipagpatuloy ang pagsaksi. Dahil nangyari na ang muling pagkabuhay, hindi na huling salita ang Sanedrin. At napakatalas ng ironya: ang isyung pinagtatalunan sa talata 6, ang muling pagkabuhay, ay mismong ang dahilan kung bakit hindi matatapos ang kuwento ni Pablo sa isang bitag sa daan.
Ang Salamin
Pansinin ang reaksyon ni Pablo sa talata 3. Galit iyon, hindi kabanalan. At kaagad siyang bumalik sa kautusan nang maalala niya kung sino ang kaniyang sinigawan. Marami sa atin ang nagkakamali sa parehong punto, hindi sa malalaking pagsubok kundi sa maliliit na insulto: isang mapanghamak na komento ng superbisor sa harap ng iba, isang mensaheng nagmaliit sa iyo sa group chat, isang kapatid na muling ibinalik ang lumang isyu sa hapag. Ang tanong ay hindi kung maiiwasan mo ang paginit ng dugo, kundi kung may sapat kang pagpapakumbaba upang umatras pagkatapos. Si Pablo ay sumipi ng kautusan laban sa kaniyang sariling dila. Ngayong araw, isipin mo kung sino ang huli mong pinagsalitaan nang may inis, at sabihin mo nang malakas, mag-isa, ang mga salitang ito: "Mali ako sa paraan ng pagsasabi ko." Pagkatapos ay magpasya kung kailan mo iyon sasabihin sa kaniya.
Konteksto
Nasa Jerusalem si Pablo, nakakulong sa Antonia, ang kuta ng Romano na nakadikit mismo sa templo, kaya naririnig ng mga sundalo ang bawat kaguluhan sa patyo. Si Ananias ay kilala sa kasaysayan bilang isang punong pari na marahas at mapang-api, kolaborador ng mga Romano, na kalaunan ay pinatay ng sarili niyang mga kababayan. Ang Sanedrin ay hindi iisang bloke: ang mga Saduceo, aristokrasya ng templo, ay tumatanggi sa muling pagkabuhay at sa mga anghel; ang mga Pariseo ay mga guro ng bayan na naniniwala rito. Ang punong kapitan na si Claudio Lisias ay may isang alalahanin lamang, ang kapayapaan ng lungsod at ang sarili niyang karera, na makikita sa paraan ng pagsulat niya ng liham na bahagyang binago ang pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari upang mas maging kaaya-aya siya.
Ang Intertext
"Ikaw na pinaputing nilinis na pader." Hindi ito basta-bastang mura. Ginamit ni propeta Ezekiel ang larawang ito laban sa mga huwad na propeta na nagpipinta ng puti sa isang marupok na pader upang itago ang bitak, hanggang sa bumagsak ito sa unang ulan. Si Jesus naman ay tinawag ang mga eskriba at Pariseo na mga libingang pinaputian, maganda sa labas, mga buto sa loob. Kaya ang sinasabi ni Pablo ay: ang hustisyang ito ay pintura, at sa loob nito ay nabubulok na ang kautusan. Dagdag pa, ang eksena mismo ay sumasalamin sa paglilitis kay Jesus, na sinampal din habang sumasagot sa punong pari. Pareho silang nagprotesta, ngunit kung saan si Jesus ay tumahimik hanggang wakas, si Pablo ay inutusang magpatuloy sa pagsasalita hanggang Roma.
Ang Detalye
"Kailangan mo ring maging saksi sa Roma." Ang maliit na salitang iyon, sa Griyego na dei, "kinakailangan," ay isa sa mga pinakamabigat na salita sa sulat ni Lucas. Ito ang ginamit niya para sabihing kinakailangang magdusa ang Anak ng Tao at pumasok sa kaniyang kaluwalhatian. Ngayon ang parehong salita ang ipinatong sa isang bilanggo sa isang baraks. Hindi ito pagkamalas, hindi rin ito paghihiganti ng tadhana; ito ay layunin ng Diyos na dumadaloy sa mga kamay ng mga opisyal, mga sumpa, at mga kabayo ng kabalyerya. Isang bagay ang paniwalaan iyon sa teorya. Ibang bagay ang marinig iyon sa gabi, pagkatapos ng araw na muntik ka nang pagpira-pirasuin, at malamang ay nagtatanong ka na kung nasayang ba ang lahat.
Pagninilay
Saan ka huling nagsalita nang tama ang laman ngunit mali ang tono, at ano ang kailangan mong ayusin doon?
Kung ang ipinangako ng Diyos ay hindi kaligtasan mula sa kahirapan kundi pagpapatuloy ng iyong gawain sa gitna nito, baguhin ba nito ang panalangin mo ngayong linggo?
Mga madalas itanong tungkol sa Acts 23
Mabilisang sagot sa mga pinakakaraniwang tanong tungkol sa talatang ito ng Bibliya.
Ano ang ibig sabihin ng Mga Gawa 23?
Tungkol saan ang Mga Gawa 23?
Ano ang makasaysayang konteksto ng Mga Gawa 23?
Ano ang itinuturo sa atin ng Mga Gawa 23 tungkol sa katangian ng Diyos?
Paano nananatiling makabuluhan ang Mga Gawa 23 sa kasalukuyan?
Ang ibinabahagi ng komunidad sa Acts 23
Mga kabatiran, panalangin at pasasalamat mula sa mga mambabasa at sa pangkat ng patnugutan tungkol sa siping ito.
Sumulat siya ng isang liham na ganito ang nilalaman," at doon nagsimula ang biyahe ni Pablo papuntang Roma. Isang opisyal na hindi kilala ang Diyos, gumagawa lang ng trabaho niya, pero ang papel na iyon ay kasangkapan sa pangakong "magpapatotoo ka sa Roma." May mga ordinaryong araw sa buhay mo ngayon na parang papeles lang. Baka iyon pala ang dinadala ka ng Diyos.
Nais kong malaman ang dahilan kung bakit nila siya inaakusahan." Nagtanong ang kumander, pero wala palang malinaw na sagot. Ganyan kadalas ang mga akusasyon laban sa iyo: maingay, pero walang laman. At habang pinagtatalunan ka ng tao, tahimik na ginagamit ng Diyos kahit ang isang sulat ng opisyal para dalhin ka sa plano niya.
Panginoon, may mga planong lihim na hindi ko nakikita, pero nakikita mo ang lahat. Ingatan mo ako sa mga pakana ng masasama, at bantayan mo rin ang puso ko para hindi ako maging bahagi ng anumang balak na makakasakit sa iba.
Sapagkat sinasabi ng mga Saduceo na walang muling pagkabuhay, walang mga anghel, at walang mga espiritu." Sila ang may kapangyarihan, may templo, may yaman, pero walang pag-asang lampas sa hukay. Si Pablo, nakakadena at nililitis, hawak ang bukas. Kung wala nang matitira sa iyo bukod sa libingan, ano ang kakapitan mo?
Tuklasin ang talatang ito sa ibang antas
Baguhan, teologo, o ibang haba ng pagbasa? Isaayos ang mga setting at gumawa ng sarili mong bersyon.
Buksan sa study tool
