Hosea 13

Ang Teksto

Isang halos hindi mabatang kabanata. Ipinapaalala ni Yahweh sa Efraim ang kaniyang pagkabuhay mula pagsamba kay Baal, ang pagkalimot sa Diyos matapos mabusog sa lupain, at ang darating na kahatulan na inihahalintulad sa leon, leopardo, at oso na nagsisilaslas. Sa gitna ng lahat ng ito ay may kakaibang tanong na parang bumibitak sa dilim: "Ililigtas ko ba talaga sila mula sa kapangyarihan ng sheol?"

Ang Pinakabuhay ng Teksto

Ito ay teksto tungkol sa kung ano ang nangyayari kapag ang biyaya ay tinatanggap ngunit ang Nagbigay ay kinakalimutan. Ang teolohikal na puso ay nasa taludtod 6: "nang kayo ay nabusog, ang inyong puso ay naging mapagmalaki; dahil doon kinalimutan ninyo ako." Ito ang anatomiya ng apostasya, hindi bilang isang biglaang pagtakwil, kundi bilang unti-unting paglimot. Ang kasaganahan mismo ang naging tabing. At ang Diyos na nagligtas mula sa Ehipto, na kilala nila sa ilang ng katuyuan, ay nagiging kaaway hindi dahil nagbago siya, kundi dahil nagbago sila. Ang kabanalan ng Diyos ay hindi maaaring magpanggap na walang nangyari.

Ang Karaniwang Sinulid

May isang linya rito na dumadaloy hanggang sa Bagong Tipan. "Kamatayan, nasaan ang iyong mga salot? Sheol, nasaan ang iyong pagwawasak?" Ito ang mismong mga salita na sinipi ni Pablo sa 1 Corinto 15 kapag ipinapahayag niya ang tagumpay ni Kristo sa kamatayan. Sa Hosea, ang mga salitang ito ay panghahamon ng paghatol: darating ang kamatayan at walang habag. Ngunit sa bibig ni Pablo, pagkatapos ng krus at libingang walang laman, ang parehong mga salita ay naging awit ng tagumpay. Ang parehong tanong, dalawang magkaibang panahon. Ang paghatol na dumating sa Israel ay dumating din sa Kristo, at sa kaniyang katawan ay nabaligtad ang salot ng kamatayan. Ito ang misteryo: ang Diyos na nangako ng pagwasak ang siya ring nagbayad ng pagwasak sa sarili niya.

Ang Salamin

Basahin muli ang taludtod 6 at itigil ang paglipat. Kailan huli kang nabusog? Sa trabaho, sa relasyon, sa pananalapi, sa katawan? At ano ang nangyari sa iyong panalangin nang bumuti ang lahat? Ang tekstong ito ay hindi umaatake sa mga lantad na taong walang pananampalataya. Umaatake ito sa mga taong matagal nang kilala ang Diyos ngunit natutong mabuhay nang hindi na siya kinakailangan araw-araw. Ang panganib ay hindi ang kawalan, kundi ang kasiyahan. Ang pagsamba sa mga guyang pilak ay hindi lamang gawa ng mga sinaunang pagano; ito ay ang paggawa natin ng bagay na kayang hawakan, kontrolin, at intindihin, dahil ang buhay na Diyos ay hindi maalagaan sa palad.

Ang Larawan ng Pakikinig

Isipin ang isang taga-hilagang kaharian noong huling mga taon bago bumagsak ang Samaria sa Asirya noong 722 BC. Umuunlad ang komersyo, mayaman ang lupain, may hari sa trono. Ngunit dumating si Hosea at sinasabing ang kasaganahang ito ang mismong ebidensyang malapit na silang magupo. Ang taludtod 10 ay malupit: "Nasaan ngayon ang iyong hari, upang mailigtas ka?" Nagreklamo ang Israel sa panahon ni Samuel at humingi ng hari; ibinigay ng Diyos, ngunit sa galit. Ngayon, ang institusyong pinaniwalaan nilang magliligtas ay isa nang guhong bahay. Naririnig nila ito habang tumataas pa rin ang mga tore ng Samaria; iyon ang kilabot.

Ang Detalye

Taludtod 13: "Darating sa kaniya ang mga sakit ng panganganak, ngunit siya ay isang hindi matalinong anak, sapagkat sa panahon na isisilang, hindi siya lumabas mula sa sinapupunan." Isang katakot-takot na larawan. Ang mga sakit ng panganganak ay dumating, ang buong sistema ng katawan ay handa na para sa bagong buhay, ngunit ang sanggol ay tumatanggi. Nakapit sa sinapupunan na hindi na kayang tumira. Ito ang paglalarawan ng Israel: hinahatid ng Diyos sa isang bagong yugto, sa isang panibagong pagsilang, ngunit tumatanggi silang mabuhay. Ang pananampalatayang hindi tumatanggap ng bagong yugto sa pakikitungo ng Diyos ay nagiging sanhi ng sariling kamatayan. May mga sandali sa buhay kapag ang pagpigil ay hindi katatagan kundi paglaban sa mismong buhay.

Ang Kaugnay na Teksto

Sa Deuteronomio 8, may babala si Moises: "Kapag ikaw ay nakakain at nabusog… mag-ingat ka na huwag mong kalimutan si Yahweh na iyong Diyos." Ang Hosea 13:6 ay tulad ng katuparan ng babalang iyon, salita sa salita. Sinabi ni Moises ang panganib bago pa nagsimula ang Israel; sinabi ni Hosea na nangyari na. Pagkatapos ay may 1 Corinto 15:55, kung saan sinipi ni Pablo ang taludtod 14. Ang pagkakaiba ay Kristo. Sa Hosea, ang tanong ay banta; sa Pablo, ito ay pagtatagumpay. Ang Diyos na nag-anyaya sa kamatayan laban sa Israel ay siya ring pumasok mismo sa kamatayan para maubos ang kapangyarihan nito. Ito ang biyaya na hindi nagkakait sa katotohanan ng paghatol ngunit dinadaan ito.

Pagninilay

Saan sa iyong buhay ngayon ay pinaka-kasagana ka, at ano ang naging kalagayan ng iyong panalangin sa mga bahaging iyon?

Kung ang taludtod 14 ay banta sa Hosea ngunit tagumpay kay Pablo, ano ang ibig sabihin nito na ang parehong Diyos ang nagsasalita sa dalawa?