Mateo 1:6

Ang Teksto

Dalawang maikling linya lamang ito sa gitna ng isang mahabang listahan ng mga pangalan: si Jesse ang ama ni David na hari, at si David ang ama ni Solomon sa asawa ni Urias. Pansinin ang dalawang bagay na hindi karaniwan sa isang talaan ng angkan. Una, sa lahat ng apatnapung pangalan sa kabanatang ito, si David lamang ang binigyan ng titulo: "na hari." Pangalawa, ang ina ni Solomon ay hindi tinawag sa kaniyang pangalan. Hindi "si Batsheba," kundi "sa asawa ni Urias." Sa isang hininga, itinaas ni Mateo ang trono at binanggit ang krimen na bumahid dito. Hindi ito pagkakamali ng tagasulat. Ito ay sadyang ginawa, at narinig ito ng unang mga mambabasa na parang isang kutsilyo sa katahimikan.

Ang Puso ng Teksto

Isipin mo ang isang Judiong tagapakinig sa unang siglo, naninirahan sa lupaing inookupahan ng Roma, nagbabayad ng buwis sa isang emperador na nagpapanggap na banal. Sa kaniya, ang pangalang "David na hari" ay hindi malamig na kasaysayan kundi pag-asa na may kirot: ang trono ay matagal nang bakante, ang korona ay nasa ulo ng isang Edomitang si Herodes. At tuwing binabanggit ang kadakilaan ni David, may isang kuwentong hindi maitatago, ang kuwento ni Urias na Heteo, ang dayuhang sundalo na mas tapat pa sa Israel kaysa sa hari mismo, pinatay sa utos ng taong dapat sana'y nagtatanggol sa kaniya. Sinasabi ng talatang ito na ang linya ng pangako ay dumadaloy hindi sa kabila ng kasalanan ng tao, kundi mismong sa gitna nito. Ang Diyos ay hindi naghihintay ng malinis na kasaysayan bago siya kumilos.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang pangako kay David ay ganito: hindi mawawala ang kaniyang binhi sa trono. Iyan ang tipan na binitiwan ng Diyos sa pamamagitan ni propeta Natan, at iyan din ang tipan na halos nasira ilang kabanata lamang pagkatapos, nang ipadala ni David si Urias sa unahan ng digmaan. Ang talatang ito ay ang pinakamaliit na dokumento ng pasensya ng Diyos: ang linya ay nagpatuloy kay Solomon, anak ng babaeng inagaw. Kaya kapag narating mo ang dulo ng listahan at nabasa mo ang "si Jose na asawa ni Maria na nagsilang kay Jesus," alam mong ang koronang namana ni Jesus ay hindi dumaan sa malinis na daan. Dumaan ito sa dugo, sa pagsisisi, sa pagtatapon sa Babilonia. Ang tapat na Diyos ay nagtitiis ng hindi tapat na mga kasangkapan.

Ang Salamin

May bahagi ng iyong kuwento na hindi mo binabanggit sa maliit na grupo. Ang taong sinaktan mo noong binata ka pa. Ang pera na hindi mo ibinalik. Ang kasinungalingan sa trabaho na tahimik nang nalampasan. Ang karaniwan nating ginagawa ay ang ginawa ng maraming eskriba noon: dahan-dahang pinakikinis ang talaan, hanggang ang nakikita na lamang ay ang titulong "hari." Si Mateo ay tumangging gawin iyon. Isinulat niya ang sugat sa tabi mismo ng korona, at hindi ito naging dahilan upang mawalan ng bisa ang pangako. Ang biyaya ay hindi nangangailangan ng pinalamutian mong bersyon ng sarili mo; ang kailangan nito ay ang totoo. Ngayon din, kumuha ka ng papel, isulat ang isang pangalan o pangyayari sa buhay mo na ayaw mong banggitin nang malakas, pagkatapos ay sabihin ito nang malakas sa Diyos at punitin ang papel.

Ang Detalye

Mapapansin mong si Batsheba ay nawala sa listahan bilang Batsheba. Siya ay "asawa ni Urias." Isang Heteo ang binanggit sa talaan ng angkan ng Mesiyas, isang dayuhan, isang sundalong hindi pumayag na umuwi't matulog sa sariling bahay habang ang mga kasamahan niya ay nasa kampo. Hindi siya ninuno ni Jesus; wala siyang dugo sa linyang ito. Pero nandoon ang pangalan niya, nakaukit sa unang pahina ng Bagong Tipan, habang ang lumalabas ay ang titulo ng pumatay sa kaniya. Ito ang ginagawa ng Diyos sa mga biktima: hindi niya sila binubura sa talaan. Ang kasaysayan ng mga makapangyarihan ay karaniwang nagtatapon ng mga pangalan tulad ni Urias. Ang kasaysayan ng Diyos ay hindi.

Ang Tanong

Bakit nagpatuloy ang pangako kay Solomon, anak ng kasalanan, samantalang si Urias ay nanatiling patay? Walang sagot ang teksto rito, at mapanganib ang mabilis na paliwanag na "ginawang mabuti ng Diyos ang masama." Hindi iyon ang sinasabi ni Mateo. Ang sinasabi niya ay nanatili ang Diyos sa isang linyang karapat-dapat sanang putulin. May kirot doon na hindi nababawasan: ang biyaya na nagligtas sa pamilya ni David ay hindi nagpabalik ng hininga kay Urias. Marahil ang tanging matitiis nating sabihin ay ito: ang pangalan ni Urias ay sadyang iniwan sa talaan upang hindi mabura ng kasaysayan ang kaniyang hustisya, kahit hindi pa natin makita kung paano ito tutuparin ng Diyos.

Ang Ugnayan sa Ibang Kasulatan

Basahin mo ang 2 Samuel 11 at 12, ang kuwento ng bubungan, ng liham na dala mismo ni Urias patungo sa kaniyang kamatayan, at ng propetang nagsabi kay David, "ikaw ang taong iyon." Doon mo mauunawaan kung bakit abrasibo ang pariralang "sa asawa ni Urias." Pagkatapos, bumalik ka sa ilang talata lamang mula sa ating teksto, sa sinabi ng anghel kay Jose tungkol sa isisilang: "ililigtas niya ang kaniyang mga tao mula sa mga kasalanan nila." Hindi iyon pangkalahatang pahayag. Ang talaan ng angkan ang nagbibigay dito ng mukha at pangalan. Ang mga kasalanang tinutukoy ay ang mga kasalanan ng mismong linya kung saan nagmula si Jesus, at iyan ang unang pangako ng Ebanghelyo.

Pagninilay

Anong bahagi ng iyong nakaraan ang pinipilit mong alisin sa "talaan," at ano ang mababago kung tanggapin mong hindi ito itinatago ng Diyos kundi dinadaanan?

May Urias ba sa iyong kuwento, isang taong napinsala ng iyong pagkukulang at hindi mo na binabanggit ang pangalan? Ano ang isang hakbang na maaari mong gawin upang muli siyang maging pangalan at hindi na lamang katahimikan?