Joshua 7

Ang Teksto

Pagkatapos ng dakilang tagumpay sa Jerico, biglang natalo ang Israel sa maliit na Ai. Ang dahilan: kinuha ni Acan ang mga bagay na inilaan para sa pagkawasak, at ang tago niyang kasalanan ay naging sakit ng buong bayan. Sa pamamagitan ng palabunutan ay natukoy siya, ipinagtapat ang lahat, at binato sa lambak ng Achor kasama ang kaniyang buong sambahayan.

Ang Puso ng Kabanata

Nakakabahala ang unang taludtod. "Kumilos ng hindi tapat ang bayan ng Israel," sabi ng may-akda, gayong iisang tao lamang ang nagnakaw. Dito nabubuksan ang isang hindi popular na katotohanan: sa mata ng Diyos, hindi tayo umiiral bilang solong indibidwal na hiwalay sa lahat. Ang bayan ay isang katawan. Ang kasalanan ng isa ay bumabalot sa lahat. Ito ang dahilan kung bakit natalo ang buong hukbo sa Ai, at kung bakit "tinalikuran nila ang kanilang mga kaaway dahil sila mismo sa kanilang sarili ay inilaan para sa pagkawasak." Ang Diyos na naghahatid sa kanila sa lupang pangako ay ang parehong Diyos na banal, at hindi maaaring magkunwaring walang nakikita.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Dito nakakapangilabot ang teksto para sa ating nakabasa na ng buong Kasulatan. Isang tao ang nagkasala, at ang buong bayan ay nagdusa; isa ang binato sa lambak ng Achor, at napawi ang galit ng Panginoon. Ang lohika ng representasyon ay narito na: ang isa para sa marami. Pero baligtad ito sa Golgota. Si Acan ay may kasalanan at namatay upang mailigtas ang bayan; si Cristo ay walang kasalanan at namatay upang iligtas ang bayan. Kapansin-pansin din na hinuhulaan ni Oseas na darating ang araw na ang "lambak ng Achor" (lambak ng kaguluhan) ay magiging "pintuan ng pag-asa." Ang lugar ng paghatol ay balang araw magiging lugar ng pagbubukas. Sa krus, nagkatugma ang dalawa.

Ang Salamin

Alam na alam natin ang ginawa ni Acan. Nakita niya, ninais niya, kinuha niya, itinago niya. Ang pagkakasunod-sunod ay pareho pa rin: sa online na pagbili na hindi mo sinabi sa asawa, sa dokumento sa trabaho na tinabi mo para sa sarili, sa oras na sinabi mong ginugol sa isa pero ibinuhos mo sa iba. Ang tolda ni Acan ay ang ating cellphone, ang ating bank account, ang ating kalendaryo. At madalas iniisip natin: "Ito ay sa akin lamang, walang naaapektuhan." Sinasabi ng Josue 7 na ito ay kasinungalingan. Ang tagong kasalanan mo ay pumapasok sa kwarto ng iyong pamilya, sa iyong small group, sa iyong kongregasyon, kahit hindi nila alam. Naramdaman nila ang bigat kahit hindi nila mabigyan ng pangalan.

Ang Mahirap na Tanong

Bakit kinailangang mamatay ang mga anak at hayop ni Acan? Hindi ito pinapalambot ng teksto, at hindi rin natin dapat palambutin. May kasukdulan dito na sumasakit. Marahil kasama sila sa pagtatago, marahil hindi; hindi ito sinasabi. Ang lumang mundo ay isang mundo ng magkakaugnay na sambahayan, kung saan ang ama ay kumakatawan at nagtatakda. Pero hindi ito ganap na sumasagot sa ating modernong pandama ng katarungan. Marahil ang dapat nating gawin ay huwag agad hanapin ang katwiran. Manatiling nakatingin sa krus, kung saan ang Diyos mismo ang nagbayad ng halaga na hindi natin kayang bayaran, at pinutol ang lohika ng patuloy na paghihiganti. Ang lambak ng Achor ay nangangailangan pa rin ng pintuan ng pag-asa.

Ang mga Kaugnay na Teksto

Nakita din natin ang dinamikong ito sa 2 Samuel 24, kung saan ang kasalanan ni David sa pagbibilang ng bayan ay nagdala ng salot sa buong Israel: muli, ang pinuno at ang bayan ay pinagbubuklod. Pero mas nakakabagbag-damdamin ang kaibahan sa Mga Gawa 5, sa kuwento nina Ananias at Safira. Muli, isang mag-asawang nagtago ng pera na dapat ay ihandog sa Panginoon; muli, isang biglaang paghatol sa loob ng sambayanan ng Diyos. Nangyari ito sa umpisa ng iglesia, na parang sinasabi: kahit sa panahon ng biyaya, ang Diyos ay banal pa rin. Ang biyaya ay hindi maluwag na pagpapabaya. Ang pagkakaiba ay ito: hindi na kailangang mamatay ang buong sambahayan, dahil isang Anak na ang namatay para sa lahat.

Ang Detalye

Pansinin ang mga bagay na ninakaw ni Acan: isang magandang balabal mula sa Babylon, pilak, isang bar ng ginto. Ang Babylon. Hindi lokal na produkto, kundi luho mula sa dakilang lungsod ng mundo. Ninais ni Acan ang isang bahagi ng imperyo sa loob ng kaniyang tolda. Nais niyang magkaroon ng Israel bilang tirahan at Babylon bilang aliw. Ito ang tuksong sumusundot pa rin sa atin: manatili sa bayan ng Diyos habang nagtatago ng piraso ng Babilonya sa ilalim ng ating higaan. At sa dulo ng Kasulatan, sa Pahayag, muling babangon ang Babilonya bilang simbolo ng lahat ng kayamanang tumatawag sa atin palayo kay Cristo. Nagsimula na ang laban sa loob ng tolda ni Acan.

Pagninilay

Ano ang "balabal mula sa Babylon" na nakatago sa ilalim ng iyong tolda ngayon, at sino ang nakakaranas ng bigat nito nang hindi mo napapansin?

Kung ang lambak ng Achor ay ginawang pintuan ng pag-asa sa pamamagitan ni Cristo, paano nito binabago ang paraan ng iyong pagharap sa iyong sariling kasalanan, mula sa pagtatago patungo sa pagtatapat?