Lucas 13:16

Ang Teksto

Matapos tawaging mapagkunwari ang mga tumututol sa kaniya, itinuro ni Jesus ang babaeng baluktot na labingwalong taon nang hindi makatayo nang tuwid: "Kaya ito ring babaeng anak ni Abraham, na labing walong taon nang iginapos ni Satanas, hindi ba nararapat kalagan ang kaniyang gapos sa Araw ng Pamamahinga?" Ang bisa ng tanong ay nasa paghahambing. Kung kinakalag ng bawat may-ari ang tali ng kaniyang asno o baka tuwing Sabbath upang mapainom lamang, paano pa kaya ang isang babaeng kabilang sa tipan ng Diyos? Hindi siya hayop sa sabsaban; siya ay anak ni Abraham, at ang kaniyang pagkakagapos ay hindi lubid kundi gawa ni Satanas. Ang isang tanong na hindi na kailangan pang sagutin: ganito dapat ipinagdiriwang ang Araw ng Pamamahinga.

Ang Ubod

Ginagamit ni Jesus ang parehong salita para sa hayop at sa babae: kalagan. Hindi ito pagkakataon lamang. Ang buong argumento ay nakasalalay sa isang maliit na salita: "nararapat." Sa Griyego ito ang dei, ang salitang ginagamit ni Lucas para sa mga bagay na kailangang mangyari ayon sa layunin ng Diyos, ang parehong salitang lalabas kapag sinabi ni Jesus na kailangan siyang magpatuloy patungong Jerusalem. Kaya hindi ito pagpapaliban ng utos tungkol sa Sabbath; ito ay pagtupad nito. Ang araw ng pahinga ay hindi lamang paghinto sa trabaho kundi alaala ng paglaya mula sa pagkaalipin. Ang Diyos na nagpalaya sa Israel ay hindi kayang manood habang may anak ni Abraham na nakayuko. At napansin ni Jesus kung sino ang tunay na kaaway: hindi ang babae, hindi ang sakit, kundi si Satanas na gumapos sa kaniya.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangungusap ni Jesus ay maliit na bintana sa buong kuwento ng pagliligtas. Anak ni Abraham: hindi niya sinabing "babaeng may sakit" kundi binanggit ang pangako. Ang babaeng ito ay nasa loob ng tipan, at ang Diyos na nangako kay Abraham ay hindi nakakalimot. Ngunit may isa pang linya rito. Ang nagpapalaya ay ang Panginoon mismo, hindi sa pamamagitan ng kautusan o ng isang anghel kundi sa sarili niyang kamay na ipinatong sa isang nakayukong likod. Ang laban na sinisimulan niya ay laban kay Satanas, at ang kalalabasan nito ay nakikita na sa talata 32 at 33: mga demonyong pinalalayas, mga taong pinagagaling, at isang daan patungong Jerusalem na kailangan niyang tahakin. Ang pagkalag ng gapos ng isang babae ay maliit na larawan ng mas malaking pagkalag na mangyayari sa krus at sa libingang walang laman.

Ang Salamin

May mga gapos na hindi natin napapansin dahil napakatagal na nilang nakakabit. Labingwalong taon: sapat na panahon para tanggapin ng babae na ganoon na lang talaga ang buhay, na ang tanging tanawin niya ay ang lupa. Marahil ganoon ka rin sa isang bagay. Ang pagkamuhi sa kapatid na matagal mo nang tinatawag na "ganito lang talaga kami." Ang pagkakautang na pinipilit mong huwag isipin. Ang katawang nagbago na at hindi mo matanggap. Ang nakakagulat sa teksto ay hindi humingi ng tulong ang babae; si Jesus ang nakakita sa kaniya at tumawag. At may isa pang salamin: baka ikaw ang pinuno ng sinagoga, ang taong tama ang doktrina ngunit nainis nang may lumayang hindi sa inaasahang araw. Ngayong araw, isulat sa papel ang isang bagay na matagal mo nang itinuring na walang pag-asa, at ipanalangin ito nang malakas gamit ang salitang "kalagan."

Konteksto

Nasa sinagoga si Jesus, nagtuturo sa Araw ng Pamamahinga, kaya ito ay sitwasyong pormal at pampubliko. Ang pinuno ng sinagoga ay hindi tiwali; siya ay tagapag-ingat ng kabanalan ng araw, at may batayan siya sa Kasulatan. Ang kaniyang reklamo ay hindi kay Jesus direkta kundi sa karamihan, isang paraan ng panunumbat nang hindi harapan. Ngunit alam din ng lahat ang nakagawiang pagpapaluwag ng tali ng hayop tuwing Sabbath, dahil hindi maaaring hayaang mauhaw ang baka. Kaya nahuli sila ni Jesus sa sarili nilang kaugalian. At tandaan ang nauna sa kabanata: ang punong igos na binigyan ng dagdag na taon bago putulin. Ang babaeng ito ay larawan ng Israel na binibisita pa, hinuhukayan, at inaalalayan bago dumating ang paghuhukom.

Ang Larawan ng mga Nakarinig

Para sa mga nakatayo sa sinagoga nang araw na iyon, ang tawag na "anak ni Abraham" ay hindi pang-emosyon lamang. Sa kanilang lipunan, bihira ang gayong titulo para sa isang babae, lalo na sa isang babaeng matagal nang itinuturing na parusado dahil sa kaniyang kalagayan. Alalahanin ang bukana ng kabanata: ang tanong tungkol sa mga taga-Galilea at sa mga nabagsakan ng tore ay nagpapakitang ang kanilang unang hinala sa paghihirap ay kasalanan. Ngayon sinasabi ni Jesus: hindi niya kasalanan ito, kundi pagkakagapos; at hindi siya nasa labas ng pamilya ng Diyos kundi nasa gitna nito. Kaya nga sa talata 17 ay napahiya ang mga sumalungat at nagalak ang karamihan. Narinig nila ang kanilang sariling pangalan sa pangalan ng babae.

Ang Tanong

Kung si Satanas ang gumapos sa kaniya, bakit hinayaan ng Diyos ang labingwalong taon? Hindi sinagot ni Jesus ang tanong na iyon, at hindi natin dapat punan ang hindi niya pinunan. Hindi niya sinabing may magandang dahilan ang bawat taon ng pagkakayuko. Ang sinabi lamang niya ay nararapat siyang kalagan ngayon. Marahil ito ang tanging matapat na sagot na mayroon tayo sa panahong ito: hindi natin alam kung bakit matagal ang paghihintay, alam lamang natin kung sino ang dumarating at anong panig siya. Ang krus ay hindi nagpapaliwanag ng bawat taon ng pagdurusa; pinapatunayan lamang nito na hindi malayo ang Diyos sa atin habang naghihintay tayo. Dalhin natin ang tanong, huwag nating gawan ng madaling sagot.

Pagninilay

Ano ang matagal mo nang tinanggap bilang "ganito na lang talaga," at paano magbabago ang pagtingin mo rito kung tatawagin itong gapos na maaaring kalagan?

Kailan ka huling naasiwa sa paraan ng pagkilos ng Diyos dahil hindi ito sumunod sa inaasahan mong pamamaraan?